Uzasadnienie
W skardze z dnia 27 października 2010 r., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" skarżący, reprezentowany przez adwokata, wniósł o wstrzymanie wykonania tej decyzji.
. Uzasadniając wniosek pełnomocnik skarżącego podniósł, że kwota 90.068 zł (wskazana jako wartość przedmiotu sporu) jest kwotą znaczącą. Podatnik nie ma możliwości jej zgromadzenia jednorazowego. Wszczęcie egzekucji spowodować może trudne do odwrócenia szkody w majątku podatnika; Może doprowadzić do zakończenia działalności, która stanowi źródło utrzymania podatnika.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, rozpoznając wniosek zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 3 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powołanego przepisu wynika, iż wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonych przez niego aktów lub czynności organu administracji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki.. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 par. 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została przynajmniej jedna z określonych powyżej przesłanek.
We wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zaistnienia przesłanek przemawiających za wydaniem pozytywnego, z punktu widzenia skarżącego, rozstrzygnięcia, nie wykazano. Pełnomocnik podatnika podniósł, iż kwota zobowiązania podatkowego jest znaczna, i niemożliwa do jednorazowego zgromadzenia – co trudno poddać w wątpliwość. Z powyższego nie wynika jednakże bezpośredni wniosek, że ewentualna egzekucja może doprowadzić do zaprzestania prowadzenia działalności. Nie przedstawiono żadnych argumentów, które miałyby potwierdzić niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności odzwierciedlających możliwość zajścia zagrożeń, o których mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Brak należytego uzasadnienia w tym zakresie uniemożliwia Sądowi dokonanie bezsprzecznej oceny, czy ewentualne wszczęcie egzekucji administracyjnej spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody.
Zważywszy na zasady egzekucji administracyjnej, nie istnieje zagrożenie pozbawienia skarżącego narzędzi pracy jak też minimum egzystencji. Zauważyć przy tym należy, że przepisy Ordynacji podatkowej przewidują możliwość uniknięcia egzekucji do czasu zakończenia postępowania sądowego, o ile podatnik zaoferuje organom podatkowym stosowne zabezpieczenie.
Na marginesie należy dodać, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem tymczasowym. Ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez Sąd wyroku.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.