Uzasadnienie
P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na uchwałę Zarządu Województwa nr "[...]"
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z dnia 23 marca 2012 r., sygn. akt I SA/Ol 129/12 odrzucił skargę. Na powyższe postanowienie pełnomocnik strony skarżącej wniósł skargę kasacyjną, która postanowieniem z dnia 31 maja 2012 r. została odrzucona, ze względu na wniesienia jej z uchybieniem 30 – dniowego terminu. Postanowienie zostało doręczone w 5 czerwca 2012 r. (k. 90 akt sąd.).
Pismem z dnia 12 czerwca 2012 r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł wniosek o przywrócenie termu do złożenia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż postanowienie z dnia 23 marca 2012 r. zostało doręczone w dniu 26 marca 2012 r., natomiast skarga kasacyjna na w/w postanowienie została nadana w polskim urzędzie pocztowym w dniu 27 kwietnia 2012 r. Rozpoczęcie biegu terminu do złożenia skargi kasacyjnej oraz jego bieg był monitorowany przez osobę trzecią, która nie jest pracownikiem ani zleceniobiorcą pełnomocnika reprezentującego skarżącą (ani też skarżącej). Osoba ta została oddelegowana do współpracy z pełnomocnikiem reprezentującym skarżącą przez kancelarię A, z którą pełnomocnik reprezentujący skarżącą współpracuje na podstawie umowy zlecenia. Pełnomocnik reprezentujący skarżącą nie jest także pracownikiem czy współpracownikiem pracodawcy tej osoby trzeciej. Dodano, że wyżej wymieniona osoba trzecia, zapytana przez pełnomocnika reprezentującego skarżącą, kiedy upływa termin do złożenia skargi kasacyjnej, poinformowała, że jest to dzień 27 kwietnia 2012 r. Podkreślono, że pełnomocnikowi reprezentującego skarżącą znane są przepisy dotyczące rozpoczęcia i biegu terminu do złożenia skargi kasacyjnej, niemniej monitoring biegu terminów należał do tej osoby trzeciej.
Błąd osoby trzeciej polegał na przyjęciu, że termin do złożenia skargi kasacyjnej jest miesięczny a nie 30-sto dniowy i upływa 27 kwietnia 2012 r. Pełnomocnik reprezentujący skarżącą nie wiedział o tym, że osoba trzecia pozostaje w błędzie, co do sposobu liczenia terminu. O powyższych okolicznościach, pełnomocnik skarżącej powziął wiadomość dopiero w chwili doręczenia postanowienia w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej, tj. 5 kwietnia 2012 r. Skoro niezłożenie skargi kasacyjnej w terminie określonym art. 177 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi było wynikiem błędu, w który pełnomocnik reprezentujący skarżącą został wprowadzony przez osobę trzecią, a stan ten ustał dopiero po doręczeniu postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej, z tym dniem należy wiązać ustanie przyczyny uchybienia terminowi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zaważył, co następuje:
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 j.t.; dalej: p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie zaś do treści art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, zaś w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a). Powyższe oznacza, że Sąd może przywrócić termin jedynie pod warunkiem wniesienia prośby o jego przywrócenie w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu z równoczesnym dopełnieniem czynności, dla której termin był określony oraz uprawdopodobnieniem przez wnioskodawcę braku winy w uchybieniu terminu.
W pierwszej kolejności Sąd zobowiązany jest zatem zbadać, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w zakreślonym przez ustawodawcę terminie. Moment ustania przyczyny uchybienia terminu należy odnieść do daty doręczenia pełnomocnikowi strony skarżącej postanowienia z dnia 31 maja 2012 r. odrzucającego skargę kasacyjną na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 23 marca 2012 r. Datą ustania przyczyny uchybienia terminu, w przedmiotowej sprawie, będzie zatem dzień 5 czerwca 2012 r. Wobec tego stwierdzić należy, że pełnomocnik strony skarżącej dochował siedmiodniowego terminu, bowiem przedmiotowy wniosek został nadany w polskim urzędzie pocztowym w dniu 12 czerwca 2012 r. (k. 109 akt sąd.). Równocześnie z wnioskiem wniósł również ponownie skargę kasacyjną.
Następnie Sąd bada okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminowi, obejmującego swym zakresem nie tylko działania bądź zaniechania pełnomocnika, ale również działania osób trzecich upoważnionych przez pełnomocnika do dokonywania poszczególnych czynności, włącznie z czynnościami o charakterze czysto technicznym (v. postanowienie NSA z 13 października 2010 r. sygn. akt I FZ 399/10, LEX 740844). Zgodnie ze stanowiskiem reprezentowanym w orzecznictwie przez Naczelny Sąd Administracyjny, to na pełnomocniku będącym profesjonalistą spoczywa obowiązek takiej organizacji pracy i sprawowania nadzoru nad wykonywanymi czynnościami, aby nie dochodziło do zaniedbywania ciążących na nim obowiązków związanych ze świadczoną obsługą lub pomocą prawną. W zakresie czynności przed organami, których postępowanie opiera się na przepisach prawa, na profesjonalnym pełnomocniku jak adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy czy doradca podatkowy ciąży szczególny obowiązek dbałości o terminowości i prawidłowości dokonywanych czynności procesowych bądź innych wynikających z przepisów proceduralnych ustaw.
W sytuacjach, gdy od prawidłowego dokonania danej czynności zależy dalszy bieg powierzonej pełnomocnikowi sprawy, zasadnym jest wymaganie od tego pełnomocnika maksimum staranności. Rzetelność wykonania czynności procesowych przekładać się będzie bowiem na prawo strony do obrony swoich interesów i ochrony jej praw (por. postanowienia NSA: z 14 grudnia 2011 r. sygn. akt II GZ 527/11, nie publ.; z 6 grudnia 2011 r., sygn. akt II FZ 768/11, niepubl.).
W niniejszej sprawie pełnomocnik strony skarżącej wskazał, że został błędnie poinformowany przez osobę trzecią, współpracującą z nim, iż termin wniesienia skargi kasacyjnej upływa w dniu 27 kwietnia 2012 r. W tej sytuacji należy przyjąć, że działania wskazanej osoby trzeciej, współpracującej z pełnomocnikiem, obciążają jego samego. Pełnomocnik strony skarżącej nie uprawdopodobnił żadnych obiektywnych okoliczności o wyjątkowym charakterze, które uniemożliwiły mu nadanie skargi kasacyjnej w ustawowym terminie. Jest to zaniedbanie pełnomocnika. Podkreślenia wymaga fakt, iż odpis postanowienia z dnia 23 marca 2012 r. został prawidłowo wysłany na podany przez pełnomocnika strony adres do doręczeń.
Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie pełnomocnik nie dochował należytej staranności, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje interesy, zwłaszcza, gdy dotyczy to profesjonalisty. Pełnomocnik strony skarżącej jest radcą prawnym, a więc fachowym pełnomocnikiem, od którego należy oczekiwać profesjonalizmu w wykonywaniu obowiązków zawodowych, co wiąże się na gruncie analizowanej sprawy z dochowaniem należytej staranności przy prawidłowym i terminowym wniesieniu skargi kasacyjnej. Nie ulega wątpliwości, że można było, przyjmując powyższy miernik, zapobiec uchybieniu terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej. Ponieważ nie dochowanie przez w/w pełnomocnika terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie jest następstwem okoliczności od niego niezależnych, lecz jest konsekwencją niedostatecznej staranności w prowadzeniu własnych spraw, uznać należy, iż nie zachodzą ważne powody do przywrócenia uchybionego terminu.
Z uwagi na powyższe Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.