Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opoluz 13 lipca 2022 r., sygn. akt I SA/Op 174/22

Uzasadnienie

Przedmiotem skargi wniesionej przez P. Sp. z o.o. z siedzibą w P. (dalej jako Skarżąca, Spółka, Wnioskodawca) jest rozstrzygnięcie z 23 maja 2022 r. Instytucji Zarządzającej RPO WO 2014-2020, którym to Instytucja Zarządzająca rozpatrzyła negatywnie protest wniesiony przez Skarżącą dotyczący negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu nr [...], pn. "[...] w ramach V naboru wniosków do Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Opolskiego na lata 2014 -2020", nr Osi priorytetowej II Konkurencyjna gospodarka, nr działania 2.1. Nowe produkty i usługi w MSP, nr poddziałania 2.1.2. Wsparcie TIK w przedsiębiorstwach.

Rozstrzygnięcie to zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Skarżąca złożyła 11 października 2021 r. w Opolskim Centrum Rozwoju Gospodarczego (OCRG – Instytucja Pośrednicząca) wniosek o dofinansowanie projektu pn. "[...] P. Sp. z o.o".

Jak wynika z akt sprawy, w tym biznesplanu i opisu projektu w nim zawartego, wnioskodawca wdroży system B2B, B2E i B2C. (...) w ramach projektu zostaną wdrożone systemy teleinformatyczne typu B2E: Business Intelligence, którego celem będzie wprowadzenie zaawansowanych analiz biznesowych. (...) system B2E pozwoli analizować dane gromadzone w systemie, wyniki przedstawione będą w postaci tabel oraz wykresów graficznych. (...) zostanie także wdrożone dodatkowe moduły do system klasy ERP oraz moduł planowania urlopów pracowników. Zaplanowano również wdrożenie systemu typu B2B obsługującego procesy biznesowe zachodzące pomiędzy Wnioskodawca a kontrahentami, co zautomatyzuje procesy w zakresie sprzedaży, marketingu, optymalizacji stanów magazynowych. (...) zostanie wdrożona platforma B2B w ramach, której będzie możliwe m.in. zgłoszenie reklamacji. (...) zostaną wykorzystane technologie chmury obliczeniowej, mobilnego dostępu, otwartego API.

W ramach systemu B2C zostanie wdrożony platforma sprzedażowa, która umożliwi prezentację towarów, składanie zamówień, a także umożliwi udzielanie rabatów, a także będzie przypominał o zaległych płatnościach.

W wyniku przeprowadzonej oceny merytorycznej wniosku, pismem z 11 kwietnia 2022 r., poinformowano Skarżącą, że Komisja Oceny Projektów dokonała oceny niniejszego wniosku, w wyniku której projekt spełnił kryteria bezwzględne i uzyskał co najmniej 50 % maksymalnej podstawowej liczby punktów, tj. otrzymał 30 punktów na 45 możliwych do osiągnięcia, co stanowi 66,67 % maksymalnej liczby punktów, jednakże kwota przeznaczona na dofinansowanie w konkursie nie wystarcza na wybranie projektu do dofinansowania. Wskazano, iż dofinansowanie projektu będzie możliwe w przypadku pojawienia się oszczędności lub w przypadku zwiększenia alokacji, o czym wnioskodawca zostanie poinformowany przez Instytucję Pośredniczącą. Poinformowano również, że szczegółowe uzasadnienie oceny znajduje się w listach sprawdzających, które stanowią załącznik do przedmiotowego pisma. W piśmie tym zawarto również pouczenie o trybie i zasadach określonych w art. 53 oraz 54 ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki wspólności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020 (Dz. U. 2020, poz. 818 ze zm. zwanej dalej ustawą wdrożeniową) dotyczących możliwości złożenie pisemnego protestu do Instytucji Pośredniczącej.

Korzystając z powyższego uprawnienia Skarżąca złożyła protest, w których zakwestionowała negatywną ocenę złożonego przez nią wniosku o dofinansowanie. Nie zgadzając się z decyzją Instytucji Pośredniczącej (OCRG), Skarżąca wskazała na nieprawidłową ocenę kryteriów merytorycznych (punktowanych), tj. nieprawidłową ocenę dotyczącą punktu nr 6 pn. "Wpływ na modernizację procesów biznesowych w przedsiębiorstwie" oraz punkt nr 7 pn. "Wpływ na innowacyjność oferowanych produktów/ usług".

W odpowiedzi na powyższy protest Instytucja Pośrednicząca (OCRG) na podstawie art. 56 ust.2 pkt 3 ustawy podtrzymała dokonaną przez siebie ocenę w całości i skierowała protest do Instytucji Zarządzającej.

Instytucja Zarządzająca, w wyniku analizy dokumentacji wniosków oraz zapisów Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Opolskiego na lata 2014- 2020, wersja 7 dokument zatwierdzony Decyzją Wykonawczą Komisji C(2021)7454 z dnia 03.11.2021 r.), zwanego dalej; "RPO WO 2014-2020", Wyciągu ze szczegółowego opisu osi priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Opolskiego na lata 2014- 2020, Zakres: Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego (wersja nr 51) w zakresie działanie 2.1.2 Wsparcie TIK w przedsiębiorstwach (Wersja 1, sierpień 2021 r.), zwanego dalej: "Wyciąg z SZOOP", Regulaminu Konkursu Regionalnego Programu Operacyjny Województwa Opolskiego na lata 2014-2020 OŚ PRIORYTETOWA II Konkurencyjna gospodarka PODDZIAŁANIE 2.1.2 Wsparcie TIK w przedsiębiorstwach (dokument przyjęty przez Zarząd Województwa Opolskiego Uchwałą nr 5381/2021 z dnia 24.08.2021 r. ze zm.) wraz z załącznikami, zwanego dalej: "Regulaminem konkursu (...)", a także Regulaminu pracy komisji oceny projektów oceniającej projekty w ramach EFRR RPO WO 2014-2020 - dotyczy konkursowej i pozakonkursowej procedury wyboru projektów, wersja nr 18 (dokument przyjęty przez Zarząd Województwa Opolskiego Uchwałą nr 381/2015 z dnia 19.03.2015 r. ze zm.), zwanego dalej "Regulaminem Pracy KOP, uznała, że ocena wniosku o dofinansowanie złożonego przez skarżącą w rozpatrywanym zakresie została przeprowadzona prawidłowo.

Przechodząc do oceny projektu w zakresie spełnienia kryterium nr 6 pn. "Wpływ na modernizację procesów biznesowych w przedsiębiorstwie", organ wskazał, że jak wskazuje definicja tego kryterium, ocena dokumentacji projektowej w zakresie spełnienia wymogów kryterium następuje poprzez analizę czy dane przedsiębiorstwo wprowadza zmiany w ściśle określonych obszarach funkcjonalności przedsiębiorstwa: 1) marketing i sprzedaż, 2) produkcja i gospodarka materiałowa, 3) prawo, księgowość i finanse, 4) zasoby ludzkie. Przyznaje się po 1 punkcie za wprowadzenie zmian w każdym ze wskazanych obszarów funkcjonowania przedsiębiorstwa (1-4). Punkty można zatem uzyskać za wprowadzenie zmian w danym obszarze przedsiębiorstwa. Jednym z podstawowych obszarów działalności przedsiębiorstwa jest obszar pn. "produkcja i gospodarka materiałowa", gdzie do funkcji biznesowych zalicza się zaopatrzenie, odbiór towarów, transport/logistyka, szeregowanie produkcji, wytwarzanie, remonty i utrzymanie ruchu.

Jednocześnie organ wskazał, iż dodatkowy punkt w tym obszarze (produkcja i gospodarka materiałowa) można uzyskać tylko i wyłącznie za spełnienie obu warunków, tj. musi występować zarówno produkcja, jak też gospodarka materiałowa, na co wskazuje spójnik "i". Natomiast z wniosku o dofinansowanie (pkt 2.5 - IDENTYFIKACJA I KLASYFIKACJA WNIOSKODAWCY) wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie sprzedaży hurtowej drewna, materiałów budowlanych i wyposażenia sanitarnego (PKD: 46.73.Z). Jednocześnie w pkt. A.2 Biznesplanu - Działalność wnioskodawcy wskazał, że prowadzi działalność w zakresie PKD 46.73.Z Sprzedaż hurtowa drewna, materiałów budowlanych i wyposażenia sanitarnego. Z ww. pkt. A.2 Biznesplanu wynika także, że udział procentowy w ostatnim roku obrotowym w ogólnej wartości przychodów z ww. działalności wyniósł 100 %. Ponadto z Załącznika nr 11 do wniosku o dofinansowanie - KRS także wynika, iż wnioskodawca prowadzi podstawową działalność w zakresie PKD 46.73.Z, a przedmiotem pozostałej działalności przedsiębiorcy nie jest produkcja.

Mając na uwadze, że wnioskodawca nie prowadzi działalności produkcyjnej, a jedynie handlową (co sam także potwierdził w wyżej cytowanej dokumentacji aplikacyjnej odnosząc się tylko do gospodarki materiałowej oraz w proteście), a co za tym idzie, nie ma możliwości uzyskania dodatkowego punktu za obszar funkcjonalny przedsiębiorstwa: "produkcja i gospodarka materiałowa", w przypadku którego, jak wyjaśniono powyżej, muszą zostać spełnione oba warunki. W związku z powyższym, ocena w tym zakresie została przeprowadzona przez ekspertów prawidłowo.

Nadto odnosząc się do zarzutów związanych z dyskryminującym charakterem przedmiotowego kryterium (dyskryminacja przedsiębiorstw handlowych względem przedsiębiorstw produkcyjnych), organ wskazał, że Instytucja Zarządzająca ma prawo kierunkować wsparcie np. do grup najbardziej potrzebujących, czy też promować projekty o konkretnym zakresie wsparcia, co znajduje odzwierciedlenie już w samym Programie, jak również w Szczegółowym opisie osi priorytetowych RPO WO 2014 - 2020, zakres: Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego, a przede wszystkim w kryteriach wyboru projektów, które są zatwierdzane przez Komitet Monitorujący RPO WO 2014-2020 i stanowią załącznik do każdego Regulaminu konkursu (...), z którym wnioskodawca przygotowując dokumentację projektową miał obowiązek się zapoznać.

Natomiast definicja przedmiotowego kryterium wyraźnie wskazuje, za jakie obszary projekt może otrzymać punkty. Organ podkreślił przy tym, że poddziałanie 2.1.2 dotyczy wsparcia dla wszystkich sektorów branż, tj. przemysłowych, informatycznych, rzemieślniczych, produkcyjnych, rolniczych, handlowych i nie ma osobnych kryteriów dla poszczególnych sektorów czy branż. Wnioskodawca decydując się na udział w naborze wniosków o dofinansowanie miał możliwość zapoznania się z Kryteriami wyboru projektów (...) i podjęcia decyzji o złożeniu lub odstąpieniu od złożenia wniosku. Natomiast Instytucja Zarządzająca ma możliwość premiowania projektów (poprzez kryteria) w określonych obszarach z wybranym zakresem wsparcia.

Odnosząc się z kolei do oceny projektu w zakresie spełnienia kryterium nr 7 pn."Wpływ na innowacyjność oferowanych produktów/usług" organ przywołał treść definicji zawartej w Regulaminie konkursu, a następnie w oparciu o analizę zapisów wniosku złożonego przez stronę, wywiódł, że zaplanowane do wdrożenia w ramach realizacji projektu zmiany będą dotyczyły modernizacji wewnętrznych procesów funkcjonowania Wnioskodawcy, które też zostaną zintegrowane z istniejącą strukturą informatyczną funkcjonującą w przedsiębiorstwie. Projekt pozwoli zoptymalizować i zautomatyzować najważniejsze procesy usługowe (sprzedażowe) realizowane przez wnioskodawcę. Zastosowanie systemu zautomatyzuje oraz usprawni procesy dotyczące m.in. zarządzania magazynem, windykacją, zamówień, czy też rabatowania.

Nadto organ dostrzegł, że wnioskodawca zapewnia, iż dodatkowym elementem innowacyjności, który w żadnej innej konkurencyjnej firmie nie jest stosowany, będzie program do planowania urlopów przez pracowników, czy też składania przez klientów zamówień. Jednakże i w tym przypadku, w ocenie organów, jest to zmiana procesowa dotycząca wewnętrznego funkcjonowania spółki, nie mająca wpływu na innowacyjność oferowanych produktów/usług, a ponadto podobne rozwiązania techniczne funkcjonują już od wielu lat na rynku w wielu przedsiębiorstwach, a więc ciężko uznać je za innowacyjne, w szczególności na poziomie regionu.

Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu.

W skardze zarzuciła rażące naruszenie przepisów mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

1. 1. pkt. 19 Regulaminu Konkursu Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Opolskiego na lata 2014-2020 OŚ PRIORYTETOWA II Konkurencyjna gospodarka PODDZIAŁANIE 2.1.2 Wsparcie TIK w przedsiębiorstwach (zwany dalej Regulaminem) w związku z kryterium punktowym nr 6 pn. "Wpływ na modernizację procesów biznesowych w przedsiębiorstwie" oraz kryterium punktowym nr 7 pn. "Wpływ na innowacyjność oferowanych produktów/usług ", zdefiniowanych w załączniku nr 7 do Regulaminu tj. Kryteriach merytorycznych szczegółowych oś Priorytetowa II RPO WO 2014-2020 konkurencyjna gospodarka Działanie 2.1 Nowe produkty i usługi w MSP Poddziałanie 2.1.2. wsparcie TIK w przedsiębiorstwach poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na bezzasadnym ustaleniu, że:
2. a) informacje zawarte we wniosku, w tym dołączone do wniosku dokumenty, nie pozwalają na stwierdzenie, że projekt skarżącej prowadzi do wdrożenia innowacji procesowej stosowanej w skali regionu;
3. b) że informacje zawarte we wniosku nie pozwalają na stwierdzenie, że w wyniku realizacji wniosku powstaną dodatkowe efekty projektu w postaci nawiązania współpracy B2B oraz B2C;
4. c) że informacje zawarte we wniosku nie pozwalają na stwierdzenie, że w wyniku realizacji wniosku powstaną dodatkowe efekty projektu w postaci rozszerzenia systemu ERP o nowe funkcjonalności B2E;
5. 2. art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej - poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na:
6. a) naruszeniu zasady rzetelności oceny wniosku w taki sposób, że:
7. • organ nie przeprowadził pełnej i merytorycznej weryfikacji zapisów biznesplanu oraz dołączonych do niego dokumentów opisujących wdrażaną innowację procesową, nie podważył zawartych w nich stwierdzeń, analiz i argumentów, a ograniczył się wyłącznie do stwierdzenia, że "zaplanowane do wdrożenia w ramach realizacji projektu zmiany będą dotyczyły modernizacji wewnętrznych procesów funkcjonowania wnioskodawcy[...]";
8. • organ w sposób nieprawidłowy dokonał interpretacji definicji "produktu" w istotny sposób zawężając jego znaczenie, co w efekcie doprowadziło do wydania wadliwego rozstrzygnięcia w kwestionowanym przez skarżącą zakresie. Organ nie uzasadnił, na jakiej podstawie doszedł do wniosku, że wbrew informacjom i dokumentom przedłożonym we wniosku rozwój technologii informatycznych i komunikacyjnych w przedsiębiorstwie, jaką zamierza wdrożyć skarżąca nie jest innowacyjna w skali regionu;
9. • organ w wystosowanym do strony piśmie nr [...] z dnia [...] zawarł uwagę której interpretacja prowadziła do uzasadnionego twierdzenia, iż eksperci przyjęli innowacyjność na poziomie przedsiębiorstwa, ponieważ zawnioskowali jedynie o uzupełnienie zapisu w biznesplanu o analizę rynku regionalnego, by móc przydzielić punkty za innowacyjność na poziomie regionu. W wystosowanej do strony uwadze eksperci nie zakwestionowali faktu wystąpienia innowacyjności, w związku, z czym strona skarżąca nie została w sposób odpowiednio zawiadomiona o istniejących po stronie organu wątpliwościach;
10. b) naruszeniu zasady przejrzystości wyboru projektów do dofinansowania oraz zasady bezstronności poprzez:
11. • stosowanie kryteriów dyskryminujących inne podmiotu gospodarcze nie realizujące w swojej działalności produkcji,
12. • brak podania w jakich firmach - na poziomie regionu - od lat funkcjonują rozwiązania, które skarżąca ma zamiar wprowadzić, pomimo powołania się przez organ na takowy argument, czyniąc tym samym stanowisko wyłącznie hipotetyczne a nie prawidłowo potwierdzone,
13. • niewłaściwą w świetle przepisów prawa interpretację kryteriów merytorycznych szczegółowych punktowych zawartych w pkt 6 i 7 Regulaminu, co wskazuje na istnienie uzasadnionej podstawy do twierdzenia, iż członkowie komisji nie posiadali niezbędnej wiedzy oraz doświadczenia, albowiem w przedmiotowej sprawie członkowie komisji winni posiadać wykształcenie ekonomiczne, z kolei w komisji zasiadali wyłącznie Informatycy.
14. 3. art. 37 ust. 1 i 2 w zw. z art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej polegające na nieprawidłowym przyjęciu, że sposób oceny projektu skarżącej odpowiadał normatywnym zasadom przejrzystości i rzetelności, a dokonana ocena odnosiła się ściśle do określonych w ramach konkursu kryteriów wyboru projektów,
15. 4. art. 57 w zw. z art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na wadliwym przyjęciu, że dokonana przez organ ocena projektu w zakresie spełnienia kryteriów została dokonana zgodnie z prawem, podczas gdy ocena ta została przeprowadzona z naruszeniem zasad równości, przejrzystości, rzetelności, bezstronności, a zatem z naruszeniem zasad określonych w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej;
16. 5. art. 57 i art. 58 w zw. z art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy, polegające na nieprawidłowym przyjęciu, że Instytucja Pośrednicząca rozpatrując protest dokonała wnikliwej, rzetelnej i należycie uzasadnionej weryfikacji prawidłowości oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, podniesionych w proteście przez skarżącą;
17. 6. art. 57 ustawy wdrożeniowej poprzez dokonanie nieprzejrzystej i niewyczerpującej oceny spełnienia przez skarżącą kryteriów oceny projektu, która to ocena została przedstawiona w sposób lakoniczny, szablonowy i w postaci nazbyt zgeneralizowanych tez składających się na całość uzasadnienia oceny i przyznania wartości punktowych w odniesieniu do spełnienia przez projekt przepisów.
18. 7. art. 57 i art. 58 w zw. z art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, polegające na nieprawidłowym przyjęciu, że Instytucja Pośrednicząca rozpatrując protest dokonała wnikliwej, rzetelnej i należycie uzasadnionej weryfikacji prawidłowości oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, podniesionych w proteście przez skarżącą;
19. 8. art. 57 ustawy wdrożeniowej, poprzez niedotrzymanie ustawowego 21-dniowego terminu przewidzianego na rozpatrzenie protestu;
20. 9. art. 125 ust. 3 pkt a ppkt (ii) Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 roku ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (zwane dalej: rozporządzeniem ogólnym) poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie, w sytuacji gdzie procedura i kryteria punktowe zastosowane przez organ w znacznym stopniu są dyskryminujące i krzywdzące dla podmiotów nie zajmujących się produkcją;
21. 10. art. 7 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r. w ten sposób, że eksperci oceniający wniosek o dofinansowanie projektu kierowali się własną, subiektywną i pozbawioną podstaw prawnych oceną spełnienia przywołanych powyżej kryteriów, a ich uzasadnienie oparte jest wyłącznie na ich własnym zdaniu, a nie na merytorycznych podstawach i pozostaje w oczywistej sprzeczności ze stanem faktycznym.

Uzasadniając zarzuty pełnomocnik skarżącej szeroko przedstawił swoje stanowisko w sprawie, przywołując i cytując literaturę z zakresu ekonomii oraz obszerną, drobiazgową i krytyczną polemikę z argumentacją oceniających, przedstawiając przy tym własną ocenę projektu w zakresie spornych kryteriów, wywodząc, że przedmiotowych projekt spełnia przedmiotowe kryteria we wskazywanym przez niego zakresie. M.in. podniósł, że dokonując subsumcji stanu prawnego i faktycznego przedmiotowej sprawy- należy uznać, iż skarżąca w sposób wystarczający wykazała innowacyjność wdrażanego projektu podlegającej pod kryterium merytoryczne szczegółowe (punktowane) pn. Wpływ na innowacyjność oferowanych produktów/usług. W swoich rozstrzygnięciach zarówno Instytucja Pośredniczącą (OCRG), jak i Instytucja Zarządzająca (Urząd Marszałkowski Województwa Opolskiego) w swoim uzasadnieniach nie odniosła się do argumentów przytoczonych w proteście i nie odparła ich teoriami oraz definicjami ekonomicznymi, które są przyjęte oraz stosowane na cały świecie. Podpierając je jedynie ocenami ekspertów, którzy byli specjalistami wyłącznie w dziedzinie informatyk, i nie zaś w dziedzinie ekonomii.

Końcowo pełnomocnik skarżącej zarzucił, iż w związku z brakiem przyznania punktów z tytułu wyżej opisanych kryteriów, projekt skarżącej nie otrzymał dofinansowania. Strona skarżąca otrzymała 30 punktów. Z kolei gdyby otrzymała należne jej dodatkowe 4 punkty za kryterium nr 6 w obszarze produkcja i gospodarka materiałowa, osiągnęłaby łącznie 34 punktów, co stanowiłoby 75,56% i projekt uplasowałbym się na 16 pozycji, co tym samym skutkowałoby przyznaniem wnioskowanego dofinansowania. Podobnie skarżąca otrzymałaby dofinansowanie, jeśli przyznano by jej punkty chociaż za innowacyjność w ramach przedsiębiorstwa, która - jak wskazano powyżej w oparciu o dostępną literaturę - ma miejsce w momencie wprowadzenia jakichkolwiek zmian, które nie miały dotychczas miejsca w przedsiębiorstwie. Wówczas projekt otrzymałby 32 punktu, co stanowi 71,11 % i uplasowałby się na pozycji nr 31.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje

Skarga nie jest uzasadniona.

Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem. Na podstawie art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 137 ze zm.; zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.") sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Stosownie zaś do art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, w przypadku nieuwzględnienia protestu, wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a.

W wyniku rozpatrzenia skargi, sąd może: uwzględnić skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1a); orzec, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1 b); oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia (pkt 2); umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe (pkt 3).

Dokonując kontroli w tak zakreślonych granicach, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu stwierdził, że ocena wniosku przedstawionego przez stronę skarżącą odnośnie kryterium określonego w pkt nr 6 pn. "Wpływ na modernizację procesów biznesowych w przedsiębiorstwie" i w pkt nr 7 pn. "Wpływ na innowacyjność oferowanych produktów/ usług" przeprowadzona została w sposób zgodny z prawem, w związku, z czym nie zachodziły przesłanki do uwzględnienia skargi.

Z treści art. 61 ust. 8 ww. ustawy wdrożeniowej wynika, iż sąd administracyjny weryfikuje ocenę projektu w zakresie wynikającym z procedury odwoławczej, której wynik podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, biorąc pod uwagę przepisy powszechnie obowiązujące oraz akty, które stosował organ przy ocenie projektu. Punktem odniesienia są zatem przepisy prawa materialnego - przede wszystkim ww. ustawy (w stanie prawnym z daty rozstrzygania przez Instytucję Pośredniczącą i Instytucję Zarządzającą) oraz przepisy zawarte w systemie realizacji Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Opolskiego 2014-2020 (RPO WO) oraz Kryteriach wyboru projektów, opracowanych na podstawie Szczegółowego Opisu Osi Priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Opolskiego

W świetle przepisów ustawy wdrożeniowej ocena merytoryczna wniosku ma na celu dokonanie rzetelnej i bezstronnej oceny projektu w procesie jego wyboru i w tym właśnie celu przeprowadzona ma być przez ekspertów posiadających specjalistyczną wiedzę lub umiejętności z poszczególnych dziedzin objętych programem operacyjnym, a jej wyniki mają być udokumentowane i uzasadnione w sposób przejrzysty poprzez umieszczenie ich w kartach oceny projektu.

Podkreślić należy, że sąd administracyjny, co do zasady, nie jest uprawniony do weryfikacji oceny projektu dokonanej przez organ, jeśli nie zostanie stwierdzone, że naruszono prawo w zakresie procedury konkursowej, a także jeśli nie zostanie stwierdzone naruszenie norm wynikających z ustawy wdrożeniowej. Kontrola legalności działań instytucji zarządzającej w procesie wyboru projektu do dofinansowania jest więc ograniczona. Sąd nie jest uprawniony do weryfikacji dokonanej przez ekspertów oceny pod względem merytorycznym, np. przez odmienną ocenę założeń projektu i przyznanie określonej liczby punktów ocenianemu projektowi, lecz wyłącznie do kontroli oceny projektu dokonanej przez organ w kontekście przestrzegania kryteriów tej oceny, takich jak równość, przejrzystość, bezstronność, niezmienność i rzetelność, wywodzonych z przepisów ustawy wdrożeniowej, a także kompletności tej oceny i jasności przyjętych kryteriów.

Sądowa ocena opinii eksperta polega na badaniu, czy jest ona spójna, wyczerpująca, logiczna i czy odpowiada na zasadnicze pytania. Treść merytoryczna oceny nie mieści się w granicach kontroli sądu administracyjnego, bowiem to oceniający jest ekspertem w danej dziedzinie (por. wyrok NSA z dnia 26 kwietnia 2011 r., II GSK 1115/10).

Dalej wskazać należy, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania (art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). Projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów (art. 37 ust. 2 ustawy wdrożeniowej).

Wynikające z art. 37 ustawy wdrożeniowej zasady mają charakter normatywny i stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej, znajdując umocowanie w zasadzie równego dostępu do pomocy, wywodzącej się z traktatowej zasady równości. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów ma charakter instrumentalny w relacji do zasady równości, formułując wobec właściwej instytucji przeprowadzającej wybór projektów do dofinansowania obowiązek jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców określenia kryteriów kwalifikowania projektów.

Z kolei Regulamin konkursu określa kryteria wyboru projektów oraz ich znaczenie (art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy wdrożeniowej). Kryteria te winny być określone w sposób czyniący zadość przedstawionemu powyżej standardowi, a ich znaczenie odpowiadać winno celowi danego postępowania konkursowego.

Przechodząc do oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia w zakresie spornego kryterium formalnego nr 6 pn. "Wpływ na modernizację procesów biznesowych w przedsiębiorstwie", Sąd podzielił stanowisko OCRG i Instytucji Zarządzającej w tym zakresie.

Zgodnie z załącznikiem nr 7 do Regulaminu konkursu jednym z kryteriów merytoryczny szczegółowych (punktowanych) jest kryterium pn. Wpływ na modernizację procesów biznesowych w przedsiębiorstwie. Definicja tego kryterium zawarta w ww. Regulaminie konkursu stanowi, że poprzez modernizację procesów biznesowych w przedsiębiorstwie należy rozumieć wprowadzenie zmian w poniższych obszarach funkcjonalnych przedsiębiorstwa:

1. - marketing i sprzedaż,
2. - produkcja i gospodarka materiałowa,
3. - prawo, księgowość, finanse,
4. - zasoby ludzkie.

Z zapisów Regulaminu konkursu wynika również, że ocena spełnienia tego kryterium nastąpi na podstawie przedstawionej analizy procesów biznesowych z uwzględnieniem stanu aktualnego i docelowego. Analiza musi uwzględniać mapę procesów biznesowych, zakres planowanych zmian w procesach biznesowych, właścicieli procesów biznesowych, uzasadnienie konieczności zaplanowanych do wprowadzenia zmian. Punktacja w tym kryterium jest nadawana w skali od 0 do 4 punktów, a waga wynosi 2. Nadto z zapisów Regulaminu konkursu wynikają następujące ogólne zasady przyznawania punktacji, - 0 pkt - projekt nie zakłada modernizacji procesów biznesowych w przedsiębiorstwie, - 1 do 4 pkt - przyznaje się po jednym punkcie za wprowadzenie zmiany w każdym ze wskazanych obszarów funkcjonalnych.

Jak wynika natomiast z akt sprawy, w tym list sprawdzających wniosek o dofinansowanie, obaj oceniający przyznali projektowi skarżącej po 3 punkty, tj. po 1 punkcie w obszarach: marketing i sprzedaż; prawo, księgowość i finanse; zasoby ludzie. Projekt nie uzyskał natomiast punktu w obszarze produkcja i gospodarka materiałowa. Wskazano, że treść dokumentacji projektowej oraz dodatkowych wyjaśnień merytorycznych pozwalała na przyjęcie, że realizacja projektu wpłynie na modernizację procesów biznesowych w trzech ww. obszarach, nie wpłynie natomiast na procesy produkcyjne, ponieważ wnioskodawca nie prowadzi działalności produkcyjnej, a jedynie działalność handlową.

Natomiast przyznanie punktu w tym obszarze następuje w sytuacji, gdy równocześnie występują produkcja i gospodarka materiałowa. Jednocześnie organ rozpoznający protest podkreślił, że nie budzi wątpliwości, iż punkt w tym obszarze można było uzyskać za spełnienie obu warunków wymienionych w tym punkcie, tj. musi występować zarówno produkcja, jak też gospodarka materiałowa, na co wskazuje użyty spójnik "i". Nadto wskazał, że z wniosku o dofinansowanie (pkt 2.5 - IDENTYFIKACJA I KLASYFIKACJA WNIOSKODAWCY) wynika, że wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie sprzedaży hurtowej drewna, materiałów budowlanych i wyposażenia sanitarnego (PKD: 46.73.Z).

Jednocześnie w pkt. A.2 Biznesplanu - Działalność wnioskodawcy wskazał, że prowadzi działalność w zakresie PKD 46.73.Z Sprzedaż hurtowa drewna, materiałów budowlanych i wyposażenia sanitarnego. Z ww. pkt. A.2 Biznesplanu wynika także, że udział procentowy w ostatnim roku obrotowym w ogólnej wartości przychodów z ww. działalności wyniósł 100 %. Ponadto z Załącznika nr 11 do wniosku o dofinansowanie - KRS także wynika, iż wnioskodawca prowadzi podstawową działalność w zakresie PKD 46.73.Z, a przedmiotem pozostałej działalności przedsiębiorcy nie jest produkcja.

Mając na uwadze, że wnioskodawca nie prowadzi działalności produkcyjnej, a jedynie handlową (co sam także potwierdził w wyżej cytowanej dokumentacji aplikacyjnej odnosząc się tylko do gospodarki materiałowej oraz w proteście), a co za tym idzie, nie ma możliwości uzyskania dodatkowego punktu za obszar funkcjonalny przedsiębiorstwa: "produkcja i gospodarka materiałowa", w przypadku którego, jak wyjaśniono powyżej, muszą zostać spełnione oba warunki.

W ocenie Sądu ocenia dokonana przez organ w tym zakresie jest prawidłowa i nie budzi wątpliwości merytorycznych Sądu. W szczególności zdaniem Sądu, organ w sposób przedstawił prawidłową interpretację zapisów Regulaminu konkursu i dokonał właściwej oceny stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę, tj. właściwie ocenił, czy projekt przedstawiony przez wnioskodawcę wprowadza zmiany w obszarze funkcjonalności przedsiębiorstwa zdefiniowanym jako produkcja i gospodarka materiałowa. Zasadnie też w ocenie Sądu organ przyjął, że punkt w tym obszarze można było uzyskać w sytuacji, gdy dany projekt poprawia funkcjonalność przedsiębiorstwa zarówno w obszarze produkcji, jak i gospodarki materiałowej.

Zauważyć przy tym należy, że Regulamin konkursu zakładał przyznanie po 1 punkcie w każdym z czterech wskazanych obszarów. Zatem w obszarze produkcja i gospodarka materiałowa można było uzyskać wyłączenie 1 punkt, który, nie mógł być dzielony w tym pojedynczym obszarze pomiędzy produkcję i gospodarkę materiałową. Nie można też w ocenie Sądu przyjąć, że wypełnienie danego warunku jedynie w pewnym zakresie (gospodarka materiałowa) skutkować winno uznaniem spełnienia w całości warunku wprowadzenie zamian w obszarze zdefiniowanym jako produkcja i gospodarka materiałowa. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał za nieuzasadniony zarzut naruszenia zasady przejrzystości wyboru projektów do dofinansowania oraz zasady bezstronności poprzez niewłaściwą w świetle przepisów prawa interpretację kryteriów merytorycznych szczegółowych zawartych w pkt 6 Regulaminu.

Nadto wnioskodawca zarówno w proteście, jak i w skardze zarzucał, iż przyznawanie punktów jedynie przedsiębiorstwom produkcyjnym jest: (...) swoistą dyskryminacją pozostałych firm powodującą, iż nie warto im składać projektów, ponieważ przydzielanie punktacji w taki sposób powoduje utratę przez nie cennych punktów (...). W oparciu o powyższe sformułował w skardze zarzut dotyczący naruszenia zasady przejrzystości wyboru projektów do dofinansowania oraz zasady bezstronności poprzez stosowanie kryteriów dyskryminujących inne podmioty gospodarcze nierealizujące w swojej działalności produkcji.

Odnosząc się do powyższego nie budzi wątpliwości Sądu, że postępowanie w sprawie wniosku o dofinansowanie realizacji projektu ze środków unijnych powinno spełniać pewne warunki brzegowe, w szczególności czynić zadość podstawowym zasadom zapewniającym, by wybór projektu miał charakter niedyskryminacyjny i przejrzysty (por. art. 125 ust. 3 lit. a ppkt ii rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006, Dz. Urz.

UE L 347 z 20 grudnia 2013 r., s. 320). Owe zasady formułuje - poza ww. rozporządzeniem - na poziomie ustawowym art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, zgodnie z którym właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Ponadto – z mocy art. 5 ust. 1 pkt 4 oraz art. 6 ust. 2 ww. ustawy – regulacje w tym zakresie zawierają Wytyczne Ministra Inwestycji i Rozwoju w zakresie trybów wyboru projektów na lata 2014-2020 (MR/2014-2020/9(3), a to w szczególności w rozdziale 4 pkt 1 lit. a-e (wyrok WSA w Warszawie z 13 października 2021 r., sygn. akt V SA/Wa 4278/21). Zasada przejrzystości ma na celu wyłączenie ryzyka faworyzowania i arbitralności ze strony instytucji przeprowadzającej nabór wniosków o dofinasowanie. Organy administracji publicznej, działając w zgodzie z zasadą przejrzystości, muszą ustanowić jednoznaczne warunki i zasady postępowania w przedmiocie wyboru projektów.

Przestrzeganie zasady przejrzystości zobowiązuje także instytucje do wyczerpującego i precyzyjnego uzasadnienia oceny i wyboru projektów. Z kolei zasada bezstronności Zgodnie z Wytycznymi to zakaz indywidualnych preferencji w ramach grup, czy typów wnioskodawców dopuszczonych do ubiegania się o dofinansowanie. Zasada ta jest realizowana poprzez przygotowanie kryteriów w taki sposób, aby ich stosowanie podczas wyboru projektów uniemożliwiało zastosowanie indywidualnych preferencji o charakterze podmiotowym. Stosowanie innych preferencji, dotyczących np. typów wybieranych projektów oraz grupowe preferencje o charakterze podmiotowym nie są zabronione, o ile mają umocowanie w kryteriach.

Dodatkowo zasada bezstronności odnosi się do stosowania mechanizmów gwarantujących bezstronność osób uczestniczących w wyborze projektów. Istotne jest, aby wszystkie kryteria były jednakowe dla każdego z wnioskodawców (nie było faworyzowania jednych wnioskodawców, kosztem drugich). Także pracownicy i eksperci oceniający projekt i protest powinni być różni w zależności od etapu oceny. Innymi słowy inni powinni oceniać pierwotnie wniosek o dofinansowanie, a inni protest skarżącego na pierwotną ocenę.

Z kolei zasada równego traktowania wnioskodawców wg Wytycznych jest rozumiana jako zakaz stosowania regulaminu konkursu w sposób skutkujący faworyzowaniem poszczególnych wnioskodawców kosztem pozostałych wnioskodawców oraz dokonywania zmian regulaminu konkursu, które miałyby taki skutek. Zastrzeżenie to nie dotyczy jednak kryteriów, które mogą zakładać różne traktowanie określonych kategorii wnioskodawców lub projektów. Wszelkie zmiany w warunkach prowadzenia konkursu inne niż wynikające ze zmiany przepisów powszechnie obowiązującego prawa powinny być stosowane jednakowo wobec wszystkich wnioskodawców. Stosowanie tej zasady powinno być skorelowane ze stosowaniem zasady równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania.

Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu, organ w zaskarżonym rozstrzygnięciu zasadnie wskazał, że Instytucja Zarządzająca ma prawo kierunkować wsparcie np. do grup najbardziej potrzebujących, czy też promować projekty o konkretnym zakresie wsparcia, co znajduje odzwierciedlenie już w samym Programie, jak również w Szczegółowym opisie osi priorytetowych RPO WO 2014 - 2020, zakres: Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego, a przede wszystkim w kryteriach wyboru projektów, które są zatwierdzane przez Komitet Monitorujący RPO WO 2014-2020 i stanowią załącznik do każdego Regulaminu konkursu, z którym wnioskodawca przygotowując dokumentację projektową miał obowiązek się zapoznać. Definicja przedmiotowego kryterium wyraźnie wskazuje, za jakie obszary projekt może otrzymać punkty. Warto zauważyć, iż poddziałanie 2.1.2 dotyczy wsparcia dla wszystkich sektorów branż, tj. przemysłowych, informatycznych, rzemieślniczych, produkcyjnych, rolniczych, handlowych i nie ma osobnych kryteriów dla poszczególnych sektorów czy branż.

Wnioskodawca decydując się na udział w naborze wniosków o dofinansowanie miał możliwość zapoznania się z Kryteriami wyboru projektów (...) i podjęcia decyzji o złożeniu lub odstąpieniu od złożenia wniosku. Natomiast Instytucja Zarządzająca ma możliwość premiowania projektów (poprzez kryteria) w określonych obszarach, z wybranym zakresem wsparcia. Takie premiowanie poprzez kryteria nie stanowi naruszenia zasady przejrzystości, bezstronności czy też równości. Istotą wsparcia w ramach funduszów unijnych nie jest bowiem kierowania takiego samego wsparcia do wszystkich podmiotów funkcjonujących na rynku, a wspieranie konkretnych obszarów rozwoju gospodarczego (por. wyrok WSA w Gliwicach z 18 marca 2021 r., sygn. akt III SA/Gl 47/21).

Podsumowując w sprawie naruszenia tej zasady Sąd nie stwierdził, a skarżąca na żadnym z etapów oceny nie dostarczyła argumentów wskazujących, że została potraktowana odmiennie od innych uczestników konkursu znajdujących się w takiej samej, jak strona sytuacji. Kryteria były jednakowe dla każdego z wnioskodawców. Także pracownicy i eksperci oceniający projekt i protest byli różni w zależności od etapu oceny. Inni oceniali pierwotnie wniosek o dofinansowanie, a inni protest skarżącego na pierwotną ocenę.

Przechodząc do zarzutów związanych z oceną kryterium merytorycznego nr 7 pn. "Wpływ na innowacyjność oferowanych produktów/usług" sąd skupił się na zarzutach strony skarżącej i ocenił je poprzez pryzmat zakwestionowanych kryteriów. Zgodnie z załącznikiem nr 7 do Regulaminu konkursu (...) - Kryteria wyboru projektów (...), jednym z kryteriów merytorycznych szczegółowych (punktowanych) jest kryterium pn. "Wpływ na innowacyjność oferowanych produktów/usług". Definicja tego kryterium jest następująca: Wnioskodawca powinien wykazać, na czym polega nowatorskie podejście w ramach zaproponowanego projektu w kontekście oferowanych produktów/usług.

Należy przedstawić, co stanowi wartość dodaną projektu oraz kompleksowość i interdyscyplinarność planowanych działań (w jaki sposób zostaną uzyskane lepsze rezultaty i wyższa efektywność w porównaniu z dotychczas stosowanymi praktykami). Punktacja przyznawana była zgodnie z poniższym schematem: 0 pkt - projekt nie wpływa na innowacyjność oferowanych produktów/usług; 1 pkt - projekt wpływa na innowacyjność oferowanych produktów/usług na poziomie przedsiębiorstwa; 2 pkt - projekt wpływa na innowacyjność oferowanych produktów/usług na poziomie co najmniej regionu.

Punktacja w tym kryterium nadawana była w skali od 0 do 2 punktów, a waga wynosi 2.

Nie budzi również wątpliwości, że także w odniesieniu do tego kryterium ocena projektu wraz z załącznikami powinna być dokonana w oparciu o zapisy wniosku o dofinansowanie wraz z załącznikami.

Jak wynika z akt sprawy, w tym list sprawdzających zawierających oceny ekspertów, obaj oceniający nie przyznali projektowi punktów za spełnienie niniejszego kryterium. Pierwszy z oceniających wskazał, że mając na uwadze treść dokumentacji projektowej oraz treść dodatkowych wyjaśnień merytorycznych uznał, że planowane do wdrożenia rozwiązania nie wpłyną na innowacyjność oferowanych produktów. Jak wynika z pkt. A. l biznesplanu wnioskodawca realizuje działalność handlową, a zatem nie produkuje w żadnym zakresie oferowanych produktów, stąd też nie ma możliwości, aby realizacja projektu wpłynęła na innowacyjność oferowanych produktów.

Natomiast ocenie w ramach kryterium podlega jedynie innowacyjność produktowa, nie zaś innowacyjność procesowa, do której należy zakwalifikować wszystkie wskazane przez wnioskodawcę procesy związane z zakupem towaru bądź planowaniem urlopu pracowników. Z kolei drugi z oceniających stwierdził, że planowane do realizacji zmiany będą dotyczyły modernizacji wewnętrznego procesu funkcjonowania wnioskodawcy. Nie będzie to jednak innowacja oferowanych produktów/usług, (...).

W proteście Wnioskodawca zarzucił, iż ekspert w ocenie nie odniósł się do innowacyjności w ramach przedsiębiorstwa, gdzie w pkt. G.2 ppkt. 7 wpisano, że innowacyjność będzie miała miejsce na poziomie przedsiębiorstwa, jak i co najmniej regionu. Ponadto ekspert dokonał błędnej nadinterpretacji kryterium dotyczącej realizacji działalności handlowej, gdyż kryterium dotyczy innowacyjności produktów, a nie produkcji. Wnioskodawca przytoczył definicję produktu oraz wskazał, iż w dokumentacji projektowej skupił się na ostatnim poziomie produktu, tj. produkcie poszerzonym. Wnioskodawca dodał, iż ekspert nie odniósł się także do możliwości składania reklamacji i funkcjonalności, jakie zostaną wprowadzone w tym zakresie, co stanowi ważny element korzyści dodatkowych, a także do usługi handlowej materiałów budowlanych.

Jednocześnie podczas oceny merytorycznej nie wskazano uwag, które ostatecznie znalazły się w listach sprawdzających nie dając wnioskodawcy możliwości przedstawienia swojego stanowiska oraz obrony. Ponadto również sama zmiana procesu wpływająca na lepsze rezultaty i wyższą efektywność w porównaniu z dotychczas stosowanym procesem, zdaniem wnioskodawcy, powinna zostać oceniona pozytywnie i powinny zostać przyznane maksymalne punkty.

Jak wynika z akt sprawy, wnioskodawca w pkt G.2 pierwotnie złożonego Biznesplanu - Kryteria merytoryczne szczegółowe (punktowane) w ramach niniejszego kryterium wskazał: Wdrożenie nowego systemu B2B oraz B2C, jak również rozszerzenie systemu ERP o nowe funkcjonalności B2E, znacznie wpłynie na pracę przedsiębiorstwa. Usprawni i zautomatyzuje kontakt z klientem zarówno biznesowym jak i detalicznym, co zwiększy szybkość oraz ilość obsługiwanych klientów i zamówień. Zmiana sposobu pracy magazynu skróci czas realizacji zamówienia. Platforma B2C i B2B pozwoli na złożenie zamówienia i odbiór w dowolnym momencie z magazynu, co do tej pory nie było możliwe. Oprogramowaniem, które wyróżnia Wnioskodawcę od przedsiębiorstw konkurencyjnych w regionie jest planowany do wdrożenia system urlopowy, który umożliwia planowanie pracownikom urlopów, a kadrze kierowniczej zarządzanie nimi w ten sposób, aby nie powstawały braki kadrowe.

Ponadto dotychczas niespotykaną w regionie usługą jest możliwość składania w systemie reklamacji, a następnie ich śledzenie. Powyższe dane zostały oparte na przeprowadzonej analizie własnej firm konkurencyjnych w regionie.

Z kolei w piśmie z 3 grudnia 2021 r., będącym odpowiedzią na wezwanie Instytucji Pośredniczącej o określenie skali innowacyjności zgodnie z definicją kryterium wskazaną w załączniku nr 7 do Regulaminu konkursu, wnioskodawca wskazał, że z opisu jasno wynika, iż innowacyjność oferowanych produktów/usług będzie miała miejsce na poziomie przedsiębiorstwa, jak i co najmniej regionu. W korekcie biznesplanu z 3 grudnia 2021 r. w pkt. G.2.7 wnioskodawca dodał zapis: Reasumując innowacyjność oferowanych produktów/usług będzie miała miejsce na poziomie przedsiębiorstwa, jak i co najmniej regionu.

Następnie podczas prowadzonej oceny merytorycznej, Instytucja Pośrednicząca pismem z 27 stycznia 2022 r. zwróciła się do Wnioskodawcy, aby w pkt. G.2.7 Biznesplanu przedstawił szczegóły analizy rynku regionalnego, którą Wnioskodawca przeprowadził w kontekście badania wpływu realizacji projektu na innowacyjność świadczonych usług. Wskazano, iż z uwagi na charakter produktu (usługa sprzedażowa) innowacyjność efektów projektu powinna zostać poddana badaniu w szerokim spektrum branż, a nie tylko w kręgu podmiotów konkurencyjnych.

Wnioskodawca w piśmie z 16 lutego 2022 r. przekazującym skorygowaną dokumentację projektową poinformował, iż definicja kryterium wskazuje, że porównanie innowacyjności powinno być tylko i wyłącznie do oferowanych przez wnioskodawcę produktów i usług. W związku z powyższym, powinien on się skupić na branżowym porównaniu produktów i usług, co też zostało dokonane. Natomiast wykazywanie wpływu innowacyjności na oferowane produkty i usługi z innymi branżami jest wykroczeniem poza definicję kryterium, co jest niedopuszczalne. Ponadto porównywanie się do produktów i usług z innych branż, bądź też z innymi usługami sprzedażowymi np. modowymi, nie będzie zgodne z Regulaminem konkursu (...). Dodatkowo Wnioskodawca przytoczył zapisy, które zawarł w pkt. G.2.7 skorygowanego biznesplanu.

Z kolei w skardze Spółka podniosła szereg zarzutów koncentrujących się wokół błędnego przyjęcia przez organy braku spełnienia ww. kryterium. Wskazała m.in. na naruszenie przepisów pkt 19 Regulaminu konkursu z związku z kryterium punktowym nr 7 "Wpływ na innowacyjność oferowanych produktów/usług" zdefiniowanych w załączniku nr 7 do Regulaminu konkursu poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na bezzasadnym ustaleniu, że informacje zawarte we wniosku, w tym dołączone do wniosku dokumenty nie pozwalają na stwierdzenie, że projekt skarżącej prowadzi do wdrożenia innowacji procesowej stosowanej w skali regionu, a w wyniku jego realizacji powstaną dodatkowe efekty projektu w postaci rozszerzenia systemu ERP o nowe funkcjonalności B2C i B2E. Podnosiła również naruszenie art. 37 ust.1 ustawy wdrożeniowej poprzez jego błędną wykładnie i niewłaściwe zastosowanie polegające na naruszeniu zasad rzetelności oceny wniosku polegającej na nieprzeprowadzeniu przez organ pełnej merytorycznej weryfikacji zapisów biznesplanu oraz dołączonych do niego dokumentów opisujących wdrażaną innowację procesową.

Nadto skarżąca wskazywała, że organ nie podważył zawartych w nich stwierdzeń, analiz i dokumentów, a ograniczył się wyłącznie do stwierdzenia, że "zaplanowane do wdrożenia w ramach realizacji projektu zmiany dotyczyły modernizacji wewnętrznych procesów wnioskodawcy. Organ nie uzasadnił bowiem, na jakiej podstawie doszedł do wniosku, że wbrew informacją i dokumentom przedłożonym we wniosku, rozwój technologii informatycznych i komunikacyjnych w przedsiębiorstwie, jaką zamierza wdrożyć skarżąca nie jest innowacją w skali regionu. Nadto zdaniem Skarżącej organ w sposób nieprawidłowy dokonał interpretacji definicji "produktu" w istotny sposób zawężając jego znaczenie, co w efekcie doprowadziło do wadliwego rozstrzygnięcia.

Mając na uwadze ogół zarzutów podniesionych w skardze, odnosząc się do dokonanej oceny w tym kryterium, Sąd doszedł do przekonania, że ocena innowacyjności została przedstawiona i szczegółowo uzasadniona zarówno w ocenie pierwotnej wniosku, jak i dodatkowo w rozstrzygnięciu z punktu widzenia produktu/usługi jako całości, co wynika z ich treści. Wbrew twierdzeniom strony organ w sposób szczegółowy przeanalizował wszystkie aspekty, które skarżąca wskazała jako innowacyjne, co znalazło odzwierciedlenie w pierwotnym rozstrzygnięciu. Oceniający zauważyli, że planowane do wdrożenia rozwiązania nie wpłyną na innowacyjność oferowanych produktów/usług.

Z kolei Instytucja Zarządzająca, po szczegółowej analizie zapisów dokumentacji projektowej i wyjaśnień złożonych przez skarżącą uznała stanowisko w przedmiocie braku przyznania punktacji w tym obszarze za prawidłowe. Argumentowała, że należy zgodzić się ze stanowiskiem, że zaplanowane do wdrożenia w ramach realizacji projektu zmiany dotyczyć będą modernizacji wewnętrznych procesów funkcjonowania wnioskodawcy, które też zostaną zintegrowane z istniejąca infrastrukturą informatyczną funkcjonującą już w przedsiębiorstwie. Wskazywała, że projektowane zmiany pozwolą zoptymalizować i zautomatyzować najważniejsze procesy usługowe (sprzedażowe) realizowane przez wnioskodawcę, a zastosowanie systemu zautomatyzuje oraz usprawni procesy dotyczące m.in. zarządzania magazynem, windykacją, zamówień, czy też rabatowania, niemniej jednak nie można uznać powyższych zmian za wpływające na innowacyjność usługi.

Odnosząc się do twierdzeń wnioskodawcy, że dodatkowym elementem innowacyjności, który w żadnej innej konkurencyjnej firmie nie jest stosowany, będzie program do planowania urlopów przez pracowników, czy też składania przez klientów zamówień, Instytucja Zarządzająca podkreślała, że jest to zmiana procesowa dotycząca wewnętrznego funkcjonowania przedsiębiorstwa, nie mająca wpływu na innowacyjność oferowanych produktów/usług, a ponadto takie rozwiązania techniczne funkcjonują już od wielu lat na rynku w wielu przedsiębiorstwach, a więc ciężko uznać je za innowacyjne, w szczególności na poziomie regionu.

W ocenie Sądu organ prawidłowo ocenił kwestie związane z wpływem na innowacyjność oferowanych produktów/ usług. Zdaniem Sądu należy uwypuklić, że innowacyjność to nowe lub ulepszone produkty, procesy, usługi niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej lub na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących. Skarżąca nie wykazała, by opisany przez nią projekt, mając na uwadze charakter prowadzonej przez skarżącą działalności, dotyczył innowacji usługi, miał wpływ na innowacyjność samej usługi, np. innowacyjna forma dystrybucji i sprzedaż.

W ocenie Sądu zgodzić należy się z przedstawioną oceną, że zaplanowane do wdrożenia w ramach realizacji projektu zmiany dotyczyć miały modernizacji wewnętrznych procesów funkcjonowania, które to procesy zostaną zintegrowane z istniejącą strukturą informatyczną funkcjonującą u skarżącej. Projekt miał na celu zoptymalizowanie najważniejszych procesów w przedsiębiorstwie, jednakże jest to zmiana funkcjonalna, nie mająca wpływu na innowacyjność oferowanych usług, a tylko tak innowacja uprawniała to przyznania punktów w tym obszarze. Z definicji zawartej w Regulaminie konkursu wynika, że wnioskodawca winien wykazać, na czym polega nowatorskie podejście w ramach zaproponowanego projektu w kontekście oferowanych usług (wpływ na innowacyjność usługi). Nie chodzi zatem o każdą modernizację, unowocześnienie procesów biznesowych w przedsiębiorstwie, ale o to, by w efekcie końcowym usługa świadczona przez wnioskodawcę była innowacyjna, nowatorska, by planowane zmiany miały wpływ na innowacyjność produktów/usług.

Powyższe wynika z definicji przedmiotowego kryterium zawartej w Regulaminie konkursu, które zostało ściśle i precyzyjnie określone w Regulaminie. Natomiast interpretacja zapisów tego kryterium podlega ogólnym zasadom wykładni aktów prawnych. Przypomnieć przy tym należy, iż pierwszoplanową metodą wykładni tekstu prawnego jest metoda językowa. Punktem wyjścia w procesie wykładni powinna być analiza kontekstu językowego danego przepisu. Jeżeli przepis jednoznacznie formułuje normę postępowania, to tak należy ów przepis rozumieć. Odstąpić od znaczenia literalnego (potocznego) danego przepisu, gdy znaczenie to pozostaje w oczywistym konflikcie lub sprzeczności ze znaczeniem innych norm systemu, gdy prowadzi do absurdalnych z punktu widzenia społecznego lub ekonomicznego konsekwencji, gdy prowadzi do rażąco niesprawiedliwych rozstrzygnięć lub pozostaje w oczywistej sprzeczności z powszechnie akceptowanymi normami moralnym (wyrok SN dnia 8 maja 1998 r. (I CKN 664/97, OSNC 1999, Nr 1, poz. 7).

Mając powyższe na uwadze, to wykładnia językowa prowadzić winna w pierwszej kolejności do odkodowania znaczenia normy prawnej, nie zaś specjalistyczne teorie ekonomiczne wnikające z innych źródeł, w sytuacji, gdy Regulamin konkursu odesłania to danych źródeł nie zawiera. Na marginesie niniejszych rozważań Sąd wskazuje, iż dostrzega, że w innych procedurach konkursowych, w szczególności w konkursach ogłaszanych przez PARP, takie odesłania do wskazywanego przez stronę podręcznika Oslo, występowały, niemniej jednak w przedmiotowej sprawie takie odesłanie nie wystąpiło.

Zatem odnosząc się do literalnego brzmienia zapisów analizowanego kryterium, to wnioskodawca winien wykazać wpływ na innowacyjność oferowanych usług. Tymczasem z opisu projektu skarżącej nie wynika, by w wyniku realizacji projektu doszło do stworzenia nowatorskiej usługi sprzedażowej, w tym innowacyjnej usługi sprzedaży materiałów budowlanych lub by planowane zmiany miały wpływ na innowacyjność usługi. Nie zaprezentowano też nowatorskiego podejścia w kontekście oferowanych usług tj. usług sprzedaży. Przez taką innowacyjną usługę sprzedażową można byłby rozumieć np. sytuację, w której dochodzi do sprzedaż w innym, nowym, dotychczas niespotykanym kanale sprzedaży, który dotychczas nie funkcjonował na rynku, lub w przypadku sprzedaży produktów w taki sposób, w jaki nie były one dotychczas sprzedawane. Nie chodzi tutaj o pewne zmiany w procesie organizacji sprzedaży i optymalizację istniejących procesów odnoszących się do ogólnego funkcjonowania przedsiębiorstwa, ani też o pewne elementy dodatkowe związane ze świadczonymi usługami, a o innowacyjność, nowatorskie podejście do oferowanych usług - ich pewną nowatorskość i twórczość, o wytworzenie nowych, nieistniejących wcześniej funkcjonalności usługi, na podstawie posiadanej wiedzy, pomysłu itp.

Podkreślić również należy, iż to strona powinna przedstawić w sposób logiczny i przekonywująco we wniosku stosowne argumenty, przemawiające za tym, że projektowane usługi lub rozwiązania w oparciu o nowatorskie podejście, będą miały istotne znaczenie dla poziomie przedsiębiorstwa lub na poziomie regionu.

W ocenie Sądu, wbrew twierdzeniom skarżącej, ze złożonego wniosku nie wynika, że wdrożenie projektu spowoduje, że przedsiębiorstwo będzie dysponowało usługami, które nie są dostępne w innych firmach na poziomie regionu. Jednocześnie Sąd zwraca uwagę, że ani organ ani eksperci, swej ocenie nie negują, że wdrożenie nowego sytemu B2B oraz B2C, jak również rozszerzenie systemu ERP o nowe funkcjonalności B2E pozytywnie wpłynie na pracę przedsiębiorstw. Usprawni i zautomatyzuje kontakt z klientem. Niemniej jednak, zdaniem Sądu, organ, jak i oceniający projekt, słusznie przyjęli, że nie jest to wystarczające do spełnienia kryterium z pkt 7 "Wpływ na innowacyjność oferowanych produktów/usług", bowiem zmiany przedstawione we wniosku. Co prawda zmiany te wpływają na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa, zaś z przedstawionego opisu projektu nie można wywieść, że wpływają one na innowacyjność oferowanych usług, które nadal mają formę powszechnie występującej typowej usługi sprzedaży, w przypadku skarżącej usługi sprzedaży materiałów budowlanych.

Jedynie samo funkcjonowanie przedsiębiorstwa oraz pewne uboczne procesy towarzyszące usłudze sprzedażowej zostaną zmodernizowane, unowocześnione. Należy podkreślić, że samo pojęcie "usługa" odnosi się bowiem do działań podejmowanych w celu zaspokojenia potrzeb materialnych i niematerialnych klienta. Zaś wpływ na innowacyjność usług obejmuje czynniki powodujące powstanie nowych usług lub czynniki wpływające znacząco na ulepszone koncepcje usług, a także innowacyjne przeróbki usług. W ocenie Sądu skarżąca takiego wpływu nie wykazała. W szczególności za taki wpływ nie można uznać pewnych usprawnień informatycznych w procesie wdrożenie systemu urlopowego, czy możliwość samego składnia reklamacji w systemie wraz z możliwością jej śledzenia, czy też kwestie związane ze sposobem pracy magazynu. Procesy ty nie odnoszą się bowiem do samej koncepcji świadczonej usługi, która pozostaje niezmieniona.

Nadto znaczna cześć opisanych we wniosku funkcjonalności jest powszechnie znane i wykorzystywana w usługach sprzedaży. Nawet jeśli nie są one powszechnie wykorzystywane w branży związanej z handlem materiałami budowalnymi, to trudno uznać je za innowacyjne. W rozpatrywanej sprawie nie mamy bowiem do czynienia z innowacyjnym przeniesieniem pewnych koncepcji sprzedażowych charakterystycznych dla innych branż na elementy branży budowlanej odróżniające w sposób istotny branżę budowlaną od innych branż, gdzie planowane do wdrożenia elementy już funkcjonują. Inaczej mówiąc nie mamy do czynienia z nietypowym, innowacyjnym podejściem i przeniesieniem tych elementów do branży, w której procesy te dotychczas nie funkcjonowały. Wręcz przeciwnie elementy typu możliwość składnia reklamacji w systemie wraz z opcją śledzenia zostaną wdrożone w sposób typowy, a okoliczność, że zostaną wdrożone w branży budowalnej nie ma istotnego znaczenia z punktu widzenia funkcjonalności tego rozwiązania.

Rozwiązania takiego funkcjonują bowiem powszechnie w przedsiębiorstwach zajmujących się handlem niezależnie od branży, w której handel ten jest prowadzony. Zastosowanie takiego rozwiązania akurat w branży budowlanej, gdzie, jak twierdzi skarżąca, rozwiązanie to nie jest zbyt powszechne, nie czyni jeszcze takiej zmiany innowacją mającą wpływ na istotę świadczonej usługi. Skarżąca nie wykazała tej innowacyjności w żaden sposób. Co prawda skarżąca zarówno w proteście, jak i w skardze, zaprezentowała bardzo obszerną, drobiazgową i krytyczną polemikę z argumentacją oceniających, przedstawiając przy tym własną ocenę stanowiska oceniających, niemniej jednak, zdaniem Sądu nie wykazała jednak dowolności kwestionowanej oceny.

W ocenie Sądu ocena ta jest spójna, argumentacja logiczna, a kryteria zgodne z przyjętymi zasadami konkursu zawartymi w Regulaminie i w Instrukcji wypełniania wniosku. Ocena merytoryczna każdego z oceniających projekt, jak i Instytucji Zarządzającej, zawiera wyczerpujące i przekonujące uzasadnienie. Z kolei odmienna ocena skarżącej jest subiektywna i nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach prawa, w tym przyjętej przez organ procedury konkursowej i kryteriów w niej obowiązujących. W szczególności w ocenie Sądu, w świetle okoliczności tej konkretnej sprawy, uwzględniając kryteria wyboru zawarte w Regulaminie konkurs, nie znajduje potwierdzenia stanowisko skarżącej, iż w ramach tego kryterium ocenie powinien podlegać nie tylko sam produkt lub usługa, lecz również planowane działania wynikające z realizacji projektu wpływające na dotychczasowe praktyki w przedsiębiorstwie skarżącej, które oddziałują na oferowane produkty lub usługi.

W związku z powyższym również zmiana procesu wpływająca na lepsze rezultaty i wyższą efektywność w porównaniu z dotychczas stosowanym procesem powinna zostać oceniona pozytywnie i powinny zostać przyznane maksymalne punkty. Jak już wskazywano powyżej definicja tego kryterium zwarta w Regulaminie konkursu odnosi do wpływu planowanych zmian na innowacyjność usługi. Co prawda z treści opisu kryteriów wynika, że należy przedstawić co stanowi wartość dodaną projektu oraz kompleksowość i interdyscyplinarność planowanych działań (w jaki sposób zostaną uzyskane lepsze rezultaty i wyższa efektywność w porównaniu z dotychczas stosowanymi praktykami, jednak powyższy zapis nie może być interpretowany w oderwaniu od kontekstu i założeń tego kryterium, które odnosi się do wykazania wpływu planowanych zmian na innowacyjność usługi.

Tym samym nie każda zmiana, ulepszenie, modernizacja w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa może być uznana za zmianę wpływająca na innowacyjność usługi. Jak wynika natomiast z akt sprawy, sam wnioskodawca wskazał, że głównym celem realizacji projektu jest zmniejszenie kosztów prowadzenia działalności operacyjnej oraz zwiększenie produktywności pracowników poprzez wdrożenie systemów teleinformatycznych, stanowiących Innowację w zakresie automatyzacji procesów biznesowych. Potrzebą wnioskodawcy jest dostosowanie się do oczekiwań partnerów biznesowych w zakresie zastosowania nowoczesnych systemów teleinformatycznych. Wnioskodawca potrzebuje również usprawnienia procesów biznesowych zachodzących w przedsiębiorstwie. (...).

Mając powyższe na uwadze, Sąd w składzie orzekającym nie podzielił zarzutów skargi w powyższym zakresie.

Także podniesione w skardze zarzuty naruszenia podstawowych zasad wyboru projektów do dofinansowania określone w art. 37 ust. 1 i ust. 2 ustawy wdrożeniowej okazały się nieuzasadnione.

Rozstrzygnięcie protestu zawiera wyczerpujące uzasadnienie faktyczne i prawne, odnosi się do wszystkich zarzutów podniesionych w proteście i jest wynikiem prawidłowo przeprowadzonej weryfikacji oceny projektu z poszanowaniem art. 56 ust. 2 i art. 54 ust. 2 pkt 4 i 4 ustawy wdrożeniowej.

Reasumując, ocena wniosku o dofinansowanie w zakresie kryteriów merytorycznych szczegółowych (punktowanych): nr 6 pn. "Wpływ na modernizację procesów biznesowych w przedsiębiorstwie" oraz nr 7 pn. "Wpływ na innowacyjność oferowanych produktów/usług" została przeprowadzona prawidłowo, a przy ocenie nie doszło do naruszeń proceduralnych. Uwzględniono też ogół okoliczności sprawy i szczegółowo przeanalizowano dane zawarte we wniosku, jednakże w toku weryfikacji wniosku dokonano odmiennej niż oczekiwana przez skarżącą oceny wpływu planowanych do wdrożenia zamian na innowacyjność produktu/usługi.

Nie należy tracić z pola widzenia, że celem protestu jest ponowne sprawdzenie złożonego wniosku o dofinansowanie w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów. Jeżeli w wyniku rozpatrywania protestu instytucja rozpoznająca protest stwierdzi, że dane kryterium pozostaje niespełnione, rozstrzygnięcie mogło polegać jedynie na nieuwzględnieniu protestu. Zaś obowiązkiem strony jest dostarczenie konkretnych informacji, które są niezbędne do przeprowadzenia oceny. Strona nie może przerzucać odpowiedzialności za swoje działania (sporządzenie wniosku) na organ i następnie wskazywać na określone nieprawidłowości oceny. To na wnioskodawcy zgłaszającym do konkursu własny projekt o dofinansowanie ciąży obowiązek uważnego zapoznania się z priorytetami konkretnego programu operacyjnego, z przyjętym przez instytucję zarządzającą systemem realizacji strategii rozwoju, a następnie z dokumentacją konkursową i na nim też spoczywa obowiązek starannego i odpowiadającego założeniom danego programu operacyjnego przygotowania dokumentacji konkursowej.

Ideą postępowania konkursowego jest to, że nie każdy aplikujący wnioskodawca otrzyma wsparcie z funduszy. Dofinansowanie projektu otrzymają jedynie te podmioty których projekty zostały ocenione pozytywnie, tj. wnioskodawcy, których projekty w największym stopniu przyczynią się do realizacji określonych programami wsparcia celów publicznych. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Zasada bezstronności odnosi się natomiast do stosowania mechanizmów gwarantujących bezstronność osób uczestniczących w wyborze projektów. W sprawie wszystkie kryteria były jednakowe dla każdego z wnioskodawców. Także pracownicy i eksperci oceniający projekt i protest byli różni w zależności od etapu oceny. Innymi słowy, inni oceniali pierwotnie wniosek o dofinansowanie, a inni oceniali protest skarżącej na pierwotną ocenę.

W ocenie Sądu nie zasługiwał również na uwzględnienie zarzut braku wiedzy ekspertów w dziedziny ekonomii. Dokonana przez ekspertów, w zakwestionowanych kryteriach, ocena nie narusza zasad określonych, takich jak przejrzystość, rzetelność, bezstronność wyboru projektów oraz równość wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania czyli w konsekwencji nie narusza zasady równego dostępu do pomocy. Te okoliczności, które podniesiono w proteście i skardze, wykraczają poza kryterium legalności bowiem zmierzają do weryfikacji wiedzy eksperta oraz trafności (słuszności) przyjętych w projekcie założeń, instrumentów i rozwiązań.

Natomiast zdaniem sądu argumentacja przyjęta i rozważona w kontekście protestu przy ponownej ocenie projektu nie jest dowolna i spełnia standardy proceduralne. Eksperci posiadali właściwe dla prawidłowej oceny projektu wykształcenie specjalistyczne z branży informatycznej. Dokonywali oceny projektu polegającego na wdrożeniu specjalistycznych procesów z branży IT, a dokonana przez ich ocena nie nosi znamion dowolności, czy nierzetelności.

W ocenie Sadu na aprobatę zasługuje również argumentacja organu stanowiąca odpowiedź na zarzuty poniesione w proteście, wskazujące, że wnioskodawca podczas oceny merytorycznej zostać poproszony o złożenie wyjaśnień w zakresie uwag, które ostatecznie znalazły się w Listach sprawdzających (...). Zdaniem Sądu organ prawidłowo dostrzegł, iż zgodnie z § 12, ust. 14 Regulaminu Pracy KOP (...) - Tryb pracy komisji oceny projektów na etapie oceny merytorycznej, oceniający podczas oceny spełnienia kryteriów merytorycznych przez dany projekt, mogą żądać uzupełnienia lub poprawienia projektu w części dotyczącej spełnienia danego kryterium lub złożenia wyjaśnień, ale tylko w sytuacji, gdy zostało to przewidziane w przypadku danego kryterium. Jednakże w przypadku niniejszego kryterium nie miało to miejsca.

Dodatkowo, tylko w sytuacji wystąpienia wątpliwości w zakresie konkretnych zapisów zawartych w dokumentacji projektowej, oceniający mają prawo żądać dodatkowych wyjaśnień, a w uzasadnionych przypadkach także dokumentów niezbędnych do weryfikacji złożonych wyjaśnień, które Wnioskodawca musi złożyć w określonym terminie (§ 12, ust. 14 ww. Regulaminu). I taka właśnie sytuacja miała miejsce zarówno podczas oceny formalnej, jak również oceny merytorycznej, gdy oceniający zwrócili się do wnioskodawcy z prośbą o złożenie wyjaśnień dotyczących niepełnych/niekompletnych zapisów.

W związku z powyższym, działanie oceniających było prawidłowe i zgodne z zapisami Regulaminu Pracy KOP (...). Natomiast zapisy wniosku skarżącej w odniesieniu do charakteru wprowadzanych zmian zostały jasno opisane w treści samego wniosku, zaś organ dokonał ich oceny i wywiódł wnioski odmienne od wniosków strony, bazując jednak na analizie opisu projektu przedstawionym przez stronę. Powyższe nie stanowi jednak o nierzetelności oceny.

Odnosząc się zaś do wskazań skarżącej, że w piśmie z 27 stycznia 2022 r. organ zawarł uwagę, której interpretacja prowadziła do uzasadnionego twierdzenia, że eksperci przyjęli innowacyjność przedmiotowego projektu na poziomie przedsiębiorstwa, ponieważ zawnioskowali jedynie o uzupełnienie zapisów biznesplanu o analizę rynku regionalnego, by móc przydzielić punkty za innowacyjność na poziomie region, bowiem w wystosowanej do strony uwadze eksperci nie zakwestionowali faktu wystąpienia innowacyjności, w związku z czym strona nie została w sposób odpowiedni zawiadomiona o istniejącej po stronie organu wątpliwościach, Sąd wskazuje, iż również ten zarzut uznał za nieuzasadniony.

W ocenie Sądu, wnioski, jakie strona wywodzi z treści pisma z 27 stycznia 2022 r. są zbyt daleko idące. Organ w treści pisma nie wskazał bowiem, że eksperci przyjęli innowacyjność przedmiotowego projektu na poziomie przedsiębiorstwa. Natomiast jak już wskazano powyżej, analiza informacji przedstawionych przez wnioskodawcę, uprawniała do przyjęcia, że planowe zmiany nie mają wpływu na innowacyjność samej usługi. Nadto nie należy tracić z pola widzenia, ze tryb konkursowy wyboru projektów do dofinansowania wymaga, aby wnioskodawca ubiegający się o określone dofinansowanie w ramach danego postępowania konkursowego rzetelnie i wyczerpująco przygotował swój wniosek. Braki w złożonej aplikacji, czy jej niespójność z zapisami regulaminu powinny zostać ocenione negatywnie (tak w wyroku WSA w Gliwicach z 24 maja 2018 r., sygn., akt IV SA/Gl 235/18). Wszelkie błędy i wady dokumentacji obciążają wnioskodawcę i brak jest podstaw prawnych do żądania od instytucji zarządzających, aby interpretowały wątpliwości na korzyść wnioskodawcy.

Wskazać przy tym należy, że korzystanie z dotacji unijnych nie jest obowiązkowe. Dlatego podmiot, który zamierza z dofinansowania skorzystać winien dostosować się do zasad udzielania pomocy i wypełnić wszystkie wymogi wynikające z dokumentacji konkursowej. Uwzględniające, że przedmiotem postępowania jest ocena projektu, to za uzasadnione uznać należy twierdzenie, że właściwa instytucja jest związana konkretnym wnioskiem o dofinansowanie konkretnego projektu, co oznacza związanie treścią wniosku o dofinansowanie oraz załączoną do niego przez wnioskodawcę i wymaganą w danym postępowaniu konkursowym dokumentacją. Poza zakres zawartych w nich oświadczeń woli i wiedzy wnioskodawcy kształtujących - w kontekście wymogów określonych regulaminem konkursu - przedmiotowo istotne elementy projektu instytucja ta nie może więc wykraczać, poprzez uczynienie przedmiotem oceny elementów niewynikających z wniosku o dofinansowanie projektu oraz dołączonej do niego dokumentacji.

W konsekwencji nie jest również zobowiązana do dokonywania ustaleń, czy też poszukiwania albo domniemywania istnienia innych jeszcze, niż wskazane przez wnioskodawcę danych, z punktu widzenia których projekt mógłby być oceniony jako spełniający kryteria wyboru do dofinansowania. Byłoby to nie do pogodzenia z istotą oraz logiką omawianego postępowania, które jest postępowaniem konkursowym. Wiodące znaczenie mają w nim zasady szybkości i efektywności instrumentów dystrybucji środków pomocowych adresowanych do podmiotów ubiegających się o dofinansowanie projektowanych przedsięwzięć. Skoro więc warunkiem koniecznym przyznania dofinansowania jest spełnianie przez projekt określonych regulaminem konkursu i wynikających z przepisów prawa kryteriów wyboru projektów, to w świetle przedstawionych argumentów za uzasadnione uznać należy twierdzenie, że to podmiot wnioskujący o przyznanie wsparcia – a nie instytucja odpowiedzialna za zarządzanie i realizację programu wsparcia – jest zobowiązany wykazać, że zgłaszany przezeń projekt kryteria te spełnia.

Zadaniem wymienionej instytucji jest bowiem ocena spełniania przez projekt tych kryteriów w oparciu o dane przedstawione przez samego wnioskodawcę (wyrok z 23 lipca 2018 r. sygn. akt I GSK 2719/18, wyroki NSA z dnia: 14 czerwca 2017 r., sygn. akt II GSK 1549/17, 14 grudnia 2016 r., sygn. akt II GSK 5172/16).

W kwestii niedochowania ustawowego terminu, przewidzianego na załatwienie tego rodzaju sprawy skonstatować należy, że art. 57 ustawy o polityce spójności nie określa jakie konsekwencje niesie za sobą nierozpatrzenie protestu w maksymalnym dwudziestojednodniowym, względnie czterdziestopięciodniowym terminie. Z brzmienia przedmiotowej regulacji wynika więc, że przewidziany nim termin na załatwienie protestu jest terminem instrukcyjnym, co z kolei sprawia, że jego niedochowanie nie pociąga za sobą skutków związanych bezpośrednio z merytorycznym załatwieniem sprawy. Tak więc sam fakt niedochowania terminu przewidzianego na załatwienie protestu nie może wpłynąć na ocenę legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia, w przedmiocie rozpatrzenia protestu, co wynika z art. 61 ust. 8 pkt 1 a ustawy o polityce spójności, zgodnie z którym sąd może uwzględnić skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny.

Cytowany przepis wskazuje, że wyeliminowanie z porządku prawnego rozstrzygnięcia w przedmiocie oceny projektu nie może opierać się na samym fakcie wystąpienia naruszenia prawa, niezależnie od jego wagi, gdyż w tym wypadku istotny jest wpływ konkretnego naruszenia na wynik sprawy. Tak więc naruszenia które nie wywarły znaczącego (istotnego) wpływu na wynik sprawy nie mogą stanowić podstawy uwzględnienia skargi.

W niniejszej sprawie, nawet jeśli by przyjąć, że rozpatrzenie protestu nastąpiło z uchybieniem terminu, to brak jest jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, że owo zarzucane przez skarżącą przekroczenie terminu przewidzianego na rozpatrzenie protestu miało wpływ na wynik oceny projektu. Wpływu takiego nie wskazuje również skarżąca, która koncentruje się na samym fakcie przekroczenia terminu. Tak więc okoliczność ta nie mogła być podstawą stwierdzenia, że zaskