Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, po rozpatrzeniu sprzeciwu Spółki A (dalej: "skarżąca") od postanowienia Starszego referendarza sądowego w przedmiocie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych, utrzymał w mocy ww. postanowienie.
Skarżąca w dniu 16 lipca 2018 r. złożyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, zażalenie na ww. postanowienie z dnia 28 czerwca 2018 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Na podstawie art.194 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. DzU 2017, poz. 1369 ze zm., dalej: "ppsa"), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art.194 §1 pkt 1-10 ppsa.
Zgodnie z art.260 §1, § 2 i § 3 ppsa, rozpoznając sprzeciw od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art.258 §2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach tego rodzaju wniesienie sprzeciwu wstrzymuje wykonalność zarządzenia lub postanowienia. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu i rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Zatem na postanowienie sądu, wydane na podstawie art.260 §1ppsa, czyli utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy - zażalenie nie przysługuje.
W związku z powyższym niedopuszczalne jest zażalenie wniesione przez Spółkę A na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 28 czerwca 2018 r. utrzymujące w mocy postanowienie Starszego referendarza sądowego w zakresie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych.
W tej sytuacji Sąd na podstawie art.178 w zw. z art.197 §2 ppsa odrzucił ww. zażalenie z uwagi na jego niedopuszczalność.