Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 16 czerwca 2015r. skarżący W.Z. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych w tym wpisu sądowego w wysokości 100 zł (zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. nr 221, poz. 2193 ze zm.]) oraz o ustanowienie radcy prawnego. Ze złożonego przez skarżącego formularza wniosku o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynikało, iż wnioskodawca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 2.100 zł. Skarżący jest współwłaścicielem mieszkania o powierzchni 60 m2 (1/2 udziału). Innego majątku nie posiada. Wskazał, że ponosi następujące wydatki: czynsz i opłaty za mieszkanie - 600 zł, zakup lekarstw 300 zł, alimenty - 600 zł, zajęcie egzekucyjne 640 zł miesięcznie.
Argumentując wniosek skarżący podniósł, iż w chwili obecnej nie stać go na uiszczenie kosztów sądowych bez uszczerbku dla siebie.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2015r. na posiedzeniu niejawnym postanowił odmówić przyznania prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
W wyniku wniesienia przez stronę skarżącą sprzeciwu przeciwko wskazanemu postanowieniu straciło ono moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym (art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 dalej cyt. jako p.p.s.a.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd przyznaje prawo pomocy w zakresie całkowitym, w przypadku gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części, albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków, lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego, lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Celem występującej w postępowaniu sądowoadministracyjnym instytucji "prawa pomocy" jest zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na dochody, stan majątkowy i rodzinny nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie.
W rozpoznawanej sprawie wnioskodawca jest w stanie ponieść wydatek na pokrycie wpisu od skargi. Jest to wydatek obligatoryjny i wynosi on 100 zł. Natomiast do realizacji prawa do Sądu nie jest konieczne ustanowienie radcy prawnego. W związku z tym należy uznać, że jest to wydatek fakultatywny. W przypadku ustanowienia pełnomocnika z wyboru, koszt ten wyniósłby ok. 300 zł. Skarżący pobiera emeryturę w kwocie 2100 zł w stosunku miesięcznym. Posiada on zatem stałe dochody. Natomiast to on kreuje wydatki. Te wydatki winny być dostosowane do posiadanych dochodów. W związku z tym nie można zgodzić się z jego poglądem, że nie jest on w stanie ponieść kosztów postępowania. Minimum socjalne dla gospodarstwa pracowniczego jednoosobowego w 2014 roku wyniosło 1078,12 zł, – podał Instytut Pracy i Spraw Socjalnych (IPSS).
Prawo pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania sądowego z budżetu państwa i przez to zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w takim postępowaniu jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe (postanowienie NSA z 6 października 2004r., sygn. akt GZ 71/04, ONSA 2005, Nr 1, poz. 8).
Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.