Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z 31 stycznia 2020 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu, po rozpatrzeniu odwołania W. K. (dalej jako skarżący, Strona, wnioskodawca), utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Lewina Brzeskiego z 2 października 2019 r. w przedmiocie odmowy zwrotu podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolniczej w 2019 r.
Rozstrzygnięcie zapadło w poniższym stanie faktycznym i prawnym.
W. K. złożył 30 sierpnia 2019 r. w Urzędzie Gminy Lewin Brzeski wniosek o zwrot podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej na rok 2019 (sierpień). We wniosku oświadczył, że jest - wg stanu na 1 lutego 2019 r. - posiadaczem użytków rolnych o powierzchni 59,75 ha oraz współposiadaczem użytków rolnych o powierzchni 46,95 ha, położonych na obszarze gminy [...]. Do wniosku załączył faktury VAT dotyczące zakupu oleju napędowego.
Decyzją z 2 października 2019 r. Burmistrz Lewina Brzeskiego odmówił wnioskodawcy zwrotu podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej za II półrocze 2019 r. Przyczyną wydania decyzji odmawiającej zwrotu podatku akcyzowego było wykorzystanie przez producenta rolnego rocznego limitu zwrotu. Jak uzasadnił organ ze względu na fakt, iż we wcześniejszej decyzji o nr [...], wydanej w dniu 21 marca 2019 r. został wobec skarżącego ustalony limit roczny w kwocie 5975 zł, który też został przez niego w całości wykorzystany, obecnie nie przysługuje mu zwrot podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej, nawet mimo tego że, w złożonym przez siebie wniosku skarżący wskazał, iż od 8 marca 2019 r. jest również dzierżawcą użytków rolnych o powierzchni 46,95 ha, tj. areał gruntów znajdujących się w jego posiadaniu uległ zwiększeniu.
W ocenie organu składający wniosek musi być posiadaczem gruntów, co do których wnosi o zwrot podatku, na dzień 1 lutego danego roku, co wynika z art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 10 marca 2006 r. o zwrocie podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej (Dz.U. z 2019 r. poz. 2188), dalej zwanej "ustawą o zwrocie" - tylko wówczas bowiem grunty te oraz dane dotyczące ich powierzchni mogą zostać ujęte w ramach ustalania rocznego limitu zwrotu.
W odwołaniu skarżący podniósł, że limit zwrotu podatku akcyzowego powinien zostać ustalony z uwzględnieniem gruntów dzierżawionych na podstawie umowy z 8 marca 2019 r., zawartej z Krajowym Ośrodkiem Wsparcia Rolnictwa, dotyczącej gruntów o powierzchni 46,95 ha. Powołał się również na orzeczenia sądów administracyjnych: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 13 czerwca 2018 r. (sygn. akt I SA/Bk 191/18), wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 września 2017 r. (sygn. akt VII SA/Wa 552/17), wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 26 września 2017 r. (sygn. akt I SA/Bd 738/17). W ocenie skarżącego, treść tych orzeczeń potwierdza, że zwrot podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego należy mu się jako dzierżawcy gruntów również za II półrocze roku 2019.
Po rozpatrzeniu odwołania organ II instancji – Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu, decyzją z dnia 31 stycznia 2020 r. (nr [...]) utrzymało decyzję w mocy decyzję organu I instancji. Powołało treść mających zastosowanie przepisów ustawy o zwrocie podatku akcyzowego, tj. art. 5 ust. 1 - 3, art. 4 ust. 1 i 2, art. 3 ust. 1-3, art. 6 i art. 2 ust. 1, z których wynika, że zwrot podatku przysługuje producentowi rolnemu definiowanemu przepisami o podatku rolnym. Zwrot podatku przyznaje się na okres 6 miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia wniosku o zwrot podatku wraz z załączonymi fakturami VAT zakupu oleju napędowego. Organ odwoławczy wskazał, podzielając stanowisko przedstawione przez organ I instancji, że limit zwrotu podatku akcyzowego ustala się na dzień 1 lutego danego roku i zmiana stanu posiadania gruntów przez wnioskującego o zwrot po dniu 1 lutego nie powoduje zmian w wysokości tego limitu.
Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 2010 r. (sygn. akt I FSK 115/10) powierzchnia użytków rolnych, określona w ewidencji gruntów i budynków według stanu na dzień 1 lutego danego roku służy obliczeniu rocznego limitu zwrotu w ramach, którego producentom rolnym przysługuje zwrot podatku. Mając na względzie powyższe, wnioskodawcy nie przysługiwał zwrot podatku akcyzowego za II półrocze roku 2019, albowiem w całości wykorzystał on limit roczny, określony w ostatecznej decyzji Burmistrza Lewina Brzeskiego z dnia 21 marca 2019 r. (nr [...]), a fakt zawarcia umowy dzierżawy nieruchomości rolnej od dnia 8 marca 2019 r. jest bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.
Od powyższej decyzji ostatecznej została wywiedziona do tutejszego Sądu skarga, w której skarżący zarzucił naruszenie art. 4 ustawy o zwrocie poprzez jego błędną wykładnię. Skarżący podniósł, że celem regulacji w/w ustawy jest obniżenie kosztów produkcji rolnej dla producentów rolnych (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 czerwca 2009 r. sygn. akt I SA/Łd 32/09), a przesłanki uzasadniającej dokonanie tego zwrotu nie stanowi stan posiadania nieruchomości rolnych na dzień 1 lutego danego roku, albowiem wystarczające jest bycie posiadaczem użytków rolnych, których dotyczy wniosek, na dzień jego składania, o ile były one określone jako użytki rolne w dniu 1 lutego.
W ocenie skarżącego, brzmienie przepisu art. 4 ust. 2 ustawy o zwrocie, który stanowi, iż "limit ustala się jako sumę kwoty stanowiącej iloczyn stawki zwrotu podatku na 1 litr oleju napędowego, liczby 100 oraz powierzchni użytków rolnych będących w posiadaniu lub współposiadaniu producenta rolnego określonej w ewidencji gruntów i budynków, według stanu na dzień 1 lutego danego roku (..)" wskazuje, że zwrot "określonej" odnosi się tylko i wyłącznie do powierzchni użytków (według stanu na dzień 1 lutego), nie natomiast do stanu posiadania użytków rolnych na dzień 1 lutego, ponieważ wówczas ustawodawca posłużyłby się zwrotem "określonych", jako odnoszącym się do "użytków rolnych".
W związku z powyższym, skarżący w swojej ocenie spełnia wszystkie przesłanki z art. 4 ust. 2 ustawy o zwrocie uprawniające go do otrzymania zwrotu podatku także w zakresie użytków rolnych, w których posiadanie wszedł po dniu 1 lutego 2019 r.
W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko i wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało uznać z uzasadnioną.
Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) - dalej jako: "ppsa", decyzja podlega uchyleniu w razie stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub innego naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jak też w razie stwierdzenia okoliczności uzasadniających stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji (pkt 2). Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 ppsa, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Sąd dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji przeprowadzonej, na wniosek obu stron postępowania, w trybie uproszczonym, w świetle powołanych wyżej kryteriów stwierdził naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, skutkującym koniecznością uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Przypomnieć należy, że zasady oraz tryb zwrotu podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej zostały uregulowane w ustawie z dnia 10 marca 2006 r. o zwrocie podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325). Stosownie zaś do treści art. 3 ust. 1 i 2 ustawy o zwrocie podatku akcyzowego, podmiotem uprawnionym do wystąpienia o zwrot podatku jest producent rolny, za którego uważa się osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, będącą posiadaczem gospodarstwa rolnego w rozumieniu przepisów o podatku rolnym. W przypadku, gdy grunty gospodarstwa rolnego stanowią przedmiot posiadania samoistnego i posiadania zależnego, zwrot podatku przysługuje posiadaczowi zależnemu (art. 3 ust. 3).
Z kolei na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy o zwrocie podatku - zwrot podatku jest przyznawany, na wniosek producenta rolnego, w drodze decyzji, przez wójta, burmistrza (prezydenta miasta) właściwego ze względu na miejsce położenia gruntów będących w posiadaniu lub współposiadaniu producenta rolnego. Zwrot podatku przyznaje się za okres 6 miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia wniosku o zwrot podatku (art. 5 ust. 2). Decyzja zawiera limit ustalony w sposób określony w art. 4 ust. 2, kwotę zwrotu podatku oraz część limitu pozostałą do wykorzystania (ust. 3 art. 5). W myśl art. 4 ustawy o zwrocie kwotę zwrotu podatku ustala się jako iloczyn ilości oleju napędowego zakupionego przez producenta rolnego, wynikającej z faktur VAT, i stawki zwrotu podatku na 1 litr oleju napędowego, obowiązującej w dniu złożenia wniosku o zwrot podatku, w ramach rocznego limitu ustalonego w sposób określony w ust.
- 2. W przepisie tym (art. 4 ust.
- 2) wskazano, że limit ustala się jako sumę: kwoty stanowiącej iloczyn stawki zwrotu podatku na 1 litr oleju napędowego, liczby 100 oraz powierzchni użytków rolnych będących w posiadaniu lub współposiadaniu producenta rolnego określonej w ewidencji gruntów i budynków, według stanu na dzień 1 lutego danego roku (do 31 grudnia 2011 r. obowiązywał zapis – "według stanu na dzień 1 kwietnia danego roku") oraz kwoty stanowiącej iloczyn stawki zwrotu podatku na 1 litr oleju napędowego, liczby 30 oraz średniej rocznej liczby dużych jednostek przeliczeniowych bydła będącego w posiadaniu producenta rolnego w roku poprzedzającym rok, w którym został złożony wniosek o zwrot podatku.
Rozbieżności dotyczą tego, czy użyty w tym przepisie zwrot "określonej w ewidencji gruntów i budynków, według stanu na dzień 1 lutego danego roku" (wcześniej 1 kwietnia) odnosi się wyłącznie do powierzchni użytków rolnych, czy też również do stanu posiadania lub współposiadania producenta rolnego.
W ocenie organu, limit roczny ustala się w oparciu o stan posiadania wnioskodawcy na dzień 1 lutego danego roku, i zmiana tego stanu po tej dacie nie może wpłynąć na zwiększenie tego limitu w momencie składania drugiego wniosku w terminie od 1 sierpnia do 31 sierpnia (art. 6 ust. 1 ustawy o zwrocie). Tylko wówczas bowiem grunty te oraz dane dotyczące ich powierzchni mogą zostać ujęte w ramach ustalania rocznego limitu zwrotu.
W przekonaniu Sądu, powyższa interpretacja przepisów ustawy jest błędna – w pierwszym rzędzie ze względu na dyrektywy wykładni językowej, co słusznie podniósł skarżący w skardze. Istotnie bowiem, ustawodawca w art. 4 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy użył wyraz "określonej" w liczbie pojedynczej, co sugeruje odniesienie do "użytków rolnych" oraz "powierzchni". Gdyby użyto zwrotu "określonych" z pewnością należałoby to odnosić nie tylko do "powierzchni użytków rolnych", ale do stanu posiadania lub współposiadania producenta rolnego. W związku z tym można stwierdzić, że zwrot "określonej w ewidencji gruntów i budynków, według stanu na dzień 1 lutego danego roku" użyty w art. 4 ust. 2 przedmiotowej ustawy, odnosi się wyłącznie do rodzaju (użytków rolnych) i powierzchni gruntów. Nie odnosi się on do stanu posiadania lub współposiadania producenta rolnego (podmiotu).
Zasadność przedstawionej powyżej interpretacji analizowanego przepisu była już wskazywana w orzecznictwie sądów administracyjnych, m.in.: w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 czerwca 2009 r. (sygn. akt I SA/Łd 32/09), wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 października 2010 r. (sygn. akt I FSK 1819/09) oraz wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 2010 r. (sygn. akt I FSK 115/10); analogiczny pogląd został również przedstawiony przez Sławomira Presnarowicza (Presnarowicz Sławomir, Procedury zwrotu podatku akcyzowego producentom rolnym. Komentarz. Wzory pism. Przepisy, ABC 2009).
W powołanym wyżej wyroku WSA w Łodzi z 10 czerwca 2009 r. (sygn. akt I SA/Łd 32/09), który zapadł na gruncie zbliżonego do niniejszej sprawy stanu faktycznego, w którym organ uznał, że skoro wnioskodawca nie był posiadaczem użytków rolnych na dzień 1 kwietnia 2008 r. (wnioskodawca stał się właścicielem wskazanych we wniosku użytków rolnych od 9 maja 2008 r. na podstawie umowy darowizny), to nie spełnia warunku do zwrotu podatku akcyzowego - Sąd nie podzielił stanowiska organu i podniósł w szczególności, że data (obecnie 1 lutego) ma zastosowanie odnośnie limitu zwrotu, który przysługuje w skali roku w stosunku do określonych użytków rolnych. Powierzchnia użytków rolnych, określona w ewidencji gruntów i budynków według stanu na dzień 1 kwietnia (teraz – 1 lutego) danego roku służy obliczeniu rocznego limitu zwrotu w ramach, którego producentom rolnym przysługuje zwrot podatku.
Natomiast bez znaczenia dla prawa producenta rolnego jest to, czy był posiadaczem gospodarstwa rolnego na dzień 1 kwietnia (obecnie – 1 lutego). Dalej Sąd wskazał, że interpretacja prezentowana przez organy sprawia, że przepisy analizowanej ustawy dyskryminowałyby wszystkich producentów rolnych, którzy przed dniem 1 kwietnia (1 lutego) utracili posiadanie użytków rolnych, lub po tej dacie weszli w posiadanie tych użytków. Zdaniem WSA W Łodzi interpretacja przyjęta przez Sąd nie narusza interesów budżetu państwa, który przecież ponosi ekonomiczny ciężar zwrotu podatku.
Jednocześnie chronione są interesy wszystkich kolejnych posiadaczy użytków rolnych, którzy w ramach rocznego limitu, do jego wyczerpania mogą ubiegać się o jego zwrot. Co istotne Naczelny Sąd Administracyjny oddalając skargę kasacyjną wywiedzioną od powyższego wyroku przez organ (zob. wyrok NSA z 29.10.2010 r. sygn. akt I FSK 1819/09) w całości podzielił argumentację przyjętą przez sąd pierwszej instancji, że w wyniku wykładni powyższej regulacji (art. 4 ust. 2 ustawy) należy przyjąć, iż zwrot "określonej w ewidencji gruntów i budynków, według stanu na dzień 1 kwietnia danego roku" użyty w art. 4 ust. 2 ustawy o zwrocie akcyzy odnosi się wyłącznie do rodzaju (użytków rolnych) i powierzchni gruntów. Wykładnia taka wynika przede wszystkim z literalnego brzmienia tego przepisu, którego w żaden sposób nie zmieniają ani nie modyfikują, powołane w skardze kasacyjnej przepisy tej ustawy.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego na taką interpretację powyższych regulacji prawnych wskazuje szereg przesłanek. Po pierwsze, wykładnia językowa przepisu. Po drugie, omawiany przepis odnosi się wprost do zasad ustalania rocznego limitu do zwrotu podatku akcyzowego. Limit ustala się jako kwotę stanowiącą iloczyn stawki zwrotu podatku na 1 litr oleju napędowego, liczby 86 oraz powierzchni użytków rolnych. Do limitu przyjmuje się zatem wartości wyrażone określonymi liczbami. W tym miejscu nie ma znaczenia strona podmiotowa tejże matematycznej operacji (podkreślenie tut. Sądu).
