Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztyniez 19 maja 2022 r., sygn. akt I SA/Ol 175/22

Uzasadnienie

D. O. (dalej jako strona, podatnik, skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej WSA) w Olsztynie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie (dalej DIAS) z 17 stycznia 2022 r. nr 2801-IOA.4105.30.2021 o utrzymaniu w mocy decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Olsztynie (dalej NUS) z 13 października 2021 r. nr SZD 2813-SPA.4105.75.2020 określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym w kwocie 8.377 zł z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki S., rok produkcji 2014, nr VIN [...], pojemność silnika 3.600 cm3, o napędzie benzynowym.

Jak wynika z przekazanych tut. Sądowi akt sprawy i uzasadnienia zaskarżonej decyzji, podatnik zakupił 26 listopada 2019 r. ww. samochód jako uszkodzony od firmy U., ul. [...], K. (Litwa), za kwotę 1.355,20 euro (karta nr 12 i 52 akt NUS, tłumaczenie: k. 53). Pojazd został sprowadzony z USA, importerem samochodu była litewska firma L. (kopie odprawy celnej z 27.02.2019 r. nr [...] - k. 15 i 49, tłumaczenie: k. 50). Samochód został zakupiony przez stronę 26.11.2019 r. na Litwie od firmy U., a następnie przywieziony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego.

Podatnik złożył 20.12.2019 r. deklarację uproszczoną dla podatku akcyzowego od nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego, wraz z załącznikami. W deklaracji wykazał: datę powstania obowiązku podatkowego 14.12.2019 r., przedmiot opodatkowania samochód osobowy, pojemność silnika 3.600 cm3, stan techniczny - uszkodzony bez opinii biegłego (str. 2/4, poz. 21j, k. 9), podstawę opodatkowania 5.793 zł, stawkę podatku 18,6%, kwotę podatku 1.078 zł (k. 8-15). Do deklaracji dołączył kopie: dokumentu zakupu przedmiotowego pojazdu (k. 12), amerykańskiego certyfikatu prawa własności (k. 13 i 46, tłumaczenie: k.

1. 47) oraz odprawy celnej nr [...] (k. 15 i 49).

W wyniku porównania deklarowanej podstawy opodatkowania do średniej wartości rynkowej pojazdu w kraju NUS stwierdził, że deklarowana podstawa opodatkowania znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej podobnego pojazdu. Wartość ta w kwocie 74.800 zł, ustalona w oparciu o System Eurotax (wycena nr 11402 - k.

1. 16) po pomniejszeniu o zawarte w niej podatki VAT i akcyzę 74.800/1,23/1,186 wynosi 51.276 zł.

Wobec uznania, że deklarowana podstawa opodatkowania stanowi 11% średniej wartości rynkowej pojazdu [(5.793 / 51.276) x 100], NUS pismem z 8 maja 2020 r., wezwał stronę do zmiany podstawy opodatkowania wykazanej w złożonej deklaracji lub do pisemnego wskazania przyczyn uzasadniających zasadność deklarowanej podstawy opodatkowania.

W odpowiedzi na wezwanie podatnik pismem z 14 maja 2020 r. wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z wyceny pojazdu na okoliczność skali jego uszkodzeń (k. 19-21). Załączył opinię rzeczoznawcy z 13 maja 2020 r. (k. 22-32) z wyliczoną wartością pojazdu uszkodzonego: 25.300 zł (k. 31). W piśmie z 4 czerwca 2020 r. skarżący powołał wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej NSA) z 12 stycznia 2011 r. sygn. akt I GSK 700/09 i z 11 października 2017 r. sygn. akt I GSK 837/17. Podkreślił, że dopiero cena odbiegająca całkowicie od cen na rynku nabycia pojazdu, przy uwzględnieniu realiów tego rynku, może uzasadniać weryfikację wartości celnej w Polsce. Powyższa okoliczność jednak nie zachodzi w niniejszej sprawie.

Postanowieniem z 8 września 2021 r. NUS wszczął postępowanie podatkowe w niniejszej sprawie (k. 2). W toku postępowania NUS zebrał dokumentację porównawczą ze stron internetowych www.en.bidfax.info, https://bidhistory.org i www.autobidmaster.com (k. 64-67).

NUS decyzją z 13 października 2021 r. określił wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym na kwotę 8.377 zł. Powołał w sentencji art. 4, art. 5, art. 21 § 1 pkt 1 i § 3, art. 191, art. 207 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm.), dalej O.p., oraz art. 3 ust. 1, art. 5, art. 100 ust. 1 pkt 2 i ust. 4, art. 101 ust. 2 pkt 1, art. 102 ust. 1, art. 104 ust. 1 pkt 2, ust. 6, ust. 8, ust. 9, ust. 11, ust. 12, ust. 13, art. 105 pkt 1, art. 106 ust. 2 i ust. 3 ustawy z 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2019 r. poz. 864 ze zm.), dalej uAKC.

W uzasadnieniu NUS podał, że przedmiotowy samochód został sprzedany [...] 2018 r. za kwotę [...] USD na aukcji nr [...] (https://en.bidfax.info). Te same dane widnieją również na stronach https://bidhistory.org/ oraz https://www.autobidmaster.com/. Organ pierwszej instancji dokonał także analizy rynku amerykańskiego w oparciu o stronę https://en.bidfax.info, gromadzącą informacje z witryn ubezpieczeniowych Copart i IAAI. Wartość podobnych, uszkodzonych pojazdów mieściła się w przedziale 3.100 - 6.600 USD. Organ uznał, że deklarowana cena zakupu 1.355,20 EUR, bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od cen właściwych dla rynku kraju zakupu.

W ocenie NUS podatnik nie dostarczył jakiejkolwiek dokumentacji przedstawiającej i opisującej stan techniczny pojazdu w dniu jego zakupu oraz w dniu nabycia wewnątrzwspólnotowego. Pomiędzy datą odprawy celnej (27.02.2019 r.), a datą zakupu (26.11.2019 r.) minęło prawie 9 miesięcy, natomiast 14.12.2019 r. - prawie miesiąc później, nastąpiło nabycie wewnątrzwspólnotowe auta. Na żadnym etapie postępowania podatnik nie dostarczył dokumentów np. zdjęć, faktur dotyczących zakupu części, usług czy też dokonanych napraw pojazdu. Strona nie podawała ponadto, że naprawiała przedmiotowy pojazd.

NUS nie uwzględnił opisanych przez rzeczoznawcę w opinii z 13 maja 2020 r. uszkodzeń auta. Wskazał w tym zakresie, że opinię sporządzono na dzień rejestracji pojazdu w kraju. Organ zakwestionował zasadność zastosowania współczynnika zbywalności, gdyż nie ma on wpływu na stan techniczny pojazdu, jego wyposażenie, model, markę i rocznik, nadto jego wpływ został już uwzględniony przy określaniu średniej ceny katalogowej samochodu.

Natomiast uwzględnił wyliczenie w opinii wartości rynkowej brutto na dzień 23.12.2019 r.. Podał, że wartość bazowa brutto (67 mies.) - 67.625 zł, pomniejszona o ujemną korektę ze względu na datę pierwszej rejestracji (- 2.081 zł) oraz powiększona o dodatnią korektę ze względu na przebieg niższy od normatywnego (+175 zł), daje sumarycznie 65.700 zł brutto.

NUS wskazał datę powstania obowiązku podatkowego: 14.12.2019 r., podstawę opodatkowania: 45.038 zł, wartość rynkową na podstawie opinii z 13 maja 2020 r. pomniejszoną o daniny publiczne: 65.700 zł: 1,23:1,186 = 45.037,63 zł, zaokrągloną wysokość zobowiązania podatkowego: 8.377 zł (45 038 zł x 18,6% = 8 377,06 zł).

W odwołaniu strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji lub umorzenie postępowania. Zarzuciła naruszenie: przepisów prawa materialnego: art. 104 ust. 6 w zw. z ust. 1 pkt 3 oraz ust. 8 i 9 uAKC i przepisów prawa procesowego: art. 131 § 1, art. 132, art. 124, art. 187, art. 191, art. 194 oraz art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 O.p..

Podniosła, że wartość pojazdu ustalono bez zastosowania współczynnika zbywalności. Wartość zadeklarowana jest niższa o 14% od faktycznej z dnia nabycia w USA, co uzasadnia specyfika handlu aukcyjnego pojazdami. Dowodzi tego bezspornie fakt wylicytowania auta w USA.

Na skutek odwołania podatnika DIAS ww. decyzją z 17 stycznia 2022 r. utrzymał w mocy decyzję NUS. DIAS w uzasadnieniu decyzji uznał, że prawidłowość ustaleń NUS nie budzi wątpliwości. Wykazana przez NUS tak istotna różnica wartości nie może wynikać z bliżej nieokreślonych uszkodzeń pojazdu, gdyż przedmiotem analizy był pojazd podobny, uszkodzony. NUS wykazał, że deklarowana przez skarżącego podstawa opodatkowania odbiega od wartości rynkowej tego typu pojazdów uszkodzonych również na rynku amerykańskim. Jeśli cena pojazdu sprowadzonego z USA nie mieści się w granicach cenowych właściwych dla rynku zakupu dla podobnych pojazdów, tak jak ma to miejsce w rozpatrywanej sprawie, to nie można mówić o istnieniu "uzasadnionej przyczyny" w odniesieniu do specyfiki rynku nabycia.

Zatem niewskazanie przez skarżącego przyczyn uzasadniających podanie podstawy opodatkowania w wysokości znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego upoważnia organ do określenia jej wysokości na podstawie art. 104 ust. 9 i 11 uAKC.

DIAS ocenił, że dowody przedłożone przez stronę nie potwierdzają zaistnienia sytuacji uzasadniającej kwalifikowanie jej jako uzasadnionej przyczyny zadeklarowania podstawy opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia przedmiotowego samochodu w wysokości znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej.

Organ odwoławczy zgodził się z oceną NUS, że przedłożona przez stronę wycena rzeczoznawcy wraz z załączonymi zdjęciami potwierdzają, że podstawa opodatkowania znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej pojazdu. Podkreślił, że organ nie podważa wiarygodności ani rzetelności ww. wyceny, ale stoi na stanowisku, że nie należy uwzględniać współczynnika zbywalności. W powiązaniu z powyższym powołał m.in. wyroki NSA z 15 kwietnia 2014 r., sygn. akt I GSK 1064/12, z 29 września 2017 r. sygn. akt I GSK 813/17, z 29 czerwca 2016 r. sygn. akt I GSK 1857/14, z 29 września 2017 r., z 14 listopada 2017 r. sygn. akt I GSK 2011/15. Odnosząc się do zarzutu w tym zakresie organ powołał wyrok NSA z 11 kwietnia 2017 r. sygn. akt II FSK 2196/16 podkreślając, że ocenia wartość dowodową poszczególnych środków dowodowych według własnego doświadczenia, wiedzy czy wewnętrznego przekonania.

Organ wskazał, że opinia biegłego ma charakter szacunkowy. Korekta z tytułu współczynnika zbywalności nie jest bezpośrednio związana z wartością transakcyjną pojazdu, służącą do określania zobowiązania podatkowego, nie może zatem zostać uznana przy ustalaniu podstawy opodatkowania. Współczynnik zbywalności nie powinien być brany pod uwagę, skoro jest odnoszony do wartości rynkowej brutto pojazdu, która sama w sobie zawiera już m.in. regionalną sytuację rynkową. Wartości bazowe samochodów osobowych podawane przez wydawnictwa specjalistyczne, zajmujące się analizą wartości rynkowych, typu Info-Ekspert, Eurotax, są cenami uśrednionymi. Zawierają już składniki uwzględniające między innymi, np. standardowy przebieg, zużycie, wyposażenie oraz lokalne sytuacje rynkowe.

Należy wobec tego założyć, że wpływ takich czynników jak zbywalność pojazdu, został już wcześniej uwzględniony przy określaniu ceny rynkowej. Cena uśredniona uwzględniała bowiem ceny pochodzące z giełd z różnych regionów kraju. A zatem uśredniona cena uwzględniała również regionalną sytuację rynkową. Ceny te uwzględniały też trudności w zbyciu określonej marki samochodu. W ocenie organu odwoławczego, korygowanie wartości pojazdu o współczynnik zbywalności jest zatem nieuzasadnione.

Poza uwarunkowaniami na rynku zakupu przyczyną uzasadniającą znaczne odstępstwo ceny nabycia samochodu od średniej wartości rynkowej tego typu pojazdu w kraju jest jego stan techniczny. DIAS powtórzył za NUS, że strona nie przedłożyła jakiejkolwiek dokumentacji przedstawiającej i opisującej stan techniczny pojazdu w dniu jego nabycia wewnątrzwspólnotowego. Pomiędzy datą odprawy celnej, tj. 27.02.2019 r., a datą zakupu: 26.11.2019 r. minęło prawie 9 miesięcy, a między datą zakupu a datą nabycia wewnątrzwspólnotowego: 14.12.2019 r. minął prawie miesiąc. Strona nie przedłożyła na żadnym etapie postępowania dokumentów potwierdzających zakup części bądź naprawy samochodu. W korespondencji kierowanej do organu obu instancji nie wspomniała o dokonanej naprawie pojazdu.

Ponadto zgodnie z informacjami z CEPiK pojazd ten przeszedł 20.12.2019 r. badanie techniczne z wynikiem pozytywnym. Zatem osoba przeprowadzająca badanie techniczne, posiadająca specjalistyczną wiedzę, uznała samochód za sprawny. 23.12.2019 r. pojazd został zarejestrowany na terenie kraju, wobec tego jego stan techniczny nie zagrażał zdrowiu i życiu innych uczestników ruchu.

W ocenie DIAS organ pierwszej instancji słusznie uznał, że opisane przez rzeczoznawcę uszkodzenia pojazdu są bezzasadne, gdyż opinia została sporządzona na dzień rejestracji pojazdu w kraju. Natomiast wyliczenie wartości rynkowej brutto na dzień 23.12.2019 r. zasługuje na uwzględnienie. W związku z powyższym organ podatkowy, korzystając z wyceny pojazdu sporządzonej przez rzeczoznawcę, przyjął wartość 65.700 zł brutto jako odzwierciedlającą stan pojazdu w dniu nabycia wewnątrzwspólnotowego. Zarzuty odwołania DIAS uznał za nieuzasadnione.

W skardze do WSA w Olsztynie podatnik wniósł o uchylenie decyzji DIAS w całości. Zarzucił:

1. 1. naruszenie przepisów prawa materialnego tj.:
2. a) art. 104 ust. 9 i 11 uAKC poprzez ich zastosowanie w sytuacji, gdy organy nie ustaliły czy zostały spełnione przesłanki określenia wysokości podstawy opodatkowania, a nadto nie ustaliły średniej wartości rynkowej samochodu osobowego tej samej marki, tego samego modelu, rocznika z tym samym wyposażeniem i o przybliżonym stanie technicznym co nabyty na terytorium kraju lub nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy,
3. b) art. 104 ust. 6 w związku z ust. 1 pkt 3 uAKC poprzez nieprzyjęcie jako podstawy opodatkowania wartości celnej samochodu osobowego powiększonej o należne cło,
4. c) art. 104 ust. 8 uAKC poprzez uznanie, że kwota nabycia pojazdu znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej, a nadto, że okoliczność nabycia pojazdu na rynku amerykańskim za kwotę "2.450 USD" nie stanowi przyczyny uzasadniającej odbieganie zadeklarowanej wartości pojazdu od średniej wartości rynkowej tego pojazdu,
5. 2. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
6. a) art. 187 § 1 oraz art. 191 O.p. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji pomimo, że decyzja ta została oparta na błędnych ustaleniach organu podatkowego, tj. ustaleniu wartości rynkowej samochodów podobnych do spornego w oparciu o informacje pozyskane przez organ ze strony internetowej "https://en.bidfax.info", pomimo wykazania przez podatnika kosztów naprawy spornego pojazdu, niewykazania przez organ, aby pojazdy, których dotyczyły informacje zawarte w wydrukach ze stron internetowych www.autobidmaster.com i www.en.bidfax.info, odpowiadały stanem technicznym spornemu pojazdowi, tym samym uznając, że skarżący zakupił przedmiotowy pojazd za cenę znacznie odbiegającą od cen rynkowych podobnych samochodów na rynku amerykańskim, co miało uzasadnić wdrożenie procedury ustalenia nowej wysokości podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym przedmiotowego samochodu z tytułu jego przywozu na teren kraju, stosownie do art. 104 ust. 9 i 11 uAKC,
7. b) art. 122, art. 180 § 1, art. 187 § 1 i 194 § 1 O.p., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji, która została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, tj.:
8. i. przekroczeniem przez organ pierwszej instancji granic swobodnej i obiektywnej oceny materiału dowodowego, która w szczególności przejawia się w kwestionowaniu wartości zakupu przedmiotowego samochodu będącej wartością rynkową na rynku amerykańskim w momencie jego zakupu, błędnej ocenie wydruków z ogólnodostępnej strony internetowej www.autobidmaster.com i www.en.bidfax.info, zawierających informacje o podobnych w opinii organu podatkowego samochodów, błędnej ocenie opinii z 13 maja 2020 r. polegającej na przyjęciu, że wartości w niej wskazane odzwierciedlają wartość pojazdu na rynku zakupu, bezzasadnym pominięciu wartości dowodowej dokumentu urzędowego - odprawy celnej, określającego wartość celną samochodu, w oparciu o jego wartość transakcyjną na rynku amerykańskim, należności przywozowe, przyjęte przez organ celny, jako zgodne, które stanowiły elementy składowe określonej w deklaracji podstawy opodatkowania tego samochodu podatkiem akcyzowym stosownie do przepisów art. 104 ust. 6 w związku z ust. 1 pkt 3 oraz 8 i 9 uAKC, ii. bezzasadnym pominięciu wartości dowodowej przedłożonej przez skarżącego wyceny pojazdu w Polsce, co stanowiło informację, na podstawie której można było zweryfikować prawidłowość informacji zawartych w wydrukach ze stron internetowych, którymi posłużył się organ, oraz zweryfikować uzasadnione przyczyny odbiegania zadeklarowanej przez podatnika wysokości podstawy opodatkowania od wartości rynkowej, stosownie do art. 104 ust. 8 uAKC, a w tym również zakres uszkodzeń występujących w pojeździe.

iii. dowolnym określeniem uszkodzeń w przedmiotowym samochodzie oraz dowolnym ustaleniem uszkodzeń pojazdów przyjętych do porównania przez organ podatkowy, iv. posłużeniem się błędnym i nieobiektywnym materiałem dowodowym w postaci notowań aukcji internetowych samochodów oferowanych do sprzedaży na rynku polskim w niewiadomym okresie, niezawierających ostatecznie ustalonej ceny sprzedaży, co oznacza, że nie powinny one być brane pod uwagę przy ustalaniu wysokości podstawy opodatkowania przez organ pierwszej instancji, z kolei do weryfikacji wartości zakupu przedmiotowego samochodu, powinny być wykorzystane notowania aukcji internetowych zawierające wartość sprzedaży samochodów takich samych, oferowanych do sprzedaży w tym samym lub bardzo zbliżonym okresie, zgodnym z okresem zakupu weryfikowanego samochodu.

c) art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 O.p. poprzez utrzymanie w mocy decyzji NUS pomimo, że uzasadnienie tej decyzji nie zawiera wszystkich ustalonych w sprawie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, którym dał wiarę oraz uzasadnionych przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności, w szczególności w uzasadnieniu brak jest odniesienia do kwestii: braku przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego z zakresu rzeczoznawstwa samochodowego na okoliczność wartości pojazdu spornego na rynku amerykańskim; pominięcia wartości dowodowej wyceny kosztów naprawy pojazdu; potwierdzenia uregulowania należności celnych przywozowych; wskazania przyczyn wyboru strony internetowej www.autobidmaster.com www.en.bidfax.info jako wiodącego źródła w ustaleniu wartości pojazdu na rynku nabycia w sytuacji, gdy strony te odwołują się do zewnętrznych źródeł w postaci innych portali aukcyjnych oraz rynku innego niż rynek nabycia pojazdu, a w konsekwencji powyższego wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem art. 233 § 1 pkt 2 lit. a) O.p. poprzez jego niezastosowanie.

W treści skargi rozwinięto zarzuty z petitum skargi.

Podniesiono, że DIAS powinien ustalić jaka jest wartość celna pojazdu w świetle art. 104 ust.

1. pkt 2 i 3 w związku z ust. 6 uAKC. Podstawą opodatkowania jest bowiem wartość celna, z uwzględnieniem prowizji, kosztów transportu i ubezpieczenia, jeżeli nie zostały uwzględnione w cenie, ale zostały już poniesione do miejsca, w którym nastąpiło objęcie towaru procedurą celną. Dlatego należało ustalić cenę jego zakupu, a następnie wyjaśnić, czy skarżący ponosił wydatki z tytułu prowizji, kosztów transportu oraz ubezpieczenia.

Organ podatkowy nie prowadził postępowania w tym zakresie, co uzasadnia zarzuty naruszenia ww. przepisów prawa materialnego oraz przedwczesnego zastosowania art. 104 ust. 8 i 9 uAKC. Zastosowanie procedury weryfikacyjnej byłoby możliwe, lecz dopiero po ustaleniu wartości podstawy opodatkowania i uznaniu, że podstawa opodatkowania (wartość celna spornego pojazdu) bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od wartości rynkowej pojazdu. Organ zupełnie zaniechał oceny czy różnica między wskazaną podstawą opodatkowania, a wartością rynkową pojazdu ma uzasadnione przyczyny w podawanych przez podatnika okolicznościach. Ograniczył się natomiast jedynie do ustalenia, że średnia wartość rynkowa wynikająca z art. 104 ust. 11 uAKC odbiega od deklarowanej podstawy opodatkowania. Nieuwzględnienie wartości celnej samochodu osobowego należałoby również rozważyć w kontekście naruszenia przepisów postępowania tj. art. 194 § 1 O.p., gdyż dokumentacja odprawy celnej stanowi dokumenty urzędowe zgodnie z powyższym przepisem stanowi dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone tj. wartość celna pojazdu powiększona o należne cło.

Ponadto co do podstawy opodatkowania podniesiono w skardze, że weryfikowalne dane mogłyby pochodzić jedynie bezpośrednio z portali aukcyjnych, które nie są ogólnodostępne, gdyż dostęp do nich wymaga utworzenia konta użytkownika w portalu i potwierdzenia danych osobowych. Dane zawarte na tych portalach musiałyby ponadto dotyczyć cen faktycznych transakcji, a nie ofert sprzedaży. Zapisy na stronie internetowej www.en.bidfax.info/ wskazują, że nie może być ona źródłem informacji, a posiada walor jedynie poglądowy. NUS ustalił zatem jedynie okoliczność istnienia stron internetowych zawierających nigdzie niepotwierdzone informacje o rzekomych cenach transakcyjnych z aukcji internetowych.

Strona internetowa "en.bidfax.info" nie posiada żadnego regulaminu (terms and conditions) pozwalającego na zweryfikowanie skąd ich administrator ma jakiekolwiek informacje na temat aukcji w USA, które nie posiadają żadnego oznaczenia administratora strony. Wersja strony w języku rosyjskim potwierdzać może tylko fakt, że zostały one utworzone z intencją wprowadzenia w błąd jej odbiorców, co jest powszechną praktyką w handlu samochodami na rynku mniej uregulowanym aniżeli europejski, czy amerykański (np. na rynku rosyjskim).

W zakresie charakteru sprzedaży licytacyjnej wskazano na niepewność nabywcy przy zakupie na aukcji internetowej co do ostatecznego stanu jak i ceny pojazdu. O stanie pojazdu nabywca dowiaduje się dopiero po objęciu w posiadanie. Portale aukcyjne podają jedynie informacje dotyczące przyczyn szkody (uszkodzenie mechaniczne, pożar, zalanie), ogólnego wskazania stref uszkodzenia pojazdu oraz ogólne o działaniu układu napędowego i jezdnego.

Rozpoznając sprawę organ podatkowy winien wziąć powyższe pod uwagę i przeprowadzić dodatkowe postępowanie dowodowe w myśl art. 122 O.p., mające na celu dokładne ustalenie czy w niniejszej sprawie wskazana przez podatnika wysokość podstawy opodatkowania miała uzasadnienie w realiach rynku zakupu pojazdu. Powinien też zgodnie z art. 191 O.p. dokonać całościowej oceny przedłożonych dotychczas przez skarżącego dokumentów, i ewentualnie uzupełnić materiał o dalsze, niezbędne dowody dla ustalenia wartości rynkowej pojazdu, w celu wykazania stanu pojazdu, a dalej jego wartości rynkowej na rynku amerykańskim. Postępowanie to powinno przede wszystkim polegać na przeprowadzeniu dowodu z opinii biegłego na okoliczność wartości pojazdu na rynku amerykańskim, przy uwzględnieniu stopnia, jego uszkodzenia.

Organ dokonał też błędnej oceny opinii z 13 maja 2020 r.. Wartości wskazane w tej opinii stanowią bowiem odzwierciedlenie stanu istniejącego na rynku polskim, nie zaś rynku pochodzenia auta - rynku amerykańskiego. Samochody europejskie są znacznie droższe niż uszkodzone pojazdy na rynku amerykańskim.

Pominięto też w zupełności, że nabycie pojazdu nie było związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, co przekłada się na okoliczność, że koszty naprawy pojazdu nie zostały udokumentowane innymi dowodami poza kalkulacją naprawy nr [...]. Powołano w tym zakresie wyrok NSA z 20 stycznia 2021 r. sygn. akt I GSK 1620/20.

Przy określeniu procedury wysokości podstawy opodatkowania organ wskazał jedynie na wartość ofert sprzedaży pojazdów w Polsce, nie ustalając jaki był wynik transakcji kupna pojazdu z oferty. Nie wskazał też dlaczego do określenia tej podstawy przyjęto ceny na rynku polskim a nie amerykańskim, skoro dokonano zakupu pojazdu na rynku amerykańskim i jako rynek nabycia pojazdu winien być determinantem dla określenia podstawy opodatkowania. Wbrew ocenie DIAS ustalenie podstawy opodatkowania wymagało zatem podjęcia przez organy czynności zmierzających dodatkowo do wykazania, że samochody porównywane posiadają taki sam stan techniczny jak weryfikowany samochód.

Z uwagi na powyższe skarżący uznał, że omawiane decyzje obu instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania, w szczególności art. 121 § 1, 122, 124, 187 § 1, 191, 194 § 1 oraz 210 § 1 pkt 6 i § 4 O.p., w sprawie nie został zebrany i rozważony w pełni materiał dowodowy, zebrany zaś został oceniony błędnie w sposób dobrowolny i niewłaściwie dokonano oceny podnoszonych przyczyn odbiegania podstawy opodatkowania spornego pojazdu od średniej wartości rynkowej w kraju. Powyższe naruszenia spowodowały błędne zastosowanie art. 104 ust. 8 i 9 w związku z art. 104 ust. 11 uAKC.

W odpowiedzi na skargę DIAS wniósł o jej oddalenie i rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Zwrócił się ponadto o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym. Sąd pismem z 18 marca 2022 r. zawiadomił o powyższym stronę skarżącą, która nie zażądała przeprowadzenia rozprawy (k. 16, 17 akt sądowych).

Strona skarżąca uiściła wpis od skargi w kwocie 292 zł (k. 15).

Zarządzeniem z 20 kwietnia 2022 r. Przewodniczący Wydziału I WSA w Olsztynie skierował sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w składzie trzech sędziów, na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Na podstawie art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 137 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Nadto zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 t.j. - dalej jako p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Z kolei w myśl art. 145 § 1 p.p.s.a. zaskarżona do sądu administracyjnego decyzja podlega uchyleniu w razie stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub innego naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), jak też w razie stwierdzenia okoliczności uzasadniających stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji (pkt 2). Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (niemającym tu zastosowania).

W sprawie ustalono, że przedmiotowy samochód został sprzedany [...] 2018 r. za kwotę [...] USD na aukcji nr [...] (https://en.bidfax.info). Te same dane widnieją również na stronach https://bidhistory.org/ oraz https://www.autobidmaster.com/. Organ pierwszej instancji dokonał także analizy rynku amerykańskiego w oparciu o stronę https://en.bidfax.info, gromadzącą informacje z witryn ubezpieczeniowych Copart i IAAI. Wartość podobnych, uszkodzonych pojazdów mieściła się w przedziale 3.100 - 6.600 USD. Organ uznał, że deklarowana cena zakupu 1.355,20 EUR, bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od cen właściwych dla rynku kraju zakupu.

Organy ustaliły, że skarżący nie dostarczył jakiejkolwiek dokumentacji przedstawiającej i opisującej stan techniczny pojazdu w dniu jego zakupu oraz w dniu nabycia wewnątrzwspólnotowego. Pomiędzy datą odprawy celnej (27.02.2019 r.), a datą zakupu (26.11.2019 r.) minęło prawie 9 miesięcy, natomiast 14.12.2019 r. - prawie miesiąc później, nastąpiło nabycie wewnątrzwspólnotowe auta. Na żadnym etapie postępowania skarżący nie dostarczył dokumentów np. zdjęć, faktur dotyczących zakupu części, usług czy też dokonanych napraw pojazdu. Strona skarżąca nie podawała ponadto, że naprawiała przedmiotowy pojazd.

W konsekwencji NUS nie uwzględnił opisanych przez rzeczoznawcę w opinii z 13 maja 2020 r. uszkodzeń auta. Wskazał w tym zakresie, że opinię sporządzono na dzień rejestracji pojazdu w kraju. Organ zakwestionował zasadność zastosowania współczynnika zbywalności, gdyż nie ma on wpływu na stan techniczny pojazdu, jego wyposażenie, model, markę i rocznik, nadto jego wpływ został już uwzględniony przy określaniu średniej ceny katalogowej samochodu.

Natomiast uwzględnił wyliczenie w opinii wartości rynkowej brutto na dzień 23.12.2019 r.. Podał, że wartość bazowa brutto (67 mies.) - 67.625 zł, pomniejszona o ujemną korektę ze względu na datę pierwszej rejestracji (- 2.081 zł) oraz powiększona o dodatnią korektę ze względu na przebieg niższy od normatywnego (+175 zł), daje sumarycznie 65.700 zł brutto.

NUS wskazał datę powstania obowiązku podatkowego: 14.12.2019 r., podstawę opodatkowania: 45.038 zł, wartość rynkową na podstawie opinii z 13 maja 2020 r. pomniejszoną o daniny publiczne: 65.700 zł: 1,23:1,186 = 45.037,63 zł, zaokrągloną wysokość zobowiązania podatkowego: 8.377 zł (45 038 zł x 18,6% = 8 377,06 zł).

W rozpoznawanej sprawie organ powołał art. 3 ust. 1, art. 5, art. 100 ust. 1 pkt 2 i ust. 4, art. 101 ust. 2 pkt 1, art. 102 ust. 1, art. 104 ust.1 pkt 2, ust. 6, ust. 8, ust. 9, ust. 11, ust. 12, ust. 13, art. 105 pkt 1, art. 106 ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t. j.: Dz. U. z 2019 poz. 864 z późn. zm.).

Skarżący przedstawił do opodatkowania i uregulował podatek akcyzowy zgodnie z treścią art. 100 ust. 1 pkt 2, ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 201 z późn. zm.). Przepis ten stanowi, że przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Spór dotyczy podstawy opodatkowania. Z załączonych do deklaracji dokumentów wynika, że skarżący dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia ww. pojazdu z terytorium Litwy, jednakże samochód był przedmiotem importu z rynku amerykańskiego. Organy uznały, że wykazana przez Skarżącego w deklaracji AKC-U/S podstawa opodatkowania bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego typu pojazdu.

Podstawę opodatkowania z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego reguluje art. 104 ust. 1 pkt 2 u.p.a. Zgodnie z nim podstawą opodatkowania jest kwota, jaką podatnik jest obowiązany zapłacić za samochód osobowy w przypadku jego nabycia wewnątrzwspólnotowego, z tym że w przypadku, o którym mowa w art. 101 ust. 2 pkt 3, podstawą opodatkowania jest średnia wartość rynkowa samochodu osobowego pomniejszona o kwotę podatku od towarów i usług oraz o kwotę akcyzy.

Regułą więc jest, że w przypadku przywozu samochodu osobowego w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego za podstawę opodatkowania należy przyjąć kwotę, jaką podatnik jest obowiązany zapłacić za samochód osobowy.

Jednak zgodnie z art. 104 ust. 8 u.p.a., jeżeli wysokość podstawy opodatkowania w przypadku czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 2 i 3 oraz ust. 2 u.p.a. bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu osobowego, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej wzywa podatnika do zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie jej wysokości w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego.

Natomiast zgodnie z art. 104 ust. 9 u.p.a., w razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie jej wysokości znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej określi wysokość podstawy opodatkowania.

Średnią wartość rynkową samochodu osobowego definiuje natomiast art. 104 ust. 11 u.p.a., stanowiąc, że jest to wartość ustalana na podstawie notowanej na rynku krajowym, w dniu powstania obowiązku podatkowego, średniej ceny zarejestrowanego na terytorium kraju samochodu osobowego tej samej marki, tego samego modelu, rocznika oraz - jeżeli jest to możliwe do ustalenia - z tym samym wyposażeniem i o przybliżonym stanie technicznym, co nabyty na terytorium kraju lub nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy.

W toku weryfikacji podstawy opodatkowania, w pierwszej kolejności organ winien więc ocenić czy zadeklarowana podstawa opodatkowania znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego i czy różnica ta ma uzasadnione przyczyny - art. 104 ust. 8 u.p.a.

W tej sprawie taka weryfikacja została przeprowadzona. Organ wykazał, że ta różnica ma uzasadnione przyczyny.

Stosownie do treści art. 104 ust. 9 u.p.a. właściwy organ uprawniony jest do samodzielnego określenia wysokości podstawy opodatkowania tylko w razie nieudzielania odpowiedzi, niedokonania zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub niewskazania przyczyn - mimo wezwania - które uzasadniają podanie jej wysokości znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego.

Istnienie uzasadnionej przyczyny odbiegania wysokości podstawy opodatkowania od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego jest kwestią kluczową przy ustalaniu rzeczywistej podstawy opodatkowania.

Z treści powołanych przepisów art. 104 ust. 8, ust. 9 i ust. 11 u.p.a. wynika, że mogą istnieć uzasadnione przyczyny omawianej różnicy i przyczyny te nie wynikają z samego tylko stanu technicznego pojazdu. Przyczyny, które wynikają ze stanu technicznego mieszczą się w pojęciu "średniej wartości rynkowej" z art. 104 ust. 11 u.p.a., w którym to przepisie ustawodawca uwzględnił już obniżenie ceny z uwagi na uszkodzenia. Gdyby zatem chodziło wyłącznie o różnice wynikające ze stanu technicznego pojazdu, to zwrot "bez uzasadnionej przyczyny" użyty w art. 104 ust. 8 u.p.a. byłby całkowicie zbędny, bowiem przedmiotem porównania mają być zawsze samochody podobne, także z uwzględnieniem uszkodzeń stanu technicznego itp. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 września 2014 r., sygn. akt I GSK 632/13, baza orzeczeń www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Za uzasadnioną przyczynę różnicy pomiędzy kwotą, o której mowa w art. 104 ust. 1 pkt 2 u.p.a., a średnią wartością rynkową, o której mowa w art. 104 ust. 8 w zw. z ust. 11 u.p.a., przyjmuje się w orzecznictwie sądowym uwarunkowania rynku, na którym samochód osobowy stanowiący przedmiot czynności opodatkowanej jest nabywany i które są determinowane w różnych krajach wieloma zróżnicowanymi czynnikami, w tym ekonomicznymi i kulturowymi (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 kwietnia 2013 r., sygn. akt I GSK 1704/11; z 17 marca 2015 r., sygn. akt I GSK 799/13; z 11 sierpnia 2015 r., sygn. akt I GSK 4/14; z 11 sierpnia 2015 r., sygn. akt I GSK 802/14 i powołane w jego uzasadnieniu orzecznictwo, w tym z 12 stycznia 2011 r., sygn. akt I GSK 700/09; z 15 marca 2011 r., sygn. akt I GSK 183/10, baza orzeczeń www.orzecznia.nsa.gov.pl).

W orzecznictwie sądów administracyjnych zwraca się uwagę na specyfikę rynku amerykańskiego, dotyczącego sprzedaży używanych samochodów, która należy do "uzasadnionych przyczyn", dla których cena samochodu zakupionego na tym rynku może znacząco odbiegać od ceny takiego samochodu w Polsce. Dopóki jednak cena ta mieści się w granicach cenowych, właściwych dla rynku amerykańskiego, można mówić o "uzasadnionej przyczynie", o której mowa w art. 104 ust. 8 ustawy akcyzowej. Organy podatkowe, jeśli podważyły cenę transakcyjną, którą nabywca (podatnik) był zobowiązany zapłacić amerykańskiemu sprzedawcy, powinny wykazać bezsprzecznie, że wskazana cena całkowicie odbiega od cen amerykańskich (z czasu jego zakupu, dla takich samochodów, z tego rocznika, przy zbliżonych uszkodzeniach) (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 25 sierpnia 2021 r., sygn.. akt I SA/Ol 476/21).

DIAS wskazał, że według litewskiego dokumentu odprawy celnej z 27.02.2019 r. wartość statystyczna spornego pojazdu wynosi 2 755,94 EUR + opłaty 944 EUR (łącznie 3 699,94 EUR). Powyższa wartość została zadeklarowana przez zgłaszającego towar do odprawy celnej na podstawie dokumentów źródłowych potwierdzających jego zakup na rynku amerykańskim. Natomiast wartość pojazdu na dowodzie zakupu z 26.11.2019 r. wynosi ogółem 1 355,20 Euro, zatem jest znacznie niższa od jego wartości statystycznej wynikającej z dokumentu odprawy celnej (bez opłat).

W rezultacie należy zgodzić się z DIAS, że zaistniały podstawy do zakwestionowania podstawy opodatkowania. Organ był zatem uprawniony do zmiany podstawy opodatkowania, gdyż różnica w podstawie opodatkowania jest znaczna, Natomiast ta różnica nie ma uzasadnionej przyczyny.

Określenie prawidłowej podstawy opodatkowania akcyzą samochodu osobowego w pierwszej kolejności sprowadza się do oceny, czy zadeklarowana podstawa opodatkowania znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej i czy różnica ta ma rzeczywiście uzasadnione (przez podatnika) przyczyny (art. 104 ust. 8 u.p.a.).

Organy taki dowód przeprowadziły.

W konsekwencji Organ mógł samodzielnie określić wysokość podstawy opodatkowania - art. 104 ust. 9 u.p.a..

Wbrew zarzutom skargi podstawa opodatkowania została wyliczana prawidłowo. W złożonej deklaracji stan techniczny pojazdu został określony jako "uszkodzony, bez opinii biegłego". Skarżący wskazał również, jako przyczynę uzasadniającą zadeklarowanie podstawy opodatkowania w niższej wysokości - stopień uszkodzenia pojazdu.

Należy zgodzić się z DIAS, że pomimo wezwań strona skarżąca nie przedłożyła dowodów potwierdzających uszkodzenia spornego pojazdu, zakup części, czy usług naprawy. W toku postępowania podatkowego skarżący nie wykazał kosztów naprawy pojazdu. Przedłożył jedynie opinię nr [...] z 13.05.2020 r. sporządzoną przez rzeczoznawcę mgr P. M.. Opinia zawiera dokumentację fotograficzną wycenianego pojazdu uszkodzonego. Z opinii wynika, że zlecenie dotyczyło oceny stanu technicznego i określenia wartości rynkowej pojazdu na podstawie dostarczonej przez Stronę dokumentacji https:// [...].

W ramach ww. opinii rzeczoznawca sporządził wycenę Nr [...] z 13.05.2020 r., w której określił wartość rynkową pojazdu bazowego na dzień 23.12.2019 r. w wysokości 65 700 PLN brutto, po uwzględnieniu korekt (wartość bazowa brutto 67 625 PLN - 2 081 PLN + 175 PLN). Z opinii wynika, że wartość pojazdu została określona na podstawie notowań wartości rynkowych z bazy pojazdów "Komputerowego Systemu INFO- EKSPERT" na XII 2019 r., zweryfikowanych przez wykonawcę opinii oraz korekt mających wpływ na wartość pojazdu. Tak obliczona wartość pojazdu nieuszkodzonego 65 700 PLN została przyjęta do wyliczenia wartości pojazdu w stanie uszkodzonym. Ostatecznie rzeczoznawca ustalił wartość pojazdu w stanie uszkodzonym na kwotę 25 297 PLN.

Ta konkluzja prywatnego rzeczoznawcy koliduje z oczywistymi faktami. Przedmiotowy pojazd w dniu 20.12.2019 r. przeszedł badanie techniczne z wynikiem pozytywnym (zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu Nr [...]). Zatem osoba przeprowadzająca badanie techniczne, posiadająca specjalistyczną wiedzę, uznała samochód za sprawny. Pojazd został zarejestrowany na terenie kraju 23.12.2019 r., jego stan techniczny nie zagrażał zdrowiu i życiu innych uczestników ruchu. Zgodzić się należy zatem z oceną DIAS, że na dzień wyceny sporny samochód nie był uszkodzony. W tej sytuacji przyjęte przez rzeczoznawcę wyliczenie wartości pojazdu jest niewiarygodne. Przy wyliczeniu wartości nie mógł on przyjąć, że pojazd jest uszkodzony. W konsekwencji nie mógł on obniżać jego wartości. Nie zostało bowiem wykazane, że pojazd był uszkodzony i był naprawiany. A zatem nie mógł on dokonywać szacunku kosztów naprawy.

Zasadnie DIAS wskazał, że skarżący dysponując wiedzą co do konkretnych okoliczności towarzyszących nabyciu danego samochodu osobowego i jego stanu, po cenie odbiegającej od średniej wartości podobnych pojazdów na rynku krajowym, okoliczności te powinien wykazać i uprawdopodobnić. Strona skarżąca miała możliwość wskazania dowodów, np. w postaci faktur zakupu części samochodowych, czy usług naprawy, które uprawdopodobniłyby, iż uzasadnioną przyczyną odbiegania podstawy opodatkowania od średniej wartości rynkowej tego samochodu jest rynek nabycia, czy uszkodzenia pojazdu.

Nadto mając na uwadze treść art. 104 ust. 11 u.p.a., organ nie miał prawnej możliwości przyjęcia wskazanej w wycenie wartości pojazdu w stanie nieuszkodzonym z uwzględnieniem współczynnika zbywalności (0,43), jako średniej wartości rynkowej w rozumieniu tego przepisu. Dokonując weryfikacji ekspertyz organ ma prawo przyjąć, że ustalenie średniej wartości pojazdu związane z jego nabyciem wewnątrzwspólnotowym powinno nastąpić bez uwzględnienia powyższej korekty, jako niebędącej pochodną cech towaru. Na podstawie Opinii nr [...] z 13.05.2020 r. organ podatkowy przyjął wyliczoną przez rzeczoznawcę wartość 65 700 PLN brutto, jako odzwierciedlającą stan pojazdu w dniu nabycia wewnątrzwspólnotowego. Wartość ta została następnie pomniejszona o zawarte w niej daniny publiczne: podatek VAT 23% i podatek akcyzowy 18,6%.

Skarżący nie przedłożył żadnych wiarygodnych dowodów, iż w momencie nabycia wewnątrzwspólnotowego sporny pojazd był uszkodzony. Zdaniem organu odwoławczego, wartość pojazdu należało przyjąć w oparciu o Opinię nr [...] z dnia 13.05.2020 r. Następnie organ określił wysokość podstawy opodatkowania przez pomniejszenie, zgodnie z art. 104 ust. 7 u.p.a., ustalonej wartości brutto, tj. 65 700 PLN o kwotę podatku od towarów i usług (23%) oraz o kwotę akcyzy (18,6 %), a po zastosowaniu stawki akcyzy 18,6% określił wysokość podatku akcyzowego w kwocie 8 377 zł (65 700 PLN: 1,23: 1,186 = 45 037,63 PLN;

45 038 PLN x 18,6% = 8 377,06 zł 8 377 PLN).

W ocenie Sądu, organ poprawnie ustalił stan faktyczny sprawy, w związku z czym kierowane pod jego adresem zarzuty naruszenia art. 187 § 1 i 2 ord. pod., 122 ord. pod., 180 § 1 ord. pod. czy 191 ord. pod. nie były zasadne. Zarzuty te sprowadzają się do kwestionowania ustalenia wartości rynkowej spornego samochodu, w sytuacji, gdy organ przyjął w tym zakresie opinię złożoną przez skarżącego, dokonując jedynie korekty o współczynnik zbywalności opisanej szczegółowo w pkt 4.3.

Z zapisów Działu IV ord. pod. wynika bowiem obowiązek procedowania na podstawie przepisów prawa (art. 120). Jedną z naczelnych zasad postępowania podatkowego jest wyrażona w art. 122 zasada prawdy obiektywnej, zobowiązująca organ podatkowy do podejmowania wszelkich niezbędnych działań mających na celu dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego w celu załatwienia sprawy. Rozwinięciem tej zasady jest art. 180 ord. pod. zezwalający organowi na prowadzenie wszelkich dowodów, mogących przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, które z prawem sprzeczne nie są. Powyższe oznacza, że organ miał obowiązek procedować w sprawie, a przeprowadzone wobec bierności strony postępowanie dowodowe wykazało zasadność rozstrzygnięcia. Wbrew zarzutom skargi organ bardzo szczegółowo przeanalizował specyfikę rynku amerykańskiego i polskiego, wyciągając z analizowanych danych poprawnie logicznie wnioski. Tym samym nie doszło do naruszenia wskazanych powyżej przepisów.

Wbrew zarzutom skargi uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest poprawne i kompletne, zawierając wszystkie elementy o jakich mowa w art. 210 § 1 pkt 1-8 i § 4 ord. pod. Uzasadnienie faktyczne zawiera wskazanie faktów, które organ podatkowy uznał za udowodnione oraz przyczyn, dla których nie dał wiary innym dowodom, czy przyczyn nieprzeprowadzenia innych dowodów. Zawiera też bardzo szczegółowe wyjaśnienie podstawy prawnej rozstrzygnięcia. W zgodzie z zapisem art. 124 ord. pod. wyjaśnił precyzyjnie i obszernie przesłanki, którymi kierował się przy wydaniu decyzji.

Reasumując zarzut naruszenia art. 121 § 3 ord. pod. okazał się chybiony.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.sa. orzekł jak w sentencji.