Uzasadnienie
A. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Olsztynie z dnia "[...]" r., w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r.
Z akt sprawy wynika, iż w dniu 21 lutego 2012 r. został doręczony skarżącemu odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 17 lutego 2012 r. o wezwaniu do uiszczenia - pod rygorem odrzucenia skargi - wpisu sądowego w wysokości 535 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wymienionego zarządzenia.
Termin do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 28 lutego 2012 r. W dniu 2 marca br. skarżący przesłał do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, w którym wskazał na trudną sytuację materialną i finansową. Wnosząc o zwolnienie z kosztów skarżący podniósł, że jedynym obecnie źródłem Jego utrzymania jest renta inwalidzka w wysokości 543,29zł, z której potrącana jest kwota 193,72zł. z tytułu egzekucji komorniczej. Wartość zadłużenia wynosi zaś ok. 180.000zł. Wnosząc o prawo pomocy strona wskazała ponadto, że jej majątek stanowi ½ nieruchomości o pow. 200 metrów kwadratowych oraz nieruchomość rolna o powierzchni 1 ha. We wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje dwoje małoletnich dzieci.
Postanowieniem z dnia 14 maja 2012 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Odpis postanowienia Sądu z dnia 14 maja 2012 r. doręczony został stronom postępowania w dniu 16 maja br., a zatem 7 - dniowy termin do wniesienia zażalenia, stosownie do przesłanego pouczenia, upłynął z dniem 23 maja 2012r.
Postanowieniem z dnia 12 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę A.Z., ze względu na nieuiszczenie wpisu od skargi w ustawowym terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.), prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Przez "oczywistą bezzasadność" rozumie się sytuację, w której bezwzględnie obowiązujące przepisy prawa w sposób oczywisty, jasny i jednoznaczny wykluczają uwzględnienie skargi. Oczywista bezzasadność skargi może wynikać m.in. z przyczyn procesowych, do których zalicza się sytuację, gdy nie ulega wątpliwości, że skarga kwalifikuje się do odrzucenia. Skoro zaś skarżący nie uiścił wpisu od skargi w zakreślonym terminie, a wniosek o przyznanie mu prawa pomocy został wniesiony już po upływie tego terminu, skarga zgodnie z cytowanym wyżej 220 § 3 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze, na uwzględnienie nie mógł zasługiwać wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych. W sytuacji, gdy Sąd nie mógł merytorycznie rozpoznać zarzutów skargi, zasadnym jest więc zastosowanie art. 247 p.p.s.a.. Rozpatrywanie wniosku skarżącego w sytuacji oczywistej bezzasadności skargi byłoby zupełnie niecelowe, gdyż niezależnie od tego czy strona zostałaby zwolniona z obowiązku uiszczenia wpisu, czy też nie, to nie budzi wątpliwości, iż skarga i tak byłaby odrzucona.
Z tych przyczyn, Sąd na podstawie art. 247 p.p.s.a. odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w wnioskowanym zakresie.