Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 23 stycznia 2013r. sygn. akt I SA/Ol 486/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargi K.B. na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" nr "[...] i nr "[...] w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiące od stycznia do sierpnia 2005r. oraz od kwietnia do grudnia 2004r.
Postanowieniem z dnia 11 lutego 2013r. sygn. akt I SA/Ol 486/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie przyznał K.B. prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie doradcy podatkowego.
W piśmie z dnia 29 marca 2013r. ustanowiony w sprawie doradca podatkowy – K.D., wniósł o przyznanie mu wynagrodzenia w ramach nieopłaconej pomocy prawnej za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, w wysokości, o której mowa w § 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U. nr 31, poz. 153), dalej jako rozporządzenie. Oświadczył też, że opłaty nie zostały uiszczone w całości ani w części. Do wniosku załączył opinię wraz z informacją, że złoży jednak skargę kasacyjną w niniejszej sprawie na wyraźne żądanie skarżącej wyrażone do 17 kwietnia 2013r., kiedy to upływa termin do wniesienia ww. skargi kasacyjnej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu.
Zapowiadana skarga kasacyjna nie została złożona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do § 4 ust. 1 powołanego we wniosku rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu ponoszone przez Skarb Państwa obejmują:
- 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% kwot wynagrodzenia, o których mowa w § 3, oraz
- 2) niezbędne, udokumentowane wydatki doradcy podatkowego.
Zgodnie z § 3 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia wynagrodzenie doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w drugiej instancji: za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% kwoty wynagrodzenia określonego w § 3 ust. 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam doradca podatkowy - 75% tej kwoty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Z kolei na podstawie § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu, opłatę, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tej opłacie.
W sytuacji zatem, gdy podjęcie przez doradcę podatkowego K.D. czynności procesowych w imieniu strony skarżącej w postaci sporządzenia opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej nie budzi wątpliwości, wniosek o zasądzenie kosztów z tego tytułu zasługuje na uwzględnienie.
Wysokość wynagrodzenia ustalono w kwocie 147,60 zł (120 zł + 27,60 zł podatek VAT) mając także na uwadze, że sporządzenie opinii dotyczyło pozostałych spraw, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, jak również uwzględniając rodzaj sprawy.
Z tych względów, na podstawie powołanych wyżej przepisów postanowiono jak w sentencji.