Uzasadnienie
K. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargi na decyzje ostateczne Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" nr "[...]" i nr "[...]", którymi, po wznowieniu postępowania, organ ten odmówił uchylenia decyzji ostatecznych Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" określających zobowiązania w podatku akcyzowym odpowiednio: za miesiące od stycznia do sierpnia 2005r. i za miesiące od kwietnia do grudnia 2004r.
Na rozprawie w dniu 23.01.2013r. Sąd, na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2012r. poz.270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., połączył sprawy o sygn. akt. I SA/Ol 484/12 i 485/12 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia z uwagi na to, że zaskarżone decyzje zostały wydane w oparciu o te same podstawy faktyczne i prawne. Mianowicie strona żądała wznowienia postępowania w sprawach zakończonych decyzjami ostatecznymi w oparciu o przesłankę wymienioną w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, a zaskarżone decyzje zostały wydane na podstawie art. 245 § 1 pkt.2 Ordynacji podatkowej.
Przystępując do rozpoznania sprawy Sąd stwierdził, że wyrokami z dnia 9 czerwca 2011r. wydanymi w sprawach o sygn. akt. I SA/Ol 710/10 i I SA/Ol/ 711/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie uchylił decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" o odmowie uchylenia decyzji ostatecznych z dnia "[...]", wydane po wznowieniu postępowania wszczętego na wniosek K.B., w oparciu o przesłankę wymienioną w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. Na skutek skarg kasacyjnych od powyższych wyroków, złożonych przez Dyrektora Izby Celnej, postępowanie toczy się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
W ocenie Sądu między sprawami uprzednio rozpoznanymi przez WSA a sprawami będącymi przedmiotem aktualnego rozpoznania zachodzi związek, gdyż strona w postępowaniu administracyjnym zgłosiła kolejny dowód na zaistnienie okoliczności faktycznych, nieznanych organom w momencie wydawania decyzji ostatecznych. Gdyby więc Naczelny Sąd Administracyjny podzielił stanowisko WSA wyrażone w zaskarżonych wyrokach, że organ naruszył przepisy, na skutek nie przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego odnośnie do wystąpienia przesłanki wznowienia wymienionej w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej to, wobec konieczności ponownego rozpoznania przez Organ spraw poprzednich, wystąpiła by potrzeba rozpatrzenia wszystkich dowodów i okoliczności nowo zgłoszonych we wzajemnym powiązaniu, a nie każdej z osobna. Rozstrzygnięcie w sprawach zawisłych przed NSA będzie zatem miało wpływ na rozstrzygnięcie o prawidłowości zaskarżonych decyzji.
Sąd uznał za zasadne zawieszenie z urzędu postępowania w niniejszej sprawie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowo administracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.