Uzasadnienie
K.B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargi na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiące od stycznia do sierpnia 2005r. oraz od kwietnia do grudnia 2004r.
Wnioskiem z dnia 3 września 2012 r. skarżąca zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego.
Postanowieniem z dnia 23 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia doradcy.
Po rozpoznaniu zażalenia skarżącej, postanowieniem z dnia 28 listopada 2012 r., sygn. akt II GZ 385/12, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił ww. postanowienie w części dotyczącej odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i przyznał skarżącej K.B. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz oddalił zażalenie w zakresie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego. W uzasadnieniu NSA wskazał, iż sytuacja majątkowa i rodzinna wskazuje, iż skarżąca obiektywnie nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych. Stwierdził również, iż na tym etapie postępowania udział pełnomocnika nie jest konieczny. W szczególności skarżąca w sposób prawidłowy wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej, zatem zainicjowane zostało postępowanie sądowe, zaś w jego toku sąd rozpoznający sprawę, stosownie do treści art. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.
Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", powinien udzielać stronie występującej bez adwokata lub radcy prawnego (profesjonalnego pełnomocnika) potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczać ją o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań, co w praktyce oznacza, iż nie zostanie naruszone konstytucyjne prawo strony do obrony. Zdaniem Sądu kasacyjnego, odmowa przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego, nie wpływa na prawo strony do późniejszego ubiegania się o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie w przypadku zmiany okoliczności stanowiących podstawę obecnego wniosku.
Wyrokiem z dnia 23 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargi K.B. - L. na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" nr "[...]" i nr "[...]" w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiące od stycznia do sierpnia 2005r. oraz od kwietnia do grudnia 2004 r.
Wnioskiem z dnia 29 stycznia 2013 r. skarżąca zwróciła się o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie doradcy podatkowego, powołując się na uzasadnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 listopada 2012 r., sygn. akt II GZ 385/12. Zdaniem skarżącej nastąpiła zmiana okoliczności, bowiem chciałaby wnieść od wyroku skargę kasacyjną do NSA.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Rozpoznawany wniosek zawiera żądanie ustanowienia doradcy podatkowego, a zatem dotyczy przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3: p.p.s.a.). W świetle art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., warunkiem przyznania osobie fizycznej prawa pomocy w tak określonym zakresie jest wykazanie przez wnioskodawcę, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W rozpatrywanej sprawie, biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową wnioskodawczyni, Sąd uznał, że nie jest ona w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, a zatem zasługuje na uwzględnienie jej wniosek o przyznanie doradcy podatkowego z urzędu, niezbędnego do sporządzenia skargi kasacyjnej.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3, p.p.s.a. Wojewódzki Sad Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.