Uzasadnienie
Pismem z dnia 16 czerwca 2016 r., uzupełnionym pismami z dnia 17 czerwca i 5 lipca 2016 r., Z.R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olszynie na upomnienie Naczelnika Urzędu Skarbowego do uregulowania należności z tytułu podatku od spadków i darowizn w wysokości 9.096 zł.
W jej uzasadnieniu podniósł, że zaskarżył w terminie decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych, lecz zanim zapadł prawomocny wyrok sądowy w tej sprawie Naczelnik Urzędu Skarbowego zażądał uregulowania należności, których decyzja ta dotyczy. Wskazując na trudną sytuację finansową i zdrowotną, zarzucił naruszenie zasady praworządności, zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów, a także praw człowieka i obywatela. Podniósł, że wbrew twierdzeniom pracowników urzędu skarbowego nie doręczono mu decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", zaś wszystkie jego pisma zostały wniesione w terminie.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem legalności (art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych, j.t. Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 ze zm.).
Przepis art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r. poz. 718), dalej: "p.p.s.a.", stanowi, że prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministracyjne).
Z treści art. 3 § 2 pkt 1 - 9 p.p.s.a. wynika, że kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na: decyzje, postanowienia, na akty i inne czynności z zakresu administracji publicznej wymienione szczegółowo w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a, akty prawa miejscowego oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Katalog aktów lub czynności sądów administracyjnych z art. 3 p.p.s.a. został przez ustawodawcę ukształtowany jako zamknięty i nie można go dowolnie rozszerzać.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest upomnienie Naczelnika Urzędu Skarbowego do uregulowania należności z tytułu podatku od spadków i darowizn w wysokości 9.096 zł.
Zgodnie z art. 15 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 599) egzekucja administracyjna może być wszczęta, jeżeli wierzyciel, po upływie terminu do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, przesłał mu pisemne upomnienie, zawierające wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego, chyba, że przepisy szczególne inaczej stanowią.
Przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie przewidują, by stronie służył środek zaskarżenia na upomnienie. Upomnienie nie jest decyzją ani postanowieniem, nie potwierdza też ani nie odmawia stwierdzenia lub potwierdzenia określonych uprawnień lub obowiązków strony. Nie jest wydawane w postępowaniu egzekucyjnym, a jedynie przed jego wszczęciem. Celem upomnienia doręczanego przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego jest skłonienie zobowiązanego do dobrowolnego wykonania obowiązku, aby zapobiec wszczęciu egzekucji.
Skoro upomnienie nie posiada cech aktu administracyjnego: decyzji, postanowienia, postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym ani innych aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 p.p.s.a., to nie podlega ono również kontroli sądu administracyjnego. Stanowisko to jest powszechnie akceptowane w orzecznictwie sądowym (np. postanowienia NSA: z dnia 24 maja 2014 r., sygn. akt II FSK 25/13, z dnia 16 grudnia 2015 r., sygn.. akt II GSK 3371/15, opubl.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Nadmienić przy tym należy, że skarżącemu w toku postępowania egzekucyjnego będą przysługiwały środki prawne, za pomocą których będzie mógł zwalczać prawidłowość wszczęcia postępowania egzekucyjnego.
Z powyższych względów Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucił skargę jako niedopuszczalną.