Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 6 grudnia 2013r. skarżąca A. B., zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych Ze złożonego przez skarżącą formularza wniosku o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż wnioskodawczyni prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Skarżąca utrzymuje się z emerytury w wysokości 831,15 zł brutto (tj. netto 717,35 zł) oraz dodatku pielęgnacyjnego w wysokości 203,50 zł. Łącznie 920,85 zł netto. Wnioskodawczyni wskazała, iż stałe miesięczne koszty utrzymania wynoszą około 588,37 zł, dodatkowo spłaca ratę kredytu w wysokości 104,45 zł, który zaciągnęła na zakup drewna. Skarżąca jest współwłaścicielką mieszkania o powierzchni 65,55 m2. Innego majątku nieruchomego, zasobów pieniężnych czy przedmiotów wartościowych o wartości powyżej 3.000 euro skarżąca nie posiada.
Argumentując wniosek skarżąca wskazała na zły stan zdrowia i podeszły wiek. Wyjaśniła, że ma orzeczony stopień niepełnosprawności, często brakuje jej na wykup lekarstw. Podniosła, iż uzyskiwane dochody nie wystarczają na podstawowe potrzeby związane z utrzymaniem i leczeniem. Wskazała, iż z uwagi na wiek (75 lat) nie jest w stanie podjąć dodatkowej pracy.
Rozpoznając niniejszy wniosek wskazać należy, iż na mocy art. 239 pkt 1 lit. e) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012 poz. 270 ze zm. cyt. dalej jako p.p.s.a.) strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Sprawa o umorzenie należności z tytułu składek, w której skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy jest objęta ustawowym zwolnieniem od kosztów sądowych na podstawie wskazanego wyżej przepisu. Innymi słowy skarga wnioskodawczyni zostanie przez Sąd rozpoznana bez konieczności uiszczania przez skarżącą jakichkolwiek kosztów sądowych.
Wobec braku obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy jest tym samym bezprzedmiotowe. Przepisy ustawy prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują jednak umorzenia postępowania w sprawach wpadkowych (akcesoryjnych), takich jak przyznanie prawa pomocy. Z tego też względu, rozpoznanie złożonego przez skarżącą wniosku przez referendarza sądowego, skutkować może jedynie odmową przyznania prawa pomocy, a nie umorzeniem postępowania.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.