Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 25 września 2014 r. sygn. akt I SA/Ol 514/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę M. A. na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2014 r.
Adwokat Ł. G., wyznaczony po oddaleniu skargi pełnomocnikiem skarżącego na zasadzie prawa pomocy, złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz wniosek o przyznanie zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Jednocześnie pełnomocnik oświadczył, iż nie zostały one uiszczone w całości ani w części. Załączony został dowód wysłania opinii skarżącemu.
Podstawą rozpatrzenia wniosku jest art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., cyt. dalej jako p.p.s.a.), stanowiący, iż wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokackie w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst. jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.), zwanego dalej w skrócie rozporządzeniem, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5, oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia (§ 2 ust. 1 rozporządzenia). W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (§ 2 ust. 3 rozporządzenia).
Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przez adwokata, który nie prowadził sprawy w pierwszej instancji, wynosi 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1. W niniejszej sprawie, z uwagi na jej przedmiot, zastosowanie ma stawka minimalna, określona w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia, wynosząca 1200 zł. Mając powyższe na uwadze stwierdzono, iż wyznaczonemu adwokatowi należne jest wynagrodzenie w kwocie 900 zł netto (1200 zł x 75%), powiększone o należny podatek VAT.
Z tych względów, na podstawie art. 205 §2 w związku z art. 250 p.p.s.a postanowiono jak w sentencji.