Uzasadnienie
Skarżący M.M. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jest właściciel domu odziedziczonego po zmarłej matce. W rubryce 10 wniosku oświadczył, że nie uzyskuje dochodów. W uzasadnieniu wniosku wyjaśnił, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Nie posiada środków na zakup żywności, na zapłatę rachunków i alimentów. Nadto oświadczył, że jest osobą chorą.
Do wniosku załączyła: zaświadczenie z Powiatowego Urzędu Pracy "[...]" z dnia 29.05.2018 r., pięć zaświadczeń lekarskich z lat 1997-2018.
Rozpoznając niniejszy wniosek, zważono co następuje:
Zgodnie z art. 245 § 1 - 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., cyt. dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym, następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną skarżącego wskazać należy, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie tj. zwolnienia od kosztów sądowych. Stwierdzić należy, że w obecnej sytuacji finansowej wnioskodawca nie posiada środków pieniężnych, jak również możliwości ich zdobycia na opłacenie kosztów sądowych wszczętego postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Olsztynie tj. wpisu od skargi w kwocie 500 zł i ewentualnej opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz ewentualnego wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości połowy wpisu od skargi.
Zauważyć należało, iż skarżący nie uzyskuje żadnych dochodów. Z akt administracyjnych wynika, że otrzymuje pomoc w postaci zasiłków okresowych czy też celowych z pomocy społecznej. Wzięto również pod uwagę, że nie posiada oszczędności pieniężnych czy też składników majątkowych podlegających spieniężeniu, pozwalających na opłacenie niezbędnych kosztów sądowych. Okoliczności te świadczą o trudnej sytuacji materialnej skarżącego i przemawiają za uznaniem, iż nie ma ona dostatecznych środków na poniesienie kosztów postępowania. Z tych powodów wniosek skarżącego uznać należało za zasadny.
Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.