Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 15 stycznia 2015r. S. S. zwrócił się do Dyrektora Izby Skarbowej działającego z upoważnienia Ministra Finansów o wydanie, na podstawie art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012r. poz. 749 ze zm.), interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania świadczeń otrzymanych z tytułu bezumownego korzystania z nieruchomości oraz z tytułu planowanej budowy sieci energetycznej.
Opisując w związku z zapytaniem zdarzenie, S. S. (dalej wnioskodawca, pytający, skarżący) wskazał, że jest rolnikiem. Na jednej z działek rolnych o powierzchni 2,84 ha, której jest właścicielem, są posadowione słupy i linie energetyczne. Wyrokiem sądu z dnia 12 grudnia 2013r. zasądzono wynagrodzenie za bezumowne korzystanie przez A. z nieruchomości rolnej o powierzchni 9,675 m2 za okres od 26 marca 2002r. do 26 maja 2003r. w kwocie brutto z odsetkami ustawowymi 15.830 zł. Pieniądze otrzymał dnia 7 stycznia 2014r..
Dodatkowo w związku z planowaną budową sieci energetycznej dwustronnej 400 kV, na drugiej jego działce rolnej o powierzchni 2,10 ha, mocą aktu notarialnego z dnia 16 września 2014r. zostało mu przyznane wynagrodzenie i odszkodowanie, w łącznej wysokości 40.000 zł, z tytułu ustanowienia służebności przesyłu na powierzchni około 70 arów, oraz obniżenia wartości nieruchomości tą służebnością obciążonych. Kwota 12.000 zł została przekazana 2 tygodnie później, zaś resztę kwoty otrzyma za rok bądź dwa.
W związku z powyższym zadał pytania:
- I. w zakresie pierwszej nieruchomości:
- 1. Czy od sumy wynagrodzenia należy się podatek dochodowy?
- 2. Czy jeżeli nie należy się podatek powinien zgłosić to do Urzędu Skarbowego i na jakim druku PIT?
- 3. Czy jeśli należy się podatek dochodowy powinien zgłosić do Urzędu Skarbowego, na jakim druku i jakiej wysokości należy się podatek?
- 4. Czy jeżeli należy się podatek dochodowy, to od zasądzonej sumy brutto wnioskodawca może odliczyć koszty powstałe w czasie procesu (np.: koszty sądowe odwoławcze, koszty biegłych, koszty adwokackie, zaliczki na poczet sprawy, itp.)?
- 5. Czy w przyszłości wnioskodawca (ponieważ dalej toczy się w tej sprawie proces) powinien zapłacić podatek dochodowy od osób fizycznych?
- II. w zakresie drugiej nieruchomości:
- 1. Czy od sumy wynagrodzenia 12.000 zł winien zapłacić podatek dochodowy oraz czy od przyszłego wynagrodzenia należny będzie podatek?
- 2. Czy jeżeli nie należy się podatek powinien to zgłosić do Urzędu Skarbowego i na jakim druku PIT?
- 3. Czy jeżeli należy się podatek powinien to zgłosić do Urzędu Skarbowego, na jakim druku i jakiej wysokości należy się podatek?
Zdaniem wnioskodawcy wynagrodzenie niewaloryzowane za linie wybudowane nielegalnie, bez pozwolenia "ingerujące we własność prywatną", którego suma jest zbyt niska w stosunku do wartości w przyszłym planie zagospodarowania i rosnącej ceny ziemi nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Nie jest to dochód, a jedynie częściowe wyrównanie krzywdy, która musi być dochodzona sądownie, a poniesione kwoty kosztów sądowych swoją wartością są porównywalne do wartości wynagrodzenia.
Podobnie w odniesieniu do linii, które mają być budowane, wynagrodzenie jest też formą wywłaszczenia rolników z ziemi. Wynagrodzenie jest jednorazowe, pomimo rosnących cen ziemi i wartości pieniądza i również nie powinno podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
Dyrektor Izby Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych stwierdził, że stanowisko wnioskodawcy jest nieprawidłowe.
W uzasadnieniu przytoczył treść art. 9 ust. 1, art. 11 ust. 1, art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012r., poz. 361 ze zm.), dalej u.p.d.o.f.. wywodząc, że w tym ostatnim przepisie wymienione są "inne źródła przychodu", których wyliczenie ma charakter otwarty. O przychodzie z innych źródeł przychodów należy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
Wskazał, że zgodnie z treścią art.9 ust.1 u.p.d.o.f opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art.21, 52, 52a, 52c oraz dochodów od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. wolne od podatku dochodowego są otrzymane odszkodowania lub zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw, z wyjątkiem wskazanych w punktach a) – g) tego przepisu.
Natomiast w myśl z art. 21 ust.1 pkt 3b ustawy wolne od podatku dochodowego są odszkodowania lub zadośćuczynienia otrzymane na podstawie wyroku lub ugody sądowej do wysokości określonej w tym wyroku lub tej ugodzie z wyjątkiem odszkodowań lub zadośćuczynień: a) otrzymanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, b) dotyczących korzyści, które podatnik mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono.
W odniesieniu do działki rolnej o pow. 2,84 ha co do której zasądzono w dniu 12 grudnia 2013r. wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z nieruchomości o powierzchni 9,675 m2 organ podał, że kwestie dotyczące bezumownego korzystania z nieruchomości zostały uregulowane w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014r., poz. 121 ze zm.), dalej K.c.. Powołał się na art. 224 § 1, art. 224 § 2, art. 225 K.c.. Wskazał, że w myśl ww. przepisów samoistny posiadacz w dobrej wierze nie jest obowiązany do wynagrodzenia za korzystanie z rzeczy i nie jest odpowiedzialny ani za jej zużycie ani pogorszenie ani utratę. Jednakże od chwili, w której samoistny posiadacz w dobrej wierze dowiedział się o wytoczeniu przeciwko niemu powództwa o wydanie rzeczy jest on obowiązany do wynagrodzenia za korzystanie z rzeczy (...). Obowiązki samoistnego posiadacza w złej wierze względem właściciela są takie same jak obowiązki samoistnego posiadacza w dobrej wierze od chwili, w której ten dowiedział się o wytoczeniu przeciwko niemu powództwa o wydanie rzeczy.
Jednakże samoistny posiadacz w złej wierze obowiązany jest nadto zwrócić wartość pożytków, których z powodu złej gospodarki nie uzyskał oraz jest odpowiedzialny za pogorszenie i utratę rzeczy, chyba że rzecz uległaby pogorszeniu lub utracie także wtedy, gdyby znajdowała się w posiadaniu uprawnionego.
Organ podał, że w orzecznictwie przyjmuje się, że wynagrodzenie, o jakim mowa w powołanych normach nie jest odszkodowaniem. Stanowi natomiast sposób uregulowania stosunków między właścicielem a nieuprawnionym posiadaczem, ochronę interesów właściciela i przywracania zakłóconej równowagi między tymi podmiotami. Zaznaczył, że przepisy art. 224 § 2 i art. 225 K.c. w zakresie wymienionych w nim roszczeń wyłączają inne podstawy odpowiedzialności posiadacza wobec właściciela. Zarówno powstanie roszczenia o wynagrodzenie za korzystanie z rzeczy jak i wysokość wynagrodzenia nie zależy od tego, czy właściciel w rzeczywistości poniósł jakiś uszczerbek, a posiadacz uzyskał jakąś korzyść. O wysokości należnego właścicielowi wynagrodzenia decydują stawki rynkowe za korzystanie z danego rodzaju rzeczy i czas posiadania rzeczy przez adresata roszczenia. Wynagrodzenie za bezumowne korzystanie nie jest i nie może być odszkodowaniem z tytułu pozbawienia posiadania rzeczy, wiąże się bowiem z faktem wykonywania posiadania samoistnego, a nie wyrządzeniem szkody w jakiejkolwiek postaci.
Zdaniem organu, skoro świadczenie z tytułu bezumownego korzystania z rzeczy nie ma charakteru odszkodowawczego, to nie może ono korzystać ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie żadnego z wyżej wskazanych przepisów. Otrzymana kwota za bezumowne korzystanie z nieruchomości stanowi przysporzenie w majątku wnioskodawcy, mające konkretny wymiar finansowy, a więc jest to przychód w rozumieniu podatkowym. Przychód ten należy zakwalifikować jako przychód z innych źródeł. Przychód ten nie korzysta ze zwolnienia od podatku.
Organ interpretujący przedstawił rozumienie kosztów uzyskania przychodów na tle art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f. i podał, że kwoty związane z sądowym dochodzeniem roszczeń z tytułu korzystania przez spółkę z gruntów, koszty sądowe, koszty biegłych, koszty adwokackie, zaliczki na poczet sprawy itp., które poniósł pytający, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Dochód z tego tytułu wyliczony jako różnica między przychodem a kosztami uzyskania przychodów podlega opodatkowaniu wg skali podatkowej, którą organ przedstawił powołując się na art. 27 ust. 1 u.p.d.o.f..
W odniesieniu natomiast do wynagrodzenia i odszkodowania otrzymanego z tytułu ustanowienia służebności przesyłu i obniżenia wartości nieruchomości obciążonych z tytułu lokalizacji urządzeń elektroenergetycznych na przedmiotowych działkach gruntu, organ powołał się na art. 3051, 3052, 3054 Kodeksu cywilnego. Podał, że w związku z planowaną budową sieci energetycznej na działce rolnej o powierzchni 2,10 ha, której wnioskodawca jest właścicielem, mocą aktu notarialnego z dnia 16 września 2014r. zostało wnioskodawcy przyznane wynagrodzenie z tytułu ustanowienia służebności przesyłu oraz odszkodowanie z tytułu obniżenia wartości nieruchomości obciążonych w łącznej kwocie 40.000 zł.
Wskazał, że przepisem art. 2 pkt 8 lit. i) ustawy z dnia 29 sierpnia 2014r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014r., poz. 1328, ze zm.) w art. 21 ust. 1 po pkt 120 dodano pkt 120 a w brzmieniu "wynagrodzenie otrzymane za ustanowienie służebności przesyłu w rozumieniu przepisów prawa cywilnego". W myśl art. 14 ustawy zmieniającej przepisy art. 21 ust. 1 pkt 3, 3e i 49 oraz pkt 120a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, mają zastosowanie do dochodów uzyskanych od dnia 1 stycznia 2014r.. Stosownie do art. 17 pkt 4 ustawy zmieniającej, przepis ustanawiający zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 120a u.p.d.o.f., wszedł w życie dnia 4 października 2014r.
Na tej podstawie organ uznał, że wynagrodzenie, które wnioskodawca otrzymał, a także otrzyma w latach następnych z tytułu ustanowienia służebności przesyłu, jest zwolnione od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 120a u.p.d.o.f.. Nie ciąży na nim obowiązek odprowadzenia podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu. W związku z powyższym wnioskodawca nie jest również obowiązany do wykazania otrzymanego wynagrodzenia w rocznym zeznaniu podatkowym.
Natomiast nie podlega zwolnieniu, o którym mowa w tym przepisie odszkodowanie, które wnioskodawca otrzymał (otrzyma) za obniżenie wartości nieruchomości. Odszkodowanie to nie stanowi bowiem wynagrodzenia za ustanowienie służebności przesyłu, a tylko takie są objęte dyspozycją przepisu art. 21 ust. 1 pkt 120a u.p.d.o.f.. Odszkodowanie za obniżenie wartości nieruchomości otrzymane na podstawie zawartej umowy nie mieści się również w zakresie pozostałych zwolnień ustawowych, w szczególności wynikających z przytoczonych na wstępie przepisów art. 21 ust. 1 pkt 3 i 3b u.p.d.o.f.. Oznacza to, że otrzymane w 2014r. jak i w latach następnych, kwoty z tytułu uzgodnionego w umowie odszkodowania za obniżenie wartości nieruchomości obciążonych z tytułu planowanej budowy urządzeń elektroenergetycznych, stanowią dla wnioskodawcy przychód z innych źródeł.
Organ powołał się na art. 45 ust. 1 u.p.d.o.f. i stwierdził, że uzyskane przez wnioskodawcę w 2014r. wynagrodzenie z tytułu bezumownego korzystania z działki oraz odszkodowanie za obniżenie wartości nieruchomości zaliczane są do przychodów z innych źródeł. Koszty uzyskania tego przychodu oraz dochód należy wykazać w zeznaniu podatkowym (PIT-36), składanym za ten rok podatkowy - tj. do dnia 30 kwietnia 2015r. Dochód ten należy opodatkować wg skali podatkowej wynikającej z art. 27 ust. 1 ww. ustawy. W przypadku otrzymania z tego tytułu kolejnych wypłat w następnych latach podatkowych należy je również opodatkować wg ww. zasad.
Natomiast wynagrodzenie, które wnioskodawca otrzymał, a także otrzyma w przyszłości z tytułu ustanowienia służebności przesyłu, korzysta ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, i nie ma obowiązku wykazania go w zeznaniu podatkowym.
W odpowiedzi z dnia 9 czerwca 2015r. na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził brak podstaw do zmiany wydanej interpretacji indywidualnej.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego S. S. zarzucił interpretacji indywidualnej niezgodność z prawem.
Zdaniem skarżącego wynagrodzenie za linie ustanowione jako samowola budowlana, bezumownie i bezprawnie jeszcze w czasach PRL-u z pogwałceniem prawa własności i budowlanego powinno mieć charakter odszkodowawczy i nie podlegać podatkowi dochodowemu od osób fizycznych. Skarżący podkreślił, że kwota 15.830 zł została mu przekazana w dniu 7 stycznia 2014r. Natomiast, według organu wynagrodzenie za służebność przesyłu ustanowione legalnie na podstawie aktu notarialnego, nie podlega opodatkowaniu, lecz składnik służebności przesyłu, którym jest odszkodowanie za nieruchomość, o charakterze odszkodowawczym - podlega opodatkowaniu.
W ocenie skarżącego służebność przesyłu powinna stanowić całość, również wynagrodzenie powinno stanowić całość i nie podlegać jako całość podatkowi, a nie być dzielona na wynagrodzenie, które nie podlega podatkowi dochodowemu od osób fizycznych i odszkodowanie które podlega podatkowi.
Skarżący zwrócił się do Sądu o wyjaśnienie, dlaczego wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z nieruchomości z naruszeniem prawa własności nie ma charakteru odszkodowawczego, jest traktowane jak dochód i podlega podatkowi dochodowemu od osób fizycznych, natomiast wynagrodzenie z tytułu ustanowienia służebności przesyłu nie podlega temu podatkowi, a z kolei odszkodowanie jako część służebności stanowi przychód i podlega temu opodatkowaniu.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko prezentowane w interpretacji indywidualnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga częściowo zasługuje na uwzględnienie.
Uregulowana przepisami art.14 b – 14 p Ordynacji podatkowej (zwanej dalej w skrócie O.p.) instytucja interpretacji przepisów prawa podatkowego oznacza stosowanie tego prawa bez prowadzenia postępowania dowodowego przez organ uprawniony do wydania aktu administracyjnego. Stosownie do art. 14 b § 3 O.p. to na podmiocie ubiegającym się o interpretację ciąży obowiązek wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego oraz własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego. Natomiast rola organu podatkowego sprowadza się, co do zasady, do zaakceptowania tej oceny bądź do jej zanegowania. W tym drugim przypadku powinnością organu jest dokonanie właściwej wykładni normy prawnej na którą powołuje się wnioskodawca oraz wskazanie czy i jakie skutki wynikają z jej zastosowania do przedstawionego stanu faktycznego - art. 14 c § 1 i 2 O.p.
Zakres stosowania przepisów "ogólnej" procedury podatkowej został określony w art. 14 h O. p. Brak w tej normie powołania art. 122 O.p., a także przepisów stanowiących rozwinięcie i uszczegółowienie zasady prawdy obiektywnej tj regulujących tryb i przebieg postępowania dowodowego oraz znaczenie poszczególnych środków dowodowych. W sprawach indywidualnych interpretacji stosuje się odpowiednio art. 120 i 121 § 1 Ordynacji podatkowej.
Zdaniem Sądu, z zasady działania organów podatkowych w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych wynika nakaz wzięcia pod uwagę także treści dokumentów, które wnioskodawca przedkłada na potwierdzenie stanu faktycznego i dokonania subsumcji tego stanu faktycznego do odpowiednich norm w sytuacji, gdy wnioskodawca nie wskazuje wprost żadnej normy ustawy podatkowej, która ma zastosowanie w sprawie.
We wniosku skarżący przedstawił dwa zdarzenia prawne, stanowiące podstawę otrzymania przychodu, na potwierdzenie czego przedłożył, jako załączniki: odpis wyroku Sądu Okręgowego w "[...]" z dnia 12 grudnia 2013r. sygn. akt "[...]" wraz z fragmentem uzasadnienia oraz fragment aktu notarialnego z dnia 16 września 2014r. o ustanowieniu służebności przesyłu na rzecz Spółki A. na działce opisanej we wniosku jako inna działka rolna o powierzchni ok. 2,10 ha.
W ocenie Sądu nie narusza prawa stanowisko organu podatkowego, który potraktował kwotę zasądzonego ww. wyrokiem wynagrodzenia za bezumowne korzystanie przez A. z części działki o powierzchni 9,675 m2 za okres od 26 marca 2002r. do 26 maja 2003r. jako podlegającą opodatkowaniu, gdyż z treści tego wyroku nie wynikało, by sąd zasądził na rzecz skarżącego odszkodowanie. O rodzaju świadczenia przesądziła zatem treść wyroku.
Z pojęć właściwych ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych takich jak przychód, którym są otrzymanie lub postawione do dyspozycji podatnika pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń (art.11 ust.1), i zasady, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wskazanych w konkretnych przepisach (art. 21, 52a i 52c) oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku (art.9 ust.1 u.pd.o.f.) wynika, że świadczenia pieniężne, otrzymywane przez osobę fizyczną z jakiegokolwiek źródła podlegają obowiązkowi podatkowemu na podstawie tej ustawy, chyba, że ustawa wyraźnie stanowi, że są to świadczenia zwolnione od podatku bądź zaliczane do źródeł, z których przychody wyłączone są spod działania przepisów u.p.d.o.f.
Zasadnie organ uznał, że otrzymane wynagrodzenie nie może być zakwalifikowane jako przychód zwolniony na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. ani na podstawie art. 21 ust.1 pkt 3b tej ustawy, zgodnie z którym wolne od podatku dochodowego są odszkodowania lub zadośćuczynienia otrzymane na podstawie wyroku lub ugody sądowej do wysokości określonej w tym wyroku lub tej ugodzie (...). Z treści wyroku nie wynika też, by można było potraktować zasądzone skarżącemu wynagrodzenie jako odszkodowanie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 120. Przepis ten obowiązuje od 1.01.2005r. i stanowi, że wolne od podatku dochodowego są: odszkodowania wypłacone, na podstawie wyroków sądowych i zawartych umów (ugód), posiadaczom gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, z tytułu: a) ustanowienia służebności gruntowej, b) rekultywacji gruntów, c) szkód powstałych w uprawach rolnych i drzewostanie - w wyniku prowadzenia na tych gruntach, przez podmioty uprawnione na podstawie odrębnych przepisów, inwestycji związanych z budową urządzeń infrastruktury technicznej, o których mowa w art. 143 ust.2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami. Żadne z wymienionych pod lit. a)-c) zdarzeń nie stanowiło podstawy zasądzenia wynagrodzenia.
Na marginesie należy też zauważyć, że działka, za której bezumowne korzystanie przez A. Sąd zasądził na rzecz skarżącego wynagrodzenie, była zabudowana i znajdowała się na terenie przeznaczonym w planie zagospodarowania przestrzennego Miasta "[...]" pod funkcję mieszkaniową.
Sąd podziela natomiast stanowisko skarżącego o niezasadnym "rozdzieleniu pod względem podatkowym" kwoty 40.000 zł, do wypłacenia której na rzecz skarżącego zobowiązała się Spółka A. z tytułu ustanowienia na jej rzecz na działce rolnej będącej własnością skarżącego służebności przesyłu i odszkodowania z tytułu obniżenia wartości nieruchomości w związku z lokalizacją urządzeń energetycznych. Ze stanu faktycznego, przedstawionego także poprzez załączony fragment aktu notarialnego, wynika, że przyznane skarżącemu odszkodowanie z tytułu obniżenia wartości nieruchomości w związku z zamierzoną lokalizacją linii energetycznych bezpośrednio związane jest z ustanowieniem służebności przesyłu.
Wprawdzie, jak wskazał organ interpretujący, do dochodów uzyskanych od 1.01.2014r. ma zastosowanie przepis art. 21 ust. 1 pkt 120a u.p.d.o.f (obowiązujący od 4.10.2014r.), który stanowi, że wolne od podatku dochodowego jest "wynagrodzenie otrzymane za ustanowienie służebności przesyłu w rozumieniu przepisów prawa cywilnego", to przecież, gdy ustanowienie służebności dotyczy działki gruntu wchodzącej w skład gospodarstwa rolnego (czyli użytku rolnego) nie jest wyłączone stosowanie zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust.1 pkt 120. Wskazać należy, że przed wprowadzeniem do katalogu zwolnień, zwolnienia przewidzianego w punkcie 120a art. 21 ust. 1 u.p.d.o.f. w orzecznictwie sądowym utrwalone było stanowisko, że zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust.1 pkt 120 lit.a u.p.d.of odnosi się także do ustanawianych służebności przesyłu (por. wyroki NSA: z dnia 1.06.2011r. sygn. akt II FSK 88/10, z dnia 29.09.2011r. sygn. akt II FSK 654/10, wyroki WSA w Białymstoku: z dnia 5.10.2011r. sygn. akt I SA/Bk 259/11 i z dnia 24.03.2015r.
I SA/Bk 623/14 i inne – dostępne w CBOSA). Istota zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 120a u.p.d.o.f. zasadza się więc na tym, że obejmuje ono wynagrodzenie za ustanowienie służebności przesyłu na jakichkolwiek gruntach, a nie tylko gruntach wchodzących w skład gospodarstwa rolnego.
W ocenie Sądu obniżenie wartości działki rolnej skarżącego w związku z ustanowieniem służebności przesyłu wynika z faktu, że inwestor zamierza dokonać wycinki drzewostanu, a rolnik nie będzie mógł w całości wykorzystywać działki pod uprawy rolne. Ustanowienie służebności przesyłu powoduje więc trwałą szkodę, powodującą obniżenie wartości gruntu rolnego. Zatem kwota odszkodowania z tego tytułu jest nierozerwalnie związana z ustanowieniem służebności przesyłu i podlega zwolnieniu od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 120 lit. c) u.p.d.o.f. w związku z art. 21 ust.1 pkt 120a u.p.d.o.f. W tym więc zakresie, poprzez pominięcie możliwości zastosowania w stanie faktycznym sprawy art. 21 ust. 1 pkt 120 u.p.d.o.f organ dokonał błędnej wykładni tego przepisu.
Mając na uwadze przedstawione wyżej okoliczności sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) uchylił zaskarżoną interpretację. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 tej ustawy.