Uzasadnienie
Z przedłożonych wraz ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego akt administracyjnych wynika, że M. S. (dalej: skarżący) pismem z dnia "[...]" wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej: "Kolegium", "organ odwoławczy") zażalenie na "niedostarczenie decyzji ustalającej zobowiązanie podatkowe za rok 2016 przez Wójta Gminy "[...]"".
Postanowieniem z dnia "[...]""[...]" Kolegium, działając na podstawie art. 228 § 1 pkt.1 i art.239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2017r. poz. 201) zwanej dalej w skrócie także "O.p." stwierdziło niedopuszczalność zażalenia.
W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że analizując dopuszczalność wniesienia zażalenia na czynność polegającą na niedoręczeniu decyzji ustalającej zobowiązanie podatkowe Kolegium stwierdziło, że jest to czynność materialno-techniczna, która nie podlega zaskarżeniu. Stosownie bowiem do art.220 O.p. prawo do odwołania służy od decyzji, a według art. 236 O.p. prawo do zażalenia służy na postanowienie, gdy ustawa tak stanowi. Skoro doręczenie decyzji lub brak takiego doręczenia jest czynnością materialno-techniczną, która nie podlega zaskarżeniu przez wniesienie odwołania lub zażalenia to w konsekwencji organ odwoławczy jest zobowiązany do zastosowania art. 228 §1 pkt1 Ordynacji podatkowej. Zażalenie jest niedopuszczalne, gdy zostało wniesione od innych form działania organów administracji publicznej, a zatem gdy czynność nie jest decyzją, lecz stanowi np. czynność materialno-techniczną.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący wniósł o uchylenie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego i obciążenie organu kosztami postępowania.
Podniósł, że nie otrzymał decyzji, zatem nie może jej zaskarżyć. W ten sposób został pozbawiony podstawowych praw. W identycznej sprawie otrzymał decyzję "[...]", nie jest to pierwsze takie działanie SKO. Jest to organ działający nieuczciwie, gdyż orzeka raz tak a raz tak. Podobnie w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Celowo wyrządza obywatelom szkodę i krzywdę.
W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wobec lakoniczności skargi, w której skarżący nie przedstawił zarzutów natury prawnej odnośnie do postanowienia, a podniósł, że organ działa na jego szkodę, należy wyjaśnić, że zasady i tryb sądowej kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem regulują przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r. poz. 1369 ze zm.) zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a." Stosownie do art.133 i 134 §1 tej ustawy sąd administracyjny orzeka na podstawie akt, w granicach danej sprawy, nie będąc zawiązany zarzutami i wnioskami skargi. W myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit a)-c) p.p.s.a. sąd uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie, gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego lub reguł postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
Z powyższych reguł orzekania wynika, że Sąd tylko wtedy mógłby uchylić zaskarżone postanowienie, gdyby stwierdził, że w świetle obowiązujących przepisów nie powinno ono być wydane, albo zawierać inną treść. Tymczasem okoliczności sprawy wskazują, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie mogło inaczej "wypowiedzieć się procesowo" wobec wniesionego zażalenia.
Z akt sprawy wynika, że Wójt Gminy wydał decyzję z dnia "[...]", nr "[...]" w sprawie łącznego zobowiązania za 2016rok. Adresatem jest A. S. Nr gosp. "[...]", której doręczono decyzję w dniu "[...]". Wskazano w decyzji także współwłaścicieli: M. S. i I. S. Ustalone w decyzji zobowiązania w podatku rolnym i od nieruchomości za 2016r. zostały opłacone w całości w obowiązujących terminach (informacja k.4 akt).
Wyjaśnić należy skarżącemu, że taki sposób działania organu podatkowego pierwszej instancji jest zgodny z obowiązującymi przepisami. Według art. 6 c ust.1 i ust.2 ustawy z dnia 15 listopada 1984r. o podatku rolnym (j.t. Dz. U z 2017 poz. 1892) osobom fizycznym, na których ciąży obowiązek podatkowy w zakresie podatku rolnego oraz jednocześnie w zakresie podatku od nieruchomości lub podatku leśnego wysokość należnego zobowiązania podatkowego pobieranego w formie łącznego zobowiązania pieniężnego ustala organ podatkowy w jednej decyzji (nakazie płatniczym). W sytuacji, gdy przedmioty opodatkowania tj. grunty rolne, leśne i inne stanowią współwłasność, decyzję (nakaz płatniczy) wystawia się na któregokolwiek ze współwłaścicieli, przy czym, gdy gospodarstwo rolne prowadzi w całości jeden ze współwłaścicieli, decyzję wystawia się na tę osobę.
Z przytoczonych przepisów jednoznacznie wynika, że organ podatkowy nie ma obowiązku doręczania decyzji każdemu ze współwłaścicieli gospodarstwa rolnego i nieruchomości podlegających opodatkowaniu. Natomiast decyzja doręczona jednemu z nich, jak w niniejszej sprawie siostrze skarżącego, jest wiążąca i skuteczna względem wszystkich współwłaścicieli, którzy ponoszą solidarną odpowiedzialność za łączne zobowiązanie pieniężne, zgodnie z art. 92 §2 O.p.
W świetle wskazanych przepisów prawa materialnego oraz stanu faktycznego (doręczenie decyzji ustalającej łączne zobowiązanie pieniężne za 2016r.) oczywistym jest, że organ odwoławczy nie mógł potraktować zażalenia skarżącego na niedoręczenie decyzji przez Wójta Gminy jako ewentualnego ponaglenia w rozumieniu art. 141 O.p. na niewydanie w terminie decyzji ustalającej zobowiązanie.
Zasadnie organ wskazał, że samo doręczenie decyzji jest czynnością materialno- techniczną, która nie podlega zaskarżeniu. W myśl art. 236 O.p. zażalenie przysługuje na wydane w toku postępowania podatkowego postanowienia i to tylko wtedy, gdy ustawa tak stanowi. Prawidłowo zatem organ na podstawie art. 228 § 1 pkt.1 w związku z art. 239 O.p. stwierdził niedopuszczalność zażalenia.
Wbrew zarzutom skargi trudno się dopatrzyć w rozstrzygnięciu Samorządowego Kolegium Odwoławczego działania na szkodę skarżącego.
Mając na uwadze przedstawione wyżej okoliczności sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art.151 p.p.s.a. oddalił skargę.