Uzasadnienie
Skarżąca A S.A. we [...], działając poprzez pełnomocnika doradcę podatkowego P. G. wniosła do tut. Sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 30 stycznia 2012 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2008 r. Do skargi nie zostało dołączone pełnomocnictwo jak też odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. Nie uiszczono też wpisu od skargi. Równocześnie skarżąca działając poprzez tego samego pełnomocnika, wniosła trzy inne skargi na trzy decyzje tegoż organu w tym samym przedmiocie, lecz dotyczące innych lat podatkowych, które zostały zarejestrowane w tut. Sądzie pod sygn. akt odpowiednio: I SA/Op 137/12, I SA/Op 139/12 i I SA/Op 140/12.
W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 kwietnia 2012r. wydanych w niniejszej sprawie, wezwano pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 2.000 zł oraz do uzupełnienia braków formalnych tejże skargi przez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej tj. KRS, a także złożenia do akt sądowych pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi – wszystko w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi na adres podany w skardze w dniu 30 kwietnia 2012 r., co wynika ze zwrotnego pocztowego potwierdzenia odbioru przesyłki.
W odpowiedzi na to wezwanie pełnomocnik skarżącej przesłał do WSA w Opolu jeden egzemplarz pisma przewodniego zatytułowanego "odpowiedź na wezwania z dnia 23 kwietnia 2012 r. i z dnia 30 kwietnia 2012 r." (sporządzoną przez Sąd kserokopię tego pisma włączono do akt sprawy niniejszej), do którego powołując się na sygnatury akt: I SA/Op 137/12, I SA/Op 138/12, I SA/Op 139/12, I SA/Op 140/12, dołączył:
- - jeden egzemplarz potwierdzonego za zgodność z oryginałem odpisu z Krajowego
Rejestru Sądowego,
- - jeden egzemplarz potwierdzonego za zgodność z oryginałem pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej spółki,
- - potwierdzenie uiszczenia opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa,
- - potwierdzenie uiszczenia wpisów sądowych od skarg w powyższych sprawach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Badanie merytorycznej strony skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też sąd zobligowany jest do zbadania, czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 t. j.) – dalej jako [p.p.s.a.]. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6).
W myśl art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik strony obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie.
Z kolei art. 46 p.p.s.a. wskazując ogólne warunki, jakim powinno odpowiadać pismo strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym w § 3 stanowi, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa.
Skarga, jako pismo procesowe czynić powinna zadość wymaganiom przewidzianym dla pism w postępowaniu sądowym (art. 57 § 1 p.p.s.a.), co oznacza, iż brak pełnomocnictwa jest niewątpliwie brakiem formalnym skargi, którego nieuzupełnienie w terminie skutkuje odrzuceniem skargi. Jak bowiem stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Skoro skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie spełniała wymogów formalnych określonych w art. 46 § 3 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a, należało wezwać pełnomocnika do uzupełnienia braków skargi w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
W rozpoznawanej sprawie Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi i uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia tejże skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej tj. KRS, a także przez złożenie do akt sądowych pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej spółki. Pismo zakreślające termin wraz ze wskazaniem skutków jego niedochowania zostało przesłane na adres pełnomocnika skarżącej podany w skardze i pod tym adresem mu doręczone w dniu 30 kwietnia 2012 r. Zatem zakreślony przez Sąd siedmiodniowy termin upływał w dniu 7 maja 2012 r.
W powyższym terminie pełnomocnik opłacił wpis należny we wszystkich sprawach, jednakże nie wywiązał się z obowiązku uzupełnienia pozostałych braków formalnych skargi w niniejszej sprawie. O potrzebie złożenia do akt sądowych pełnomocnictw procesowych do działania w imieniu skarżącej spółki oraz złożenia odpisu z KRS pełnomocnik został poinformowany odrębnymi zarządzeniami dla każdej ze spraw z udziałem skarżącej zawisłych przed tut. Sądem. Mimo to uzupełnił braki formalne tylko jednej skargi, gdyż do pisma przewodniego z dnia 30.04.2012 r. dołączył tylko jeden egzemplarz odpisu z KRS i jeden egzemplarz pełnomocnictwa. Dokumenty te zostały włączone do sprawy zarejestrowanej jako pierwsza, pod sygn. akt I SA/Op 137/12, w której uznano, że braki skargi w powyższym zakresie zostały uzupełnione.
Powyższe okoliczności dają zatem podstawę do uznania, że pełnomocnik uzupełnił braki formalne jedynie tylko w jednej ze spraw skarżącej spółki.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, iż w sytuacji, gdy przed Sądem toczy się kilka tożsamych spraw tego samego skarżącego, reprezentowanego przez tego samego pełnomocnika, do akt sądowych każdej ze spraw należy dołączyć jeden z dokumentów wymienionych w art. 37 § 1 p.p.s.a i obowiązkowi temu nie czyni zadość przedłożenie jednego tylko odpisu pełnomocnictwa, chociażby w piśmie przewodnim wskazano na sygnatury innych spraw, zawisłych przez danym sądem (por. postanowienie NSA z dnia 13.02.2007 r., I FSK 785/06, z dnia 23.09.2008, I FSK 347/08, z dnia 13.03.2008 r., II OSK 328/08). Obowiązku "dołączenia do akt sprawy" nie spełnia przedłożenie pełnomocnictwa do akt innej sprawy sądowoadministracyjnej. Mamy bowiem w takiej sytuacji do czynienia z odrębnymi postępowaniami, a zatem odrębnie do każdego z nich powinna być wyrażona wola działania przez danego pełnomocnika.
W orzecznictwie podkreśla się, że strona zobowiązana jest uzupełnić braki formalne pisma i złożyć pełnomocnictwo (względnie jego odpis) w każdej indywidualnej sprawie (por. wyrok NSA z dnia 14.04.2005 r. I GSK 89/05 i z dnia 24.09.2009 r., II FSK 1586/09). Nie można przy tym nakładać na Sąd obowiązku sporządzenia z urzędu kopii złożonego tylko do jednej sprawy pełnomocnictwa (nawet jeśli jego zakres jest ogólny), gdyż sprzeciwia się temu treść art. 37 § 1 zdanie drugie p.p.s.a. Ponadto to relacje między mocodawcą a pełnomocnikiem rozstrzygają ostatecznie o tym, czy w danej sprawie pełnomocnik, nawet z ogólnym zakresem umocowania, może występować.
Niezłożenie dokumentu pełnomocnictwa w konkretnej sprawie (tutaj: I SA/Op 138/12) jest więc równoznaczne z uznaniem, że brak formalny w tym zakresie nie został uzupełniony. Podkreślić przy tym należy, że wezwanie do uzupełnienia braków było czytelne i jasne, a strona skarżąca reprezentowana jest przez fachowego pełnomocnika.
Ponieważ jest to brak tego rodzaju, który uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu, skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało odrzucić, niezależnie od nieuzupełnienia pozostałego braku formalnego w postaci niedołączenia odpisu z KRS dotyczącego skarżącej spółki.
Skoro, jak wskazano powyżej, skarga nie została prawidłowo uzupełniona w terminie, Sąd stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skargę odrzucił.
W zakresie zwrotu kosztów znajduje zaś zastosowanie przepis art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przewidujący, że zwrot całości uiszczonego wpisu przysługuje skarżącemu od pisma odrzuconego lub cofniętego. Z uwagi na to, iż skarżąca uiściła wpis w kwocie 2.000,00 zł, kwota ta z urzędu podlega zwrotowi.