Po trzecie, za takim rozumieniem omawianych przepisów przemawia także wykładnia autentyczna. W uzasadnieniu do rządowego projektu ustawy czytamy bowiem, iż "..Powierzchnia użytków rolnych zostanie określona na podstawie ewidencji gruntów i budynków według stanu na dzień 1 kwietnia danego roku...". W tym miejscu projektodawca w ogóle nie odnosi się do stanu posiadania lub współposiadania producenta rolnego (podmiotu). Dodatkowo NSA w powołanym wyroku zwrócił uwagę, że z wyjaśnień na stronach internetowych Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi wynika, iż nawet jeżeli dzierżawa nie jest wykazana w ewidencji gruntów i budynków, np. przy umowie ustnej, to wówczas również zwrot podatku akcyzowego przysługuje dzierżawcy. W wyjaśnieniach kierowanych indywidualnie do poszczególnych urzędów miast i gmin Ministerstwo Rolnictwa podkreśla, że "...składający wniosek o zwrot podatku akcyzowego wykorzystywanego do produkcji rolnej musi m.in. być posiadaczem gospodarstwa rolnego w momencie składania wniosku i powierzchni użytków rolnych, które wykazał we wniosku, a które w ewidencji gruntów i budynków na dzień 1 kwietnia są wykazane jako użytki rolne.
Wykazany w ewidencji gruntów i budynków stan dotyczący powierzchni użytków rolnych określa jedynie, czy na dzień 1 kwietnia danego roku grunty te były zakwalifikowane jako użytki rolne. Nie jest natomiast istotne, czy w ewidencji gruntów i budynków według stanu na dzień 1 kwietnia, użytki rolne, których dotyczy wniosek danego producenta rolnego, są wykazane jako będące w posiadaniu tego producenta. Z powyższego wynika, że wnioskodawca nie musi być posiadaczem użytków rolnych na dzień 1 kwietnia danego roku; ważne jest, aby użytki rolne były na ten dzień ujęte w ewidencji jako użytki rolne" (podkreślenie tut. Sądu).
Zauważyć trzeba również, że podobne stanowisko zostało wyrażone w powołanym przez organ wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16.12.2010 r. sygn. akt I FSK 115/10).
Sąd orzekający w niniejszej sprawie, podziela wyżej przedstawione poglądy orzecznicze i uznaje je za własne.
W ocenie Sądu, również dyrektywy wykłady celowościowej przemawiają za zasadnością opisanej interpretacji art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o zwrocie podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej. Celem ustawodawcy było z pewnością obniżenie kosztów produkcji rolnej dla osób prowadzących taki rodzaj działalności. W tym kontekście, jako nieuzasadnione i nieracjonalne jawi się odmawianie producentowi rolnemu zwrotu podatku akcyzowego za drugą część danego roku tylko ze względu na, w istocie sztuczne, odniesienie do daty 1 lutego, w sytuacji, kiedy po tej dacie zwiększeniu uległ areał, na którym prowadzi on swoją działalność, a tym samym – zwiększeniu uległ zakres prowadzonej przez niego działalności oraz jej koszty.
W ocenie Sądu, wraz ze zwiększeniem powierzchni użytków rolnych w okresie, za który przysługuje zwrot podatku akcyzowego w związku z wnioskiem składanym w terminie od 1 do 31 sierpnia, zwiększeniu może ulec także zakres, w jakim producent rolny może otrzymać zwrot podatku akcyzowego, w szczególności, że brzmienie art. 5 ust. 3 ustawy o zwrocie wskazuje, iż każda decyzja w przedmiocie zwrotu, również druga chronologicznie, winna zawierać "limit ustalony w sposób określony w art. 4 ust. 2, kwotę zwrotu podatku oraz część limitu pozostałą do wykorzystania", co stanowi wyraźną normatywną podstawę do przyjęcia takiego zapatrywania.
