Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2008r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych i odmówiono ustanowienia adwokata.
Od postanowienie tego skarżący wniósł sprzeciw, skutkiem czego na podstawie art.260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) utraciło ono moc, a wniosek o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata podlega rozpoznaniu przez sąd.
Zgodnie z art.246§1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ratio legis tego przepisu polega na wyłączeniu strony z ogólnej zasady partycypowania w kosztach procesu określonej w art.199 p.p.s.a., pod warunkiem, że wykaże ona, że jej sytuacja majątkowa uniemożliwia pokrycie kosztów postępowania sądowego. Strona wnosząca o przyznanie prawa pomocy składa taki wniosek na urzędowym formularzu (art.252§2 p.p.s.a.), który ma na celu ogólne zobrazowanie sytuacji materialnej skarżącego.
W ocenie sądu dane umieszczone w urzędowym formularzu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazują, że skarżący znalazł się z trudnej sytuacji materialnej i nie ma on środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. We wniosku skarżący wskazał, że jest osobą chorą, bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Nie posiada żadnego majątku, oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Utrzymuje się wyłącznie z okresowych zasiłków w wysokości od 200 zł do 400 zł miesięcznie z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej oraz wynagrodzenia uzyskiwanego za czasowe wykonywanie prac społecznie użytecznych w wysokości od 186 zł do 248 zł miesięcznie. Z formularza wynika, iż wnioskodawca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną, która uzyskuje dochody z umowy o pracę w wymiarze ½ etatu w wysokości 500 zł miesięcznie. Skarżący zamieszkuje w mieszkaniu stanowiącym własność żony o powierzchni 45,5 m2.
W świetle tych okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art.246§1 pkt 1 i art.260 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.