Uzasadnienie
P. F., reprezentowany przez adwokata, we wniesionej skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie określenia i zabezpieczenia przewidywanych zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego zakończenia sprawy. Wniosek uzasadnił niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody skarżącemu oraz spowodowaniem przez wykonanie decyzji trudnych do odwrócenia skutków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016r. poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, w myśl § 3 powołanego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Sąd rozpoznając zgłoszony w niniejszej sprawie wniosek stwierdza, że żądanie strony nie zasługuje na uwzględnienie. Wyjaśnić należy, iż nie każdy akt lub czynność może podlegać wstrzymaniu. Wniosek o wstrzymanie wykonalności może bowiem dotyczyć jedynie takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy przy tym rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2006r., sygn. akt II FZ 882/05, dostępne w Internecie pod adresem Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania.
Istotą wykonania decyzji jest natomiast doprowadzenie do jej realizacji. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w zakresie określenia i zabezpieczenia przewidywanych zobowiązań podatkowych, jako ostateczna w toku postępowania, doprowadza do zastosowania środków przymusu w postępowaniu zabezpieczającym. Jest to jedyny cel zaskarżonej decyzji i polega na dokonaniu czynności zabezpieczających. Należy mieć przy tym na uwadze, że zastosowane środki zabezpieczające przekształcają się w egzekucyjne w wyniku wydania głównej decyzji podatkowej, określającej lub ustalającej wysokość podatku, lub też podlegają wygaszeniu wobec jej niewydania.
Wstrzymanie wykonania decyzji w zakresie określenia i zabezpieczenia przewidywanych zobowiązań podatkowych, które pozbawia w efekcie bytu prawnego czynności zabezpieczające, wchodzi w istotę sprawy zarezerwowaną dla głównego orzeczenia kończącego sprawę sądowoadministracyjną, wszczętą poprzez wniesienie samej skargi na decyzję w przedmiocie określenia i zabezpieczenia przewidywanych zobowiązań. Dopiero uznanie skargi za uzasadnioną i wydanie wyroku pozytywnego dla strony skarżącej może wywołać ten skutek, jakiego w istocie domaga się podatnik – zwolnienie zabezpieczenia. Trudno bowiem mówić o wstrzymaniu zabezpieczenia polegającego np. na zajęciu zabezpieczającym wierzytelności z rachunku bankowego potencjalnego zobowiązanego (czyli zablokowaniu kwot pieniężnych), ruchomości lub nieruchomości (skarżący posiada dwa rachunki bankowe, szereg nieruchomości gruntowych i dwa pojazdy ciężarowe, co odnotował organ I instancji w decyzji z 29.04.2016r. utrzymanej w mocy zaskarżoną decyzją – karta nr 62 tom I akt podatkowych) w sytuacji, gdy wymiernym rezultatem tego wstrzymania ma być dalsze zajmowanie zabezpieczonych kwot lub rzeczy.
Dopiero uchylenie zabezpieczenia może doprowadzić do pożądanego przez skarżącego efektu – wycofania zabezpieczenia, gdyż o to w istocie wnosi strona żądając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji zabezpieczającej. Strona chce w ten sposób przywrócić stan sprzed zabezpieczenia i doprowadzić do sytuacji dysponowania swoim majątkiem bez ograniczeń. Z tego powodu w niniejszej sprawie wniosek strony nie zasługuje na uwzględnienie.
Bez względu na powyższe dodatkowo Sąd zaznacza, że przedmiotowy wniosek o wstrzymanie wykonania nie zawiera żadnego uzasadnienia. Niewystarczające jest bowiem ogólnikowe stwierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo znacznej szkody skarżącemu oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków - bez wyraźnego wskazania, na czym miałyby one polegać. Strona wyraża przekonanie o nieprawidłowości rozstrzygnięć wydanych w niniejszej sprawie i zasadności swojego stanowiska. Dla oceny, czy w sprawie rzeczywiście istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, należy jednak przedstawić w sposób rzeczowy, poparty dowodami, wszystkie okoliczności uzasadniające realne wystąpienie takich skutków. Takiej argumentacji wniosek o wstrzymanie wykonania nie zawiera.
W tym stanie rzeczy, biorąc pod uwagę, że przepisy p.p.s.a. nie dają podstawy do odrzucenia wniosku jako niedopuszczalnego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia.