Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 grudnia 2012 r. skarga została odrzucona, bo skarżący, pomimo prawidłowego wezwania, nie zapłacił wpisu od skargi w zakreślonym terminie. Termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął z dniem 12 grudnia 2012 r. Z polecenia przelewu wynika zaś, że skarżący zlecił obciążenie rachunku w dniu 24 grudnia 2012 r., a rozrachunku dokonano w dniu 28 grudnia 2012 r. (k.30 akt sądowych). Postanowienie odrzucające skargę zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 14 stycznia 2013 r. W dniu 21 stycznia 2013 r. pełnomocnik skarżącego złożył zażalenie na postanowienie odrzucające skargę oraz wniosek o przywrócenie terminu do zapłaty wpisu od skargi. Postanowienie odrzucające skargę stało się prawomocne. Zażalenie na to postanowienie zostało bowiem odrzucone postanowieniem z dnia 20 marca 2013 r., a następnie w sprawie sygn. akt II FZ 388/13 zostało oddalone zażalenie pełnomocnika skarżącego na postanowienie z dnia 20 marca 2013 r.
Wniosek o przywrócenie terminu do zapłaty wpisu od skargi był motywowany tym, że skarżący nie miał środków finansowych, aby ten wpis zapłacić. Skarżący otrzymuje emeryturę, do której została skierowana egzekucja. Ponosi wysokie koszty utrzymania. Obowiązek zapłaty wpisu od skargi przypadł na okres świąteczny. W dniu 21 grudnia 2012 r. skarżący otrzymał emeryturę i w dniu 24 grudnia 2012 r. wpis od skargi został zapłacony.
W tym stanie sprawy należy zważyć, że stosownie do art. 87 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.12.270 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.) pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Skoro, w świetle uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu do zapłaty wpisu, przeszkodą miał być brak środków, a środki te skarżący pozyskał w dniu 21 grudnia 2012 r., to przyczyna uchybienia terminu do zapłaty wpisu od skargi ustała z dniem 21 grudnia 2012 r., czyli z dniem uzyskania środków finansowych przez skarżącego, które pozwoliły ten wpis zapłacić.
Zatem w terminie siedmiu dni od tej daty strona skarżąca, czy to osobiście, czy to przez pełnomocnika, była uprawniona do założenia wniosku o przywrócenie terminu do zapłaty wpisu od skargi. Wobec tego wniosek o przywrócenie terminu do zapłaty wpisu, złożony w dniu 21 stycznia 2013 r., był spóźniony. Został złożony już po upływie terminu z art. 87 § 1 p.p.s.a. Niezachowanie terminu, o którym stanowi art. 87 § 1 p.p.s.a. skutkuje odrzuceniem takiego wniosku. Stosownie bowiem do art. 88 p.p.s.a. spóźniony wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym.
Jednocześnie, w okolicznościach tej sprawy należy zwrócić uwagę, że strona skarżąca otrzymała wezwanie do zapłaty wpisu w dniu 5 grudnia 2012 r. (k.23 akt sądowych). W wezwaniu został podany termin na wykonanie tego obowiązku, a więc od dnia 5 grudnia 2012 r. strona skarżąca wiedziała do kiedy należy zapłacić wpis. W następstwie od dnia 13 grudnia 2012 r. strona skarżąca wiedziała, że uchybiła terminowi do zapłaty wpisu od skargi, który został jej zakreślony w wezwaniu do wykonania tego obowiązku. Już w chwili otrzymania wezwania do zapłaty wpisu od skargi w zakreślonym terminie, strona skarżąca powzięła jednoznaczną i niekontrowersyjną wiedzę o tym, kiedy upływa termin przewidziany na zapłatę wpisu. Ta wiedza powinna skłonić stronę skarżącą do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do zapłaty wpisu w czasie siedmiu dni, licząc od ustania przyczyny niezachowania tego terminu. Wobec treści wezwania do zapłaty wpisu od skargi, strona skarżąca nie miała żadnych podstaw, by przyjmować, po dniu 12 grudnia 2012 r., że jeszcze biegnie termin na zapłatę wpisu od skargi.
Uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu potwierdza powyższą konstatację. Strona skarżąca przyznaje bowiem, że w dniu 5 grudnia 2012 r. powzięła wiedzę o tym, że z dniem 12 grudnia 2012 r. upływa termin, w którym ma obowiązek zapłacić wpis od skargi. Ta wiedza oznacza jednocześnie wiedzę o dniu, w którym nastąpiło uchybienie terminowi do wykonania omawianego obowiązku zapłaty kosztów sądowych.
W tych okolicznościach rozpatrywanej sprawy postanowienie odrzucające skargę nie było dla strony skarżącej źródłem wiedzy o tym, że nie zapłaciła wpisu od skargi w wymaganym czasie. Strona skarżąca miała tę wiedzę od 13 grudnia 2012 r., także w dacie, kiedy pozyskała niezbędne środki finansowe na wykonanie obowiązku zapłaty kosztów sądowych związanych z wniesieniem skargi. Podsumowując, strona skarżąca miała wiedzę o tym, że nie zapłaciła wpisu od skargi w wymaganym terminie (że uchybiła terminowi na wykonanie tego obowiązku) jeszcze nim ustała przyczyna, która, zdaniem strony skarżącej, spowodowała brak terminowej zapłaty omawianej należności.
Z tych powodów na podstawie art. 88 w powiązaniu z art. 87 § 1 p.p.s.a. należało postanowić jak na wstępie.