Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 lutego 2011 r. /k. 16/ przyznano skarżącemu L.B. prawo pomocy m.in. poprzez ustanowienie adwokata.
W wykonaniu powyższego postanowienia, Okręgowa Rada Adwokacka zawiadomiła tut. sąd, że w sprawie niniejszej pełnomocnikiem skarżącego został ostatecznie wyznaczony adwokat A.K.. W dniu 8 kwietnia 2011 r. do sądu wpłynęła wniosek o zwrot poniesionych kosztów korespondencji oraz opinia pełnomocnika skarżącego o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 28 lutego 2011 r. odrzucającego skargę. Niniejsza opinia zawierała również wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wniosek ten zawierał oświadczenie, iż koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części. Ponadto pełnomocnik poinformował, iż skarżący został powiadomiony pisemnie o jego stanowisku dotyczącym odmowy sporządzenia skargi kasacyjnej w tej sprawie (potwierdzenie nadania w załączeniu)
Referendarz sądowy stwierdził, co następuje
W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ zwanej dalej "ppsa" wyznaczony adwokat [...] otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów [...] w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy także sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Stosownie o przepisu § 18 ust. 1 pkt. 2 b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi obejmują także stawkę za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Stawka ta według tego przepisu, wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie wynagrodzenie adwokata (stawka minimalna), który prowadził już tę sprawę w I instancji wynosi więc 120 zł. Wynagrodzenie to powinno być powiększone o stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23 %, zgodnie z § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie /.../ w zw. z art. 146a pkt..
1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr. 54, poz. 535 ze zm.). Stąd kwota należna pełnomocnikowi z tytułu jego wynagrodzenia wynosi 153,20 zł /120 zł + 27,20 zł podatku od towarów i usług + zwrot kosztów nadania przesyłki poleconej do skarżącego/.
Biorąc więc powyższe pod uwagę działając, na podstawie art. 258 § 2 pkt. 8 ppsa należało orzec jak w sentencji.
Art. 210. § 1.