Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 stycznia 2012 r. sygn. akt jak wyżej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie przyznał H. R. prawo pomocy obejmujące m.in. ustanowienie adwokata.
Pismem z dnia 2 lutego 2012 r. Okręgowa Rada Adwokacka poinformowała o wyznaczeniu pełnomocnika z urzędu w osobie adw. G. H..
W dniu 9 lutego 2012 r. wpłynęła do Sądu, sporządzona przez adwokata opinia prawna o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 11 stycznia 2012 r. sygn. akt I SA/Ol 637/11 wraz z wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej według norm przepisanych, które nie zostały uiszczone w całości ani w części. Nadto przy piśmie z dnia 15.02.2012 r. adwokat G. H. przedłożył dowód nadania odpisu ww. opinii skarżącemu.
W świetle art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą, wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5, oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład jego pracy w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, przedmiotową opłatę sąd podwyższa ponadto o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (§ 2 ust. 3 rozporządzenia).
W warunkach niniejszej sprawy, wyznaczony adwokat wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w związku ze sporządzeniem opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W świetle § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przez adwokata, który nie prowadził sprawy w pierwszej instancji wynosi 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1.
W niniejszej sprawie – z uwagi na jej przedmiot, zastosowanie ma stawka minimalna, określona w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, w wysokości 240 zł.
Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, iż w warunkach niniejszej sprawy zasadne jest przyznanie wyznaczonemu adwokatowi, wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 180 zł netto (75% x 240 zł), powiększonej o należny podatek VAT.
Z tych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy, orzeczono jak w sentencji postanowienia.