Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 2 lipca 2007r. w przedmiocie odmowy umorzenia kosztów postępowania egzekucyjnego.
W skardze "A" SA. wniosły o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie kosztów procesu. Postanowieniu zarzuciły naruszenie art.10§1, art.138, art.6 -8, art.11, art.107 §3 Kodeksu postępowania administracyjnego.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał argumentację przedstawioną w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o jej oddalenie jako niezasadnej.
Postanowieniem z dnia 8 listopada 2007r., sygn. akt I SA/Ol 578/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, odrzucił skargę, jako wniesioną po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 20 maja 2009r., sygn. akt II FSK 85/08, uchylił ww. postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie.
Pismem z dnia 13 sierpnia 2009r. skarżąca cofnęła skargę na opisane postanowienie, podnosząc, iż postanowieniem z dnia 11 grudnia 2008r. organ egzekucyjny umorzył prowadzone wobec niej postępowanie egzekucyjne. W związku z tym, naliczone przez organ egzekucyjny koszty egzekucyjne nie obciążają zobowiązanej, co spowodowało, iż bezzasadnym stało się popieranie wniosku o ich umorzenie. Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne.
W tym stanie rzeczy wydanie wyroku stało się zbędne i dlatego, na podstawie art.161§1 pkt 1 w związku z art.60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) orzeczono jak w pkt I sentencji.
W tej sytuacji została wypełniona dyspozycja art.232 § 1 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie połowę wpisu od pisma cofniętego przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a. postanowił jak w pkt II sentencji.