Uzasadnienie
M. i R.G. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]"., w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania podatkowego w sprawie zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2017 r..
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 27 października 2017 r. skarżący zostali wezwani do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków formalnych, poprzez złożenie 9 odpisów wraz z późniejszymi pismami stanowiącymi uzupełnienie skargi, celem doręczenia uczestnikom postępowania.
Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącym w dniu 2 listopada 2017 r. (k. 12,13 akt sąd.).
W piśmie z dnia 5 listopada 2017 r. M.i R.G. zawarli m.in. wnioski o "odstąpienie żądania przedkładania dowodów wraz z uzupełnieniem skargi" oraz "odstąpienie żądania przedkładania dodatkowych dowodów dla współwłaścicieli działki" w celu nieujawniania swoich danych innym osobom.
Postanowieniem z 6 grudnia 2017 r. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie przyznał skarżącym prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego.
Pismem z dnia 4 stycznia 2018r. Sąd wezwał ustanowionego z urzędu pełnomocnika skarżących, do zajęcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, stanowiska odnośnie wymienionych wyżej wniosków skarżących. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 19 stycznia 2018 r. (k. 48 akt sąd.).
W odpowiedzi na wezwanie, pismem z dnia 24 stycznia 2018 r. pełnomocnik skarżących cofnął te wnioski.
Postanowieniem z dnia 19 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę na wymienioną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]".. W uzasadnieniu podniósł m. in., że strona nie uzupełniła braków formalnych skargi poprzez złożenie jej 9 odpisów, zaś ustanowiony z urzędu profesjonalny pełnomocnik wprawdzie cofnął sformułowane przez skarżących w piśmie z dnia 5 listopada 2017r. wnioski o "odstąpienie żądania przedkładania dowodów wraz z uzupełnieniem skargi" i "odstąpienie od żądania przedkładania dodatkowych dowodów dla współwłaścicieli działki", jednak nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia tych braków.
W dniu 26 lutego br. wpłynął do tut. Sądu sporządzony przez pełnomocnika wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu, w którym podniesiono m.in., że skarżącym jako osobom w podeszłym wieku i schorowanym sprawiło znaczącą trudność złożenie do sprawy po 9 odpisów skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi,(Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. dalej p.p.s.a.), Sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona bez swojej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W myśl art. 87 § 1 cytowanej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyn uchybienia terminu, a nadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).
W świetle treści przywołanych powyżej przepisów, przywrócenie terminu jest uwarunkowane łącznym spełnieniem wskazanych w nich przesłanek.
W pierwszej kolejności należy zaś ocenić warunki formalne wniosku. Z akt sprawy wynika, że w związku z jego złożeniem strona dokonała czynności dla której termin został uchybiony - określonej przez Sąd w wezwaniu do uzupełnienia braków – składając do sprawy 9 odpisów skargi. Niemniej stwierdzić należy, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wpłynęło do tut. Sądu po upływie siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a..
W powołanym wyżej postanowieniu z dnia 19 lutego 2018 r., którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę na ww. decyzję organu II instancji zwrócono m.in. uwagę, że ustanowiony z urzędu profesjonalny pełnomocnik, w związku z wezwaniem Sądu, cofnął sformułowane przez skarżących w piśmie z dnia 5 listopada 2017r. wnioski o "odstąpienie żądania przedkładania dowodów wraz z uzupełnieniem skargi" i "odstąpienie od żądania przedkładania dodatkowych dowodów dla współwłaścicieli działki". Na skutek cofnięcia tych wniosków przez pełnomocnika w dniu 24 stycznia 2018r. i wyeliminowania powstałych w związku z ich treścią wątpliwości, ustała przyczyna uchybienia terminowi do uzupełnienia braków.
Wobec powyższego strona skarżąca, z wnioskiem o przywrócenie terminu powinna zwrócić się do Sądu najpóźniej do dnia 21 stycznia br., z którym upływał siedmiodniowy termin określony art. 87 § 1p.p.s.a..
W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu, reprezentujący skarżących pełnomocnik podniósł, że przyczyną uchybienia terminowi do usunięcia braków formalnych skargi jest podeszły wiek i stan zdrowia skarżących, skutkujące znaczącą trudnością w złożeniu do sprawy po 9 odpisów skarg. Nie wyjaśnił natomiast przyczyny złożenia wniosku o przywrócenie terminu po upływie siedmiodniowemu terminu, liczonego od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi do uzupełnienia braków.
Zgodnie z art. 88 p.p.s.a., sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu.
Mając to na uwadze, podnoszone przez stronę skarżącą okoliczności nie mogą stanowić podstawy do uwzględnienia złożonego w dniu 26 lutego 2018r. wniosku. Podlega on zatem odrzuceniu, jako spóźniony.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 88 w zw. z art. 160 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu.