Uzasadnienie
Skargą wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skarżący M. P. zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 22 października 2013 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za okres od stycznia do kwietnia i od czerwca do października 2010 r.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 stycznia 2014 r., wydanym na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) - /dalej p.p.s.a./, wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 775 zł. W wezwaniu zawarto pouczenie o wysokości, trybie i terminie uiszczenia wpisu, a nadto wskazano skutki niedopełnienia tego obowiązku w postaci odrzucenia skargi.
Wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostało wysłane na adres wskazany przez skarżącego w skardze. Ponieważ adresata nie zastano, przesyłka została w dniu 13 stycznia 2014 r. awizowana a zawiadomienie o tym fakcie umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej (o czym świadczy adnotacja doręczyciela na druku potwierdzenia odbioru). Przesyłkę powtórnie awizowano w dniu 21 stycznia 2014 r., jednak nie została ona podjęta w wyznaczonym terminie. Nie uiszczono również należnego od skargi wpisu w zakreślonym terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył co następuje
Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też sąd zobligowany jest do zbadania czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 oraz w art. 220 § 3 p.p.s.a.
Zgodnie z treścią art. 220 § 3 p.p.s.a, skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie.
Skarżący, mimo dwukrotnego awizowania przesyłki na wskazany w skardze adres (w dniach 13 i 21 stycznia 2014 r.), nie odebrał wezwania do uiszczenia wpisu należnego od skargi. Taki stan rzeczy skutkować musiał przyjęciem, że doręczenie przesyłki nastąpiło w dniu 27 stycznia 2014 r., w trybie tzw. doręczenia zastępczego wynikającego z art. 73 p.p.s.a.
Przepis ten stanowi, iż w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a. (np. adresatowi do rąk własnych, dorosłemu domownikowi), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia (§ 1), które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe na okres siedmiu dni (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). W konsekwencji doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.
Skoro zaś skuteczne doręczenie przesyłki nastąpiło w dniu 27 stycznia 2014 r., wyznaczony skarżącemu termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 3 lutego 2014 r.
Z poczynionych ustaleń bezspornie wynika, że do dnia upływu ustawowego terminu Skarżący nie uiścił należnego od skargi wpisu, co w świetle art. 220 § 3 p.p.s.a. powoduje konieczność odrzucenia skargi jako nieopłaconej w wymaganym terminie.
Z powyższych przyczyn faktycznych i prawnych orzeczono jak w sentencji