Uzasadnienie
A.R. (dalej strona, wnioskodawca, skarżący) wniósł sprzeciw od postanowienia z dnia 7 czerwca 2016r., którym referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie umorzył postępowanie w zakresie wniosku skarżącego z dnia 10 maja 2016r. o ustanowienie radcy prawnego.
Referendarz sądowy uznał bowiem za zbędne rozpoznanie kolejnego wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w sytuacji, gdy poprzedni pełnomocnik ustanowiony w ramach prawa pomocy - radca prawny L. K., odmówił sporządzenia skargi kasacyjnej. Sprawa prawa pomocy została już rozstrzygnięta i ponowny wniosek nie może prowadzić do rozpoznawania tej samej kwestii. Referendarz sądowy powołał się na art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016r., poz. 718, dalej jako p.p.s.a.).
W sprzeciwie złożonym z zachowaniem terminu do jego złożenia, skarżący wniósł o przyznanie pomocy prawnej. Podniósł, że dotychczasowy pełnomocnik ustanowiony w ramach prawa pomocy, radca prawny L. K., sporządził opinię o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej od kończącego postanowienia WSA w Olsztynie z dnia 7 grudnia 2015r. sygn. akt I SA/Ol 676/15, o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania sądowego. Zatem pełnomocnik ten nie jest zainteresowany złożeniem omawianej skargi kasacyjnej sprzecznej z wydaną przez siebie opinią, i taki środek zaskarżenia może wnieść wyłącznie inny pełnomocnik.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Na podstawie art. 260 § 1 ww. ustawy p.p.s.a., rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień referendarza sądowego, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie zmienia albo utrzymuje w mocy. Wniesienie sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2). Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (art. 260 § 3).
Zgodnie z art. 249a p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Przede wszystkim należy wyjaśnić stronie, że raz przyznane prawo pomocy w sprawie zawisłej przed sądem nie może być powtarzane. Nie ma możliwości aby ponownie ustanowić pełnomocnika z urzędu.
Radca prawny L. K. został wyznaczony przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w "[...]" pismem z dnia 17 marca 2016r. pełnomocnikiem skarżącego w ramach prawa pomocy, na podstawie postanowienia referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie z dnia 19 lutego 2016r. sygn. akt I SA/Ol 676/15.
W dniu 4 kwietnia 2016r. wpłynęły do tut. Sądu: opinia pełnomocnika skarżącego o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz wniosek jego o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Dodatkowo postanowieniem z 25 kwietnia 2016r. sygn. akt I SA/Ol 676/15 Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie przyznał wynagrodzenie ww. radcy prawnemu z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Powołaną opinię pełnomocnik skarżącego sporządził w ramach wykonywania wydanego w sprawie postanowienia o przyznaniu prawa pomocy. Wobec wydania postanowienia o ustanowieniu radcy prawnego, przewidziane przez ustawodawcę uprawnienie strony do żądania przyznania prawa pomocy zostało już zrealizowane. Nie ma więc żadnych podstaw do ponownego rozpatrzenia wniosku w tym przedmiocie.
Na tej podstawie, skoro sprawa nie może być ponownie rozpoznawana, rozpoznanie wniosku stało się zbędne, a kolejny wniosek skarżącego z dnia 10 maja 2016r. o ustanowienie radcy prawnego, był bezprzedmiotowy. Zatem prawidłowo referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie ww. postanowieniem z dnia 7 czerwca 2016r. umorzył postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Zaistniały bowiem przesłanki określone w art. 249a p.p.s.a..
Natomiast strona niezadowolona z podejmowanych działań przez pełnomocnika ustanowionego w ramach prawa pomocy, może zwrócić się z wnioskiem o jego zmianę do właściwego organu samorządu zawodowego, tj. do Okręgowej Izby Radców Prawnych w "[...]".
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 260 § 1 w zw. z art. 249a p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.