Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 11 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie po rozpatrzeniu skargi, na postanowienie z dnia 9 sierpnia 2011 r. Dyrektora Izby Skarbowej - działającego z upoważnienia Ministra Finansów, w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji, oddalił skargę.
Wnioskiem z dnia 16 stycznia 2012 r. złożonym na urzędowym formularzu PPF, H. R. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Uzyskuje dochody ze świadczenia rentowego w wysokości ok. 1.500 zł miesięcznie. Wyjaśnił, że jest właścicielem mieszkania o powierzchni 60 m2, dwóch działek o powierzchni ok. 30 arów oraz samochodu osobowego marki "[...]" rok produkcji 1997. Innego majątku nie posiada. Wnioskodawca wskazał również, iż jest rencistą z powodu częściowej niezdolności do pracy. Nadto jest osobą niepełnosprawną z tytułu narządów ruchu i słuchu. Oświadczył także, iż ponosi znaczne wydatki na zakup lekarstw i koszty rehabilitacji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w dalszej części zwanej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do § 3 powołanego przepisu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zgodnie zaś z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Instytucja przyznania prawa pomocy posiada wyjątkowy charakter i jest stosowana jedynie w sytuacjach uzasadnionych szczególnymi okolicznościami, z których wynika, iż wnioskodawca nie posiada wystarczających możliwości finansowych pokrycia kosztów postępowania związanych z jego udziałem w sprawie.
Odnosząc przywołaną wyżej regulację prawną do realiów rozpoznawanej sprawy, należy uznać, że przedstawione przez skarżącego okoliczności, dotyczące jego sytuacji finansowej i osobistej, pozwoliły stwierdzić, iż złożony przez niego wniosek zasługiwał na uwzględnienie. Wysokość uzyskiwanych dochodów z tytułu renty, przy tym fakt, iż skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i dodatkowo ponosi znaczne wydatki na leczenie stanowi, w ocenie Sądu wystarczającą okoliczności do uznania, że strona nie miała możliwości poczynienia oszczędności celem poniesienia kosztów postępowania.
W tej sytuacji należało przyjąć, że zaistniały okoliczności warunkujące przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Odmowa przyznania prawa pomocy w powołanych wyżej okolicznościach powodowałaby bowiem ograniczenia w realizacji zasady prawa do sądu. Podkreślić przy tym należy, że zgodnie art. 175 p.p.s.a., skargę kasacyjną może sporządzić wyłącznie adwokat, radca prawny, a w sprawach podatkowych także doradca podatkowy.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.