Art. 225 Kodeks cywilny

Prostym językiem

Osoba, która posiada rzecz w złej wierze (wie, że nie ma do niej prawa), ma takie same obowiązki wobec właściciela jak posiadacz w dobrej wierze od momentu, gdy ten dowiedział się o pozwie o wydanie rzeczy. Dodatkowo posiadacz w złej wierze musi zwrócić wartość pożytków, których nie uzyskał przez złą gospodarkę, i odpowiada za pogorszenie lub utratę rzeczy. Nie ponosi jednak odpowiedzialności, jeśli rzecz uległaby pogorszeniu lub utracie także wtedy, gdyby była u właściciela.

Opis wygenerowany automatycznie na podstawie powyższego przepisu. Wiążący jest tekst przepisu.