Uzasadnienie
A. Z. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r.
Z akt sprawy wynika, iż skarżący zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 17 lutego 2012 r. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi w wysokości 521 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia w/w zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie zostało wysłane pod adres skarżącego i jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 9 akt sąd.), odpis zarządzenia został doręczony 21 lutego 2012 r.
Pismem z dnia 2 marca 2012 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, w którym wskazał, że w dniu 21 lutego 2012 r. jego ojciec – M. Z. odebrał korespondencję kierowaną do niego. Skarżący podał, iż w tym czasie przebywał na wyjeździe u rodziny, a korespondencja została mu przekazana po powrocie w dniu 1 marca 2012 r. W związku z tym praktyczna datą odbioru korespondencji sądu jest 1 marca 2012 r.
W związku z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi skarżący zarządzeniem z dnia 7 marca 2012 r. został wezwany do przedłożenia w terminie 7 dni dokumentów źródłowych uprawdopodobniających okoliczności braku winy w uchybieniu terminu, powołane we wniosku o przywrócenie terminu.
W odpowiedzi na powyższe skarżący nadesłał oświadczenie podpisane przez M. Z., w którym wskazano, iż w dniu 23 lutego 2012 r. odebrał on przesyłkę adresowaną do jego syna A., którą przekazał w dniu 1 marca 2012 r. po jego powrocie z wyjazdu.
W związku z faktem, iż z adnotacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wezwania o uiszczenie wpisu od skargi nie wynika, że powyższą korespondencję doręczono dorosłemu domownikowi, lecz raczej adresatowi, a ponadto podpis złożony na dowodzie doręczenia nie jest tożsamy z podpisem M. Z. zwrócono się do Poczty Polskiej o udzielenie informacji komu została doręczona korespondencja w dniu 21 lutego 2012 r. oraz o nadesłanie zgodnego z oryginałem odpisu zwrotnego potwierdzenia odpisu.
Pismem z dnia 27 marca 2012 r. Poczta Polska poinformowała, iż w dniu 21 lutego 2012 r. korespondencje adresowaną do A. Z. odebrała M. Z. – matka adresata. W dniu 7 maja 2012 r. w odpowiedzi na wezwanie Sądu Poczta Polska nadesłała kserokopię karty doręczeń przesyłek poleconych, z której wynika, iż w dniu 21 lutego 2012 r. przesyłkę odebrała M. Z. – matka adresata.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) zwana dalej p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
W myśl art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).
Oznacza to, że w pierwszej kolejności Sąd zobowiązany jest zbadać, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie.
W piśmie z dnia 2 marca 2012 r. skarżący wskazał, że informację o wezwaniu do uiszczenia wpisu powziął w dniu 1 marca 2012 r. Wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi skarżący złożył w dniu 2 marca 2012 r., na co wskazuje data stempla pocztowego na kopercie (k. 14 akt sąd.). Zatem można przyjąć, że wniosek został złożony z zachowaniem siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a.
Przystępując do rozpatrzenia okoliczności podnoszonych we wniosku o przywrócenie terminu, należy podkreślić, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. Brak winy oznacza sytuację, w której wystąpiły niezależne od strony i niemożliwe do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu.
Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określoną czynność procesową stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Ponadto o braku winy w uchybieniu terminu można dowodzić wyłącznie wówczas, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 października 2005r. sygn. akt II FZ 672/2005 oraz z dnia 02.10.2002 r., sygn. akt V SA 793/02, Monitor Prawniczy 2002 nr 23 str. 1059).
Zauważyć bowiem należy, że art. 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu Sądu. Daje to zatem Sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności jakie uzna za istotne (por. postanowienie SN z dnia 22.07.1999 r., sygn. akt I PKN 273/99, OSNAP 2000 nr 20, poz. 757).
W tym miejscu Sąd pragnie przywołać również postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006r. sygn. akt I SAB/Wa 78/2005, w którym czytamy - brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
Wskazać również należy, że w myśl art. 72 § 1 p.p.s.a. odebranie przesyłki przez dorosłego domownika jest uważane za skuteczne doręczenie przesyłki samemu adresatowi. Należy przy tym zauważyć, że warunkiem doręczenia przesyłki osobie nie będącej adresatem jest to, że odbierający pismo zobowiąże się do jej przekazania odbiorcy. Przepis ten stwarza zatem domniemanie, że odbierający pismo domownik jest upoważniony do odbioru korespondencji adresowanej do strony postępowania. Wywołuje to taki skutek, że strona będzie ponosić konsekwencje jakie wynikają z doręczenia pisma nawet wówczas, gdy pismo jest doręczne podczas jej nieobecności w miejscu zamieszkania.
Mając na uwadze powyższe wywody, rozpatrując złożony przez skarżącego wniosek o przywrócenie terminu w oparciu o przesłankę braku winy Sąd stwierdza, że w przedmiotowej sprawie kryterium to nie zostało przez stronę spełnione. W uzasadnieniu rozpatrywanego wniosku jako okoliczność wyłączającą brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenie wpisu skarżący wskazał, iż pozostawał poza miejscem swojego zamieszkania ze względu na wyjazd do rodziny, a korespondencję kierowaną do niego w dniu 21 lutego 2012 r. odebrał jego ojciec. Wezwanie do uiszczenia wpisu zostało mu przekazane przez ojca w dniu 1 marca 2012 r. po powrocie z wyjazdu.
Ponadto skarżący nadesłał oświadczenie podpisane przez M. Z., mające potwierdzić powyższą okoliczność. Natomiast z akt sprawy – kserokopii karty doręczeń przesyłek poleconych nadesłanej przez Pocztę Polską wynika, że korespondencję kierowaną do A. Z. w dniu 21 lutego 2012 r. odebrała jego matka M. Z., a nie ojciec M. Z. Uznać zatem należy, że A. Z. nie uprawdopodobnił braku zawinienia w nieterminowym uiszczeniu wpisu od skargi. A ponadto próbował wprowadzić w błąd Sąd przesyłając nieprawdziwe oświadczenie podpisane przez M. Z., iż korespondencja została przekazana skarżącemu w dniu 1 marca 2012 r. Nie można zatem przyjąć by skarżący dopełnił szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej.
Mając powyższe na uwadze w oparciu o przepis art. 86 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a. Sąd odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi.