Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę P. D.-O. na wymienioną w sentencji decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z powodu uchybienia terminowi do jej wniesienia.
Postanowienie to zostało doręczone skarżącej w dniu 23.12.2008r. W dniu 21.01.2009r., wraz ze sporządzoną własnoręcznie skargą kasacyjną, skarżąca na urzędowym formularzu wniosła o przyznanie prawa pomocy - ustanowienie adwokata.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym zawartym we wniosku skarżąca podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem i dwojgiem dzieci (synowie: 2-letni i 6-cio miesięczny). Cała rodzina utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę męża w wysokości 2 tys. zł brutto. Ponadto dochodem rodziny jest zasiłek rodzinny na dzieci w wysokości 96 zł miesięcznie. Młodszy syn wymaga specjalnej opieki i rehabilitacji. Rodzina nie posiada żadnego majątku nieruchomego, ruchomego ani jakichkolwiek zasobów pieniężnych.
Wnioskodawczyni podniosła, że bez fachowej pomocy prawnej, na którą jej nie stać ze względów finansowych, nie jest w stanie "stawić czoła instytucji, jaką jest ZUS".
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając wniosek zważył, co następuje
Instytucja prawa pomocy stanowi realizację jednego z podstawowych standardów państwa prawnego, jakim jest prawo do sądu, które zapewnia osobie znajdującej się w trudnych warunkach materialnych możliwość dochodzenia swoich praw przed sądem, mimo braku środków finansowych koniecznych do poniesienia kosztów sądowych.
Stosownie do art. 245 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (w zależności od rodzaju sprawy toczącej się przed sądem).
W niniejszej sprawie skarżąca nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych (art. 239 pkt 1 lit. e p.p.s.a.).
Za zasadne Sąd uznał żądanie przyznania prawa pomocy w postaci ustanowienia adwokata z uwagi na przedstawioną we wniosku sytuację materialną i rodzinną skarżącej, jak też obowiązującą procedurę tj. konieczność reprezentowania strony, na etapie skargi kasacyjnej, przez profesjonalnego pełnomocnika.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.