Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztyniez 5 sierpnia 2010 r., sygn. akt I SA/Ol 122/09

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Skład
Sędzia NSA Włodzimierz Kędzierski przewodniczący
Rozpoznanie
na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 sierpnia 2010 r. wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie kosztów zastępstwa prawnego
Sprawa
w sprawie ze skargi S. M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. postanawia zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz, ustanowionego w ramach prawa pomocy, doradcy K. D. kwotę 8.784 (osiem tysięcy siedemset osiemdziesiąt cztery) złote tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z "[...]" sygn. akt "[...]" przyznał S.K. prawo pomocy w zakresie częściowym w postaci ustanowienia doradcy podatkowego. Krajowa Rada Doradców Podatkowych jako pełnomocnika wyznaczyła K. D..

Na rozprawie w dniu "[...]" K. D.i złożył wniosek o przyznanie mu wynagrodzenia według norm przypisanych powiększonego o podatek VAT w łącznej kwocie 8784 zł. Sąd w wyroku z "[...]" zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz pełnomocnika K. D. kwotę 7.200 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

W uzasadnieniu orzeczenia o kosztach Sąd powołał się na przepisy art. 200 i art. 205§2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz §2 ust.1 pkt 1 lit.g i §3 ust.1,2 i 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U. nr 212, poz. 2075).

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu zażalenia pełnomocnika skarżącego, na orzeczenie o kosztach zamieszczone w wyroku, postanowieniem z dnia "[...]"., sygn. akt "[...]" uchylił zaskarżone postanowienie i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie.

W uzasadnieniu wskazano, iż zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego [...], koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu obejmują: opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % kwot wynagrodzenia, o których mowa w § 2, oraz niezbędne, udokumentowane wydatki doradcy podatkowego. Z kolei § 2 ust. 1 pkt 1 lt. a-g powołanego rozporządzenia określają stawki minimalne, jakie przyznaje się pełnomocnikowi – doradcy podatkowemu uczestniczącemu w sprawie toczącej się przed sądem administracyjnym I instancji, w sprawie w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna. Wysokość wynagrodzenia, o którego przyznanie wniósł w niniejszej sprawie ustanowiony w ramach prawa pomocy doradca podatkowy reprezentujący skarżącego tj kwota 8.784 zł mieści się w widełkach zakreślonych w niniejszej sprawie przepisem § 2 ust. 1 pkt 1 lit. g powołanego rozporządzenia.

W sytuacji gdy wartość przedmiotu sprawy wynosi ponad 200.000 zł wysokość opłaty za czynności doradcy podatkowego z urzędu ustanowionego w ramach prawa pomocy wynosi od 7.200 zł do maksymalna 10.800 zł. W rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego [...] brak jest przy tym uregulowania nakazującego sądowi zasadzającemu opłatę ze czynności z tytułu zastępstwa prawnego brać pod uwagę niezbędny nakład pracy, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia.

Wobec powyższego brak jest dla sądu także uprawnienia do kwestionowania wysokości wynagrodzenia, którego przyznania domaga się doradca podatkowy o ile mieści się ono w granicach zakreślonych przepisami § 3 ust. 1 pkt 1 i § 2 ust. 1 powołanego rozporządzenia. Stąd też mieszczący się we wskazanych granicach wniosek doradcy podatkowego o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu uznać należy za wiążący dla sądu w zakresie wysokości żądanej należności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z przepisem art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Ne 153, poz. 1270 ze zm.) sąd któremu sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania związany jest wykładnią prawa dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Mając na względzie ocenę prawną i wskazania Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w postanowieniu z dnia "[...]"., Sąd na podstawie § 3 ust. 1 pkt 1 i § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U. nr 212, poz. 2075) przyznał doradcy prawnemu w niniejszej sprawie wynagrodzenie w wysokości 8.784 zł.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 24 marca 2010 r., dokument z 16 listopada 2009 r., dokument z 27 lipca 2009 r., dokument z 28 maja 2009 r., dokument z 5 maja 2009 r., dokument z 31 marca 2009 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.