Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztyniez 20 stycznia 2021 r., sygn. akt I SA/Ol 624/20

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z dnia "[...]" r., Nr "[...]", Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, po rozpatrzeniu odwołania M. L., utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia "[...]" r., Nr "[...]" w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2019 i odmowie przyznania płatności do bydła - 2019 i nałożenia sankcji w wysokości 2 724,93 zł i odmowie przyznania płatności do krów - 2019 i nałożenia sankcji w wysokości 2 711,03 zł..

W dniu 28 maja 2019 r. do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wpłynął e Wniosek o przyznanie płatności na rok 2019 M. L., na podstawie którego producent ubiegał się o przyznanie m.in. jednolitej płatności obszarowej (JPO), płatności za zazielenienie, płatności dodatkowej (redystrybucyjnej), płatności do krów oraz płatności do bydła. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: Kierownik BP ARiMR, organ I instancji) decyzją z dnia "[...]" r. odmówił M. L. przyznania na rok 2019: Płatności do bydła i nałożył sankcję w wysokości 2 724,93 zł, która będzie potrącana z płatności realizowanych przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) lub Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) w ciągu 3 kolejnych lat kalendarzowych; Płatności do krów i nałożył sankcję w wysokości 2 711,03 zł, która będzie potrącana z płatności realizowanych przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) lub Europejskiego Funduszu.

W odwołaniu strona nie zgodziła się z odmową płatności do bydła i krów oraz nałożeniem sankcji do wymienionych płatności. Strona podniosła, że wniosek, który złożyła przez Internet został przyjęty bez jakichkolwiek zastrzeżeń. Dodatkowo beneficjent oznajmił, że pracownik Biura Powiatowego ARiMR nie poinformował go o możliwości zaimportowania numerów identyfikacyjnych zwierząt wgranych do aplikacji eWniosekPlus i beneficjent wprowadzał znaki zwierząt ręcznie, a nie z bazy IRZ dlatego doszło do błędu przy wypełnianiu wniosku.

Dyrektor OR ARiMR w pierwszej kolejności wskazał, że płatność związana do zwierząt przysługuje rolnikowi, który spełnia warunki z art. 7 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (t.j. Dz. U. z 2018 r, poz. 1312 ze zm.; dalej: ustawa o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego) i który złożył wniosek o przyznanie tej płatności.

Ponadto zgodnie z art. 16 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy rolnikowi przysługuje płatność do bydła, jeżeli posiada przez okres 30 dni od dnia złożenia wniosku o przyznanie tej płatności, co najmniej 3 sztuki samic lub samców gatunku bydło domowe (Bos taurus), których wiek w dniu 15 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, nie przekracza 24 miesięcy. Płatność do bydła, zgodnie z art. 16 ust. 3 przedmiotowej ustawy jest przyznawana maksymalnie do 20 sztuk zwierząt. Stosownie natomiast do art. 16 ust. 2 pkt 2 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego rolnikowi przysługuje płatność do krów, jeżeli posiada przez okres 30 dni od dnia złożenia wniosku o przyznanie tej płatności, co najmniej 3 sztuki samic gatunku bydło domowe (Bos taurus), których wiek w dniu 15 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, przekracza 24 miesiące. Płatność do krów jest przyznawana maksymalnie do 20 sztuk zwierząt (art. 16 ust. 4 ustawy).

We wniosku producent zadeklarował do płatności do bydła 19 sztuk zwierząt z gatunku bydło domowe (Bos taurus). W toku prowadzonego postępowania, na podstawie przeprowadzonej kontroli administracyjnej w zakresie kwalifikowalności zwierząt ustalono, że do płatności kwalifikuje się 10 sztuk zwierząt. Wynika to z bazy danych systemu identyfikacji i rejestracji zwierząt (IRZ) prowadzonego przez ARiMR.

W myśl art. 30 ust. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L 181 z 20.06.2014 r., str. 48, ze zm.; dalej: rozporządzenie (UE) nr 640/2014), pomoc oblicza się na podstawie zatwierdzonych zwierząt. Mając powyższe na uwadze do płatności zatwierdzono 10 sztuk bydła.

Organ II instancji wskazał, iż zgodnie z art. 31 ust. 2 akapit 3 i ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 640/2014. Jeżeli odsetek ustalony zgodnie z ust. 3 przekracza 50%, za dany rok składania wniosków nie przyznaje się pomocy lub wsparcia, do których beneficjent byłby uprawniony zgodnie z art. 30 ust. 3 w ramach systemu pomocy lub środka wsparcia lub rodzaju działania w ramach danego środka wsparcia. Ponadto beneficjent podlega dodatkowej karze równej kwocie odpowiadającej różnicy między liczbą zwierząt zgłoszonych a liczbą zwierząt zatwierdzonych zgodnie z art. 30 ust.

3. W celu ustalenia odsetek, o których mowa w art. 31 ust. 1 i 2 rozporządzenia (UE) nr 640/2014, liczbę zwierząt zgłoszonych w ramach systemu pomocy lub środka wsparcia związanych z produkcją zwierzęcą lub rodzaju działania, co do której stwierdzono niezgodności, dzieli się przez liczbę zwierząt zatwierdzonych na potrzeby tego systemu pomocy lub środka wsparcia, lub rodzaju działania w ramach danego środka wsparcia dla wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność, lub rodzaju działania w ramach danego środka wsparcia na dany rok składania wniosków. Różnica między liczbą zwierząt zadeklarowanych kwalifikowanych we Wniosku a liczbą zwierząt zatwierdzonych wyniosła 9 szt.

Mając na uwadze przytoczony powyżej art. 31 ust. 2 akapit 3 i ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 640/2014 w rozpatrywanej sprawie M. L. odmówiono przyznania przedmiotowej płatności i nałożono karę administracyjną równą kwocie odpowiadającej różnicy między liczbą zwierząt zgłoszonych a liczbą zwierząt zatwierdzonych zgodnie z art. 30 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 640/2014.

Stawka płatności do 1 zwierzęcia z gatunku bydło domowe (Bos taurus) w 2019 r. została określona w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 października 2019 r. w sprawie stawek płatności związanych do zwierząt za 2019 r. (Dz. U. z 2019 r., poz. 1962) i wynosi 302,77 zł.

We wniosku producent zadeklarował do płatności do krów 22 sztuki zwierząt z gatunku bydło domowe (Bos taurus). Deklarowana kwalifikowana liczba krów zgodnie z art. 16 ust. 4 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego wynosi 20. W toku prowadzonego postępowania, na podstawie przeprowadzonej kontroli administracyjnej w zakresie kwalifikowalności zwierząt ustalono, że do płatności kwalifikuje się 13 sztuk zwierząt. Wynika to z bazy danych systemu identyfikacji i rejestracji zwierząt (IRZ) prowadzonego przez ARiMR.

W myśl art. 30 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 640/2014, pomoc oblicza się na podstawie zatwierdzonych zwierząt. Mając powyższe na uwadze do płatności zatwierdzono 13 sztuk krów. Różnica między liczbą zwierząt zadeklarowanych kwalifikowanych we wniosku, a liczbą zwierząt zatwierdzonych wyniosła 7 szt. Wyliczenia stosownie do wskazywanego powyżej art. 31 ust. 2 akapit 3 i ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 640/2014 przedstawiają się następująco: 7 szt./13 szt. x 100% = 53,85%

Mając na uwadze przytoczony powyżej art. 31 ust. 2 akapit 3 i ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 640/2014 w rozpatrywanej sprawie odmówiono przyznania przedmiotowej płatności i nałożono karę administracyjną równą kwocie odpowiadającej różnicy między liczbą zwierząt zgłoszonych a liczbą zwierząt zatwierdzonych zgodnie z art. 30 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 640/2014.

Stawka płatności do 1 samicy zwierzęcia z gatunku bydło domowe (Bos taurus) w 2019 r. została określona w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 października 2019 r. w sprawie stawek płatności związanych do zwierząt za 2019 r. (Dz. U. z 2019 r., poz. 1962) i wynosi 387,29 zł. W związku z powyższym rozpatrując zebrany materiał dowodowy w sprawie przyznania płatności na rok 2019 organ II instancji uznał, że nie zachodzą przesłanki do zastosowania w przedmiotowej sprawie przepisu art. 15 rozporządzenia (UE) nr 640/2014, stanowiącego o wyjątkach od stosowania kar administracyjnych: 1. Kar administracyjnych przewidzianych w niniejszym rozdziale nie stosuje się w odniesieniu do części wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność, co do których beneficjent poinformował właściwy organ na piśmie, że wniosek o przyznanie pomocy łub wniosek o płatność jest nieprawidłowy lub stał się niepoprawny od czasu jego złożenia, chyba że właściwy organ powiadomił wcześniej beneficjenta o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu lub o jakichkolwiek niezgodnościach we wniosku o przyznanie pomocy łub wniosku o płatność. Podane przez beneficjenta informacje, o których mowa w ust. 1, powodują dostosowanie wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność do faktycznej sytuacji.

W skardze wniesionej do Sądu na powyższą decyzję skarżący wskazał, że rolnicy tacy jak on niemający dostępu do Internetu oraz komputera i wypełniający e-wnioski przy pomocy pracowników Biura na miejscu, mają prawo liczyć na to, że ich wnioski są składane w sposób prawidłowy. Według niego została tutaj naruszona zasada zaufania obywatela do organów Państwa. Według skarżącego system informatyczny stworzony na potrzeby dopłat użytkowany i udostępniany przez Agencję nie powinien przyjąć wniosku z błędami. Jego zdaniem, to nie jest jego wina, że eWniosek został wypełniony błędnie. Miał on pełne prawo oczekiwać takiego wsparcia, przy wypełnianiu przedmiotowego wniosku, aby został on złożony w sposób prawidłowy.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Zarządzeniem z 16 grudnia 2020 r. przewodnicząca Wydziału I WSA w Olsztynie skierowała sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów, z uwagi na stan epidemii i okoliczności z tym związane.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2021 r., poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonej decyzji (innego aktu lub czynności) z przepisami prawa materialnego, które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego, regulującymi tryb jej wydania lub podjęcia aktu albo czynności będącej przedmiotem zaskarżenia. Usunięcie z obrotu prawnego decyzji lub innego aktu może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstawy do uznania, że przy ich wydawaniu organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a." - tj. w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mających istotny wpływ na wynik sprawy.

Należy nadto wskazać, że w myśl art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, jakkolwiek nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zgodnie z zarządzeniem z 16 grudnia 2020 r. przewodniczącej Wydziału I WSA w Olsztynie sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym.

Organ I Instancji odmówił przyznania M. L. płatności do bydła - 2019 i nałożył sankcję w wysokości 2 724,93 zł, płatności do krów - 2019 i nałożył sankcję w wysokości 2 711,03 zł. Organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Organu I instancji.

W dniu 28 maja 2019 r. do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wpłynął Wniosek o przyznanie płatności na rok 2019 M. L., na podstawie którego producent ubiegał się o przyznanie m.in. jednolitej płatności obszarowej (JPO), płatności za zazielenienie, płatności dodatkowej (redystrybucyjnej), płatności do krów oraz płatności do bydła.

Płatność związana do zwierząt przysługuje rolnikowi, który spełnia warunki z art. 7 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego i który złożył wniosek o przyznanie tej płatności.

Ponadto zgodnie z art. 16 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy rolnikowi przysługuje płatność do bydła, jeżeli posiada przez okres 30 dni od dnia złożenia wniosku o przyznanie tej płatności, co najmniej 3 sztuki samic lub samców gatunku bydło domowe (Bos taurus), których wiek w dniu 15 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, nie przekracza 24 miesięcy.

Płatność do bydła, zgodnie z art. 16 ust. 3 przedmiotowej ustawy jest przyznawana maksymalnie do 20 sztuk zwierząt. We wniosku skarżący zadeklarował do płatności do bydła 19 sztuk zwierząt z gatunku bydło domowe (Bos taurus).

W toku prowadzonego postępowania, na podstawie przeprowadzonej kontroli administracyjnej w zakresie kwalifikowalności zwierząt ustalono, że do płatności kwalifikuje się 10 sztuk zwierząt. Wynika to z bazy danych systemu identyfikacji i rejestracji zwierząt (IRZ) prowadzonego przez ARiMR. Wiek wyżej wymienionych zwierząt w dniu 15 maja roku, w którym został złożony wniosek, tj. w 2019 r. przekracza 24 miesiące. Mając na uwadze przepisy art. 16 ust. 2 pkt 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, ww. 9 szt. zwierząt Organ wykluczył z płatności do bydła. Wiek wyżej wymienionych zwierząt w dniu 15 maja roku, w którym został złożony wniosek, tj. w 2019 r. przekraczał 24 miesiące. Z art. 31 ust. 2 akapit 3 i ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 640/2014 wynika,że " Jeżeli odsetek ustalony zgodnie z ust. 3 przekracza 50%, za dany rok składania wniosków nie przyznaje się pomocy lub wsparcia, do których beneficjent byłby uprawniony zgodnie z art. 30 ust. 3 w ramach systemu pomocy lub środka wsparcia lub rodzaju działania w ramach danego środka wsparcia". Ponadto beneficjent podlega dodatkowej karze równej kwocie odpowiadającej różnicy między liczbą zwierząt zgłoszonych a liczbą zwierząt zatwierdzonych zgodnie z art. 30 ust.

3. W celu ustalenia odsetek, o których mowa w art. 31 ust. 1 i 2 rozporządzenia (UE) nr 640/2014, liczbę zwierząt zgłoszonych w ramach systemu pomocy lub środka wsparcia związanych z produkcją zwierzęcą lub rodzaju działania, co do której stwierdzono niezgodności, dzieli się przez liczbę zwierząt zatwierdzonych na potrzeby tego systemu pomocy lub środka wsparcia, lub rodzaju działania w ramach danego środka wsparcia dla wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność, lub rodzaju działania w ramach danego środka wsparcia na dany rok składania wniosków. Różnica między liczbą zwierząt zadeklarowanych kwalifikowanych we wniosku a liczbą zwierząt zatwierdzonych wyniosła 9 szt. 9 szt./10 szt. x 100% = 90% (liczba zwierząt zgłoszonych, co do której stwierdzono niezgodności) / (liczba zwierząt zatwierdzona x 100%) = [stwierdzona procentowa różnica (odsetek). Deklarowana kwalifikowana liczba krów zgodnie z art. 16 ust. 4 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego wynosi 20. W toku prowadzonego postępowania, na podstawie przeprowadzonej kontroli administracyjnej w zakresie kwalifikowalności zwierząt ustalono, że do płatności kwalifikuje się 13 sztuk zwierząt. Jak wynika z bazy danych systemu identyfikacji i rejestracji zwierząt (IRZ) prowadzonego przez ARiMR. W myśl art. 30 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 640/2014, pomoc oblicza się na podstawie zatwierdzonych zwierząt. Mając powyższe na uwadze do płatności zatwierdzono 13 sztuk krów. Różnica między liczbą zwierząt zadeklarowanych kwalifikowanych we wniosku, a liczbą zwierząt zatwierdzonych wyniosła 7 szt. Wyliczenia stosownie do wskazywanego powyżej art. 31 ust. 2 akapit 3 i ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 640/2014 przedstawiają się następująco: 7 szt./13 szt. x 100% = 53,85%.