Tym samym nieuprawnione jest stanowisko organów, że zmiana stanu posiadania gruntów przez wnioskującego o zwrot po dniu 1 lutego nie powoduje zmian w wysokości limitu, który został ustalony w odniesieniu do powierzchni użytków rolnych będących w posiadaniu lub współposiadaniu skarżącego określonej w ewidencji gruntów i budynków, według stanu na dzień 1 lutego danego roku.
Na marginesie tych rozważań, wskazać można również na zbieżne z nimi stanowisko przyjęte przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi w piśmie z dnia 26 marca 2010 r. (Fgr.075-33/10/1365), w którym wskazane zostało, że "składający wniosek o zwrot podatku akcyzowego wykorzystywanego do produkcji rolnej musi m.in. być posiadaczem gospodarstwa rolnego w momencie składania wniosku i powierzchni użytków rolnych, które wykazał we wniosku, a które w ewidencji gruntów i budynków na dzień 1 kwietnia są wykazane jako użytki rolne." Natomiast w wyjaśnieniach dostępnych na stronie internetowej tegoż ministerstwa stwierdzone zostało, iż "...Wykazany w ewidencji gruntów i budynków stan dotyczący powierzchni użytków rolnych określa jedynie, czy na dzień 1 lutego danego roku grunty te były zakwalifikowane jako użytki rolne. W przypadku powiększenia gospodarstwa rolnego, składający wniosek o zwrot podatku akcyzowego wykorzystywanego do produkcji rolnej, może ubiegać się o zwrot podatku akcyzowego w odniesieniu do nabytych lub wydzierżawionych gruntów(...)".
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, należy stwierdzić, iż organy, opierając się na błędnej wykładni art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o zwrocie podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej, w nieuprawniony sposób dokonały kategorycznego stwierdzenia, że zmiana powierzchni posiadanych przez wnioskującego W. K. użytków rolnych po 1 lutym 2019 r. jest bez znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy administracyjnej. Przeciwnie, właściwa wykładnia art. 4 ust. 2 ustawy o zwrocie prowadzi do konkluzji, że zmiana stanu posiadania użytków rolnych przez producenta rolnego po tej dacie, wykazana w prawidłowy sposób w złożonym przez niego wniosku, może mieć wpływ na pozytywne załatwienie wniosku skarżącego, bowiem nie wyklucza, że skarżący otrzyma zwrot podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolniczej.
Tylko prawidłowo ustalony roczny limit w odniesieniu do zbytych użytków rolnych, wykorzystanych przez poprzedniego posiadacza może być podstawą odmowy zwrotu podatku akcyzowego dla kolejnego producenta rolnego władającego gruntem (zob. wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 12 marca 2008 r. sygn. akt I SA/Bd 25/08).
Dodatkowo Sąd zauważa, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego prezentowany jest pogląd, iż niejasności czy wątpliwości co do stanu prawnego nie powinny być tłumaczone na niekorzyść podmiotu, którego dotyczy rozstrzygnięcie organu, ponieważ przemawia za tym treść unormowań Konstytucji RP, zwłaszcza art. 2 (zasada demokratycznego państwa prawnego), a także art. 64 (zasada ochrony własności). Wykładnia przepisów ustawy o zwrocie podatku akcyzowego, której dokonały organy budzi wątpliwości, które należało rozstrzygnąć na korzyść skarżącego.
Z powyższych względów - zdaniem Sądu - doszło do naruszenia art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o zwrocie podatku akcyzowego przez błędną ich wykładnię, co w konsekwencji skutkowało wadliwym ich zastosowaniem. Organ dokonując ponownego rozpoznania będzie zobowiązany do oceny wniosku przy uwzględnieniu przepisów prawa materialnego w rozumieniu wskazanym w niniejszym wyroku.
W związku z tym, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ppsa orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 ppsa.