Uzasadnienie
M.B.P. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M.B.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie zobowiązania podatkowego z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000r.
Odnośnie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podniesiono, że natychmiastowe ich wykonanie spowoduje dla skarżących trudne do odwrócenia skutki. Skarżąca obecnie osiąga dochód w kwocie 1.126,00 zł brutto z tytułu zatrudnienia w firmie handlowo-usługowej w G. oraz dochód 242,49 zł netto z tytułu zatrudnienia na ¼ etatu w biurze nieruchomości w O. Skarżąca mieszka w G., sama ponosi koszty swojego utrzymania - opłaty za prąd, telefon, czynsz i inne opłaty administracyjne wynoszą około 800,00 zł miesięcznie. Skarżąca ponosi również koszty związane z leczeniem - średnio około 300,00 zł miesięcznie. Natychmiastowe wykonanie zaskarżonej decyzji, a zatem obowiązek zapłacenia kwoty 127.385 złotych zdecydowanie wykracza poza możliwości skarżącej i spowoduje jej olbrzymie zadłużenie oraz przerwę w niezbędnym leczeniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może zatem nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, co oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy zostały spełnione przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności (por. postanowienie NSA z dnia 18.06.2004r., FZ 138/04, niepubl.). Podkreślić należy, że przepis art. 61 p.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do,tanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20.12.2004r., GZ 138/2004, LEX nr 281811).
Według skarżącej natychmiastowe uregulowanie należności zdecydowanie wykracza poza możliwości skarżącej i spowoduje jej olbrzymie zadłużenie oraz przerwę w niezbędnym leczeniu. Te okoliczności nie przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. W przypadku prowadzenia egzekucji podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być zarzut zastosowania zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego (art. 33 pkt 8 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji,j.t. Dz. U z 2005 r., nr 229, poz. 1954). Kwestia uciążliwości w przypadku prowadzenia egzekucji wykracza poza ramy postępowania rozpoznawczego i nie może stać się podstawą wstrzymania zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na względzie, Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.