W myśl art. 30 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 640/2014, pomoc oblicza się na podstawie zatwierdzonych zwierząt. Mając powyższe na uwadze do płatności zatwierdzono 13 sztuk krów. Różnica między liczbą zwierząt zadeklarowanych kwalifikowanych we wniosku, a liczbą zwierząt zatwierdzonych wyniosła 7 szt. Wyliczenia stosownie do wskazywanego powyżej art. 31 ust. 2 akapit 3 i ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 640/2014 przedstawiają się następująco: 7 szt./13 szt. x 100% = 53,85%.

W skardze skarżący zakwestionował nałożenie na niego sankcji do płatności do bydła w wysokości 2724,93 zł oraz do płatności do krów w wysokości 2711,03 zł. Podkreślił, że jego błędy we wniosku były niezamierzone i nieświadome i dlatego wniósł skargę na wydaną przez organ II instancji decyzję i zwrócił się Sądu o uchylenie zaskarżonej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 24 czerwca 2020 r., sygn. akt I GSK 273/20 stwierdził, że ustawodawca nie przewidział możliwości składania zmian wniosku (dodanie zwierząt) w ramach płatności do zwierząt. Zwierzęta objęte wnioskiem winny być do dnia złożenia wniosku zgłoszone i zarejestrowane zgodnie z przepisami o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt. W przypadku płatności do zwierząt data złożenia wniosku jest istotna, gdyż od dnia złożenia wniosku liczony jest okres przetrzymywania, który stanowi o kwalifikowalności zwierząt do płatności. W kwestii braku zawinienia przez skarżącego w zakresie treści wniosku należy skonfrontować z przepisem art. 15 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 809/2014. Ustawodawca przewidział składanie zmian do wniosku (art. 15 ww. rozporządzenia) nawet po ostatecznym terminie składania wniosków, to zgodnie z tą regulacją możliwość ta dotyczy jedynie działek rolnych lub indywidualnych uprawnień.

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem płatności były zwierzęta. Zgodnie z art. 15 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 809/2014, akapit pierwszy i drugi: "Po ostatecznym terminie złożenia pojedynczego wniosku lub wniosku o płatność poszczególne działki rolne lub indywidualne uprawnienia do płatności mogą być dodane lub dostosowane w pojedynczym wniosku lub wniosku o płatność, pod warunkiem że wymogi wynikające z przedmiotowych systemów płatności bezpośrednich i środków rozwoju obszarów wiejskich są przestrzegane. Zmian dotyczących użytkowania systemu płatności bezpośrednich lub środków rozwoju obszarów wiejskich odnośnie do poszczególnych działek rolnych lub odnośnie do uprawnień do płatności zadeklarowanych w pojedynczym wniosku można dokonać na tych samych warunkach". Zgodnie z motywem 13 preambuły do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr, 809/2014: "Aby zapewnić jak największą elastyczność w odniesieniu do planowania użytkowania gruntów przez beneficjentów, należy umożliwić wnoszenie poprawek do pojedynczych wniosków i wniosków o płatność do czasu, kiedy zwykle miałby miejsce siew, pod warunkiem że zostały spełnione wszystkie wymagania szczególne, określone w różnych systemach pomocy lub środkach wsparcia, oraz że właściwe organy nie poinformowały jeszcze beneficjenta o błędach w pojedynczym wniosku lub wniosku o płatność, ani nie powiadomiły go o błędach stwierdzonych w wyniku kontroli na miejscu w stosunku do części, której tyczy poprawka.

Po dokonaniu poprawki należy umożliwić dostosowanie odpowiednich dokumentów uzupełniających lub umów, które należy dostarczyć". Regulacja ta nie przewiduje zmian w zakresie płatności dla zwierząt w jakimkolwiek terminie. Oznacza to, że zmiana liczy zwierząt we wniosku jest możliwa tylko poprzez całkowite wycofanie złożonego wniosku dotyczącego płatności zwierzęcej i złożenie nowego wniosku. Zmiana wniosku zgodnie z tą regulacją możliwa jest w odniesieniu do działek rolnych (powierzchni upraw), natomiast przepisy nie przewidują zmiany wniosku w stosunku do zwierząt. Dlatego zmiany polegające na zwiększeniu pierwotnie wnioskowanej liczby zwierząt lub dodaniu nowych zwierząt niebędących zwierzętami zastępującymi bez wcześniejszego wycofania płatności w całości są niedopuszczalne. Zgodnie, bowiem z art. 3 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 809/2014: "1.Wniosek o przyznanie płatności, wniosek o wsparcie, wniosek o płatność lub inną deklarację można w dowolnym momencie całkowicie lub częściowo wycofać na piśmie.

Właściwy organ rejestruje takie wycofanie. Jeżeli państwo członkowskie korzysta z możliwości przewidzianych w art. 21 ust. 3, wówczas może ono przewidzieć, iż zgłoszenie do skomputeryzowanej bazy danych zwierząt faktu, że zwierzę opuściło gospodarstwo, może zastępować pisemne wycofanie wniosku.

1. 2. Jeśli właściwy organ poinformował już beneficjenta o jakichkolwiek przypadkach niezgodności w dokumentach, o których mowa w ust. 1, lub jeśli powiadomił go o zamiarze przeprowadzenia niezgodności, wycofanie nie jest dozwolone odnośnie do części tych dokumentów, których dotyczy niezgodność.
2. 3. Wycofanie zgodnie z ust. 1 stawia beneficjentów w sytuacji, w jakiej znajdowali się przed złożeniem odnośnych dokumentów lub ich części".

Zasady przyznawania płatności do zwierząt reguluje ustawa z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. W tym akcie prawnym określono warunki jakie muszą spełniać zwierzęta kwalifikujące się do przyznania płatności. Zgodnie z art. 16 ust. 2 pkt 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego rolnikowi przysługują płatności związane do zwierząt, jeżeli posiada przez okres 30 dni od dnia złożenia wniosku o przyznanie tej płatności, co najmniej 3 sztuki samic lub samców tego gatunku, których wiek w dniu 15 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, nie przekracza 24 miesięcy. Płatność do bydła, zgodnie z art. 16 ust. 3 ustawy jest przyznawana maksymalnie do 20 sztuk zwierząt.

Jednocześnie w myśl art. 12 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 12 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności bezpośrednich i płatności niewiązanej do tytoniu, płatności związane do zwierząt przysługują do zwierząt, w odniesieniu, do których: - do dnia złożenia wniosku o przyznanie tych płatności dokonano zgłoszeń wymaganych na podstawie przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, - najpóźniej do dnia złożenia wniosku o przyznanie tych płatności są spełnione wymagania w zakresie identyfikacji określone w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt. W przypadku gdy po złożeniu wniosku o przyznanie płatności związanych do zwierząt zwierzęta zgłoszone we wniosku zostały zastąpione innymi zwierzętami, płatność do zwierząt przysługuje do zwierząt zastąpionych, jeżeli: 1) spełniają one warunki, o których mowa w art. 16 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, 2) nie później niż w terminie 14 dni od dnia wystąpienia zdarzenia powodującego konieczność zastąpienia zwierzęcia rolnik: a) objął w posiadanie zwierzęta zastępujące, b) poinformował o fakcie zastąpienia zwierzęcia zgłoszonego we wniosku kierownika biura powiatowego ARiMR, na formularzu opracowanym i udostępnionym przez ARiMR;

3) w odniesieniu do tych zwierząt: a) do dnia poinformowania kierownika bura powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa o fakcie zastąpienia zwierzęcia zgłoszonego we wniosku, dokonano zgłoszeń wymaganych na podstawie przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, b) najpóźniej do dnia poinformowania kierownika biura powiatowego ARMiR o fakcie zastąpienia zwierzęcia zgłoszonego we wniosku są spełnione wymagania w zakresie identyfikacji określone w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt.

Z ww. przepisów jednoznacznie wynika, że ustawodawca nie przewidział możliwości składania zmian wniosku (dodanie zwierząt) w ramach płatności do zwierząt. Zgodnie z cyt. przepisami zwierzęta objęte wnioskiem winny być do dnia złożenia wniosku zgłoszone i zarejestrowane zgodnie z przepisami o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt. W przypadku płatności do zwierząt data złożenia wniosku jest istotna, gdyż od dnia złożenia wniosku liczony jest okres przetrzymywania, który stanowi o kwalifikowalności zwierząt do płatności. Organ w skardze kasacyjnej zasadnie wskazał na taki charakter regulacji, który daje możliwość przeprowadzenia kontroli na miejscu w celu sprawdzenia, czy deklaracja liczby zwierząt wskazana we wniosku jest zgodna ze stanem faktycznym w obowiązkowym okresie przetrzymywania, który stanowi o zakwalifikowaniu zwierząt do płatności. W przypadku zmiany wniosku polegającej na dodaniu zwierząt przeprowadzenie kontroli w okresie przetrzymywania zwierząt byłoby nieskuteczne, ze względu na różny okres przetrzymywania.

Dodatkowo należy wskazać, że odpowiednie informacje były zawarte w instrukcji wypełnienia wniosku w kampanii 2018 r. (system eWniosekPlus nakazywał wybrać zakładkę "nowy wniosek"). W 2019 r. w instrukcji wypełnienia wniosku zawarto dodatkową informację, że rolnik w ramach składanych zmian do wniosku nie może zwiększać pierwotnie deklarowanej do płatności liczby krów oraz bydła, oraz dodawać nowych zwierząt (z wyjątkiem zwierząt zastępujących). Zmiany polegające na zwiększeniu pierwotnie wnioskowanej liczby bydła lub krów lub dodaniu nowych zwierząt niebędących zwierzętami zastępującymi bez wcześniejszego wycofania płatności w całości nie będą uznawane.

W konsekwencji, mając na uwadze ww. regulacje unijne i krajowe, sąd podzielił stanowisko organu, że płatność w ramach płatności do bydła może zostać przyznana dla tych zwierząt, które spełniają nie tylko warunek wieku i posiadania przez okres 30 dni od dnia złożenia wniosku o przyznanie tej płatności, ale również muszą być do dnia złożenia wniosku o płatność prawidłowo zgłoszone do rejestru na podstawie przepisów o identyfikacji i rejestracji zwierząt. Z tego względu ustawodawca nie przewidział możliwości składania zmian do wniosku, które dodają zwierzęta w ramach płatności do zwierząt, gdyż przeprowadzenie kontroli na miejscu w okresie przetrzymywania zwierząt stałoby się nieskuteczne.

Należy wskazać, że w dacie wpływu wniosku organ dokonuje kontroli formalnej. Prawidłowe uzupełnienie wniosku bądź wyjaśnienie wskazanych przez organ treści powoduje zakończenie formalnego etapu rozpatrywania wniosku. Natomiast w trakcie kontroli administracyjnej Organ dokonuje kontroli merytorycznej wniosku. W trakcie takiego badania, jak już zostało wskazane wyżej, nie jest możliwa zmiana treści wniosku.

Za merytoryczną zawartość wniosku odpowiada skarżący. Pracownik przyjmujący wniosek odpowiada za stronę formalną wniosku. W rozpoznawanej sprawie taka sytuacja nie zachodzi. Wniosek odpowiadał wymogom formalnym i został rozpoznany merytorycznie. Skarżącemu przyznano jednolitą płatność obszarową, płatność za zazielenienie, płatność redystrybucyjną. Te płatności nie są przedmiotem sporu. Z analizy zapisu czynności podejmowanych w aplikacji eWniosekPlus wynika, że skarżący złożył wniosek, w którym oświadczył, iż znane są mu zasady przyznawania płatności oraz pomocy finansowej objętych wnioskiem o przyznanie płatności. Potwierdził zatem znajomość zasad przyznawania płatności i złożył wymagane oświadczenia jako zgodne ze stanem faktycznym oraz był świadomy konsekwencji i ewentualnych sankcji w przypadku uchybień.

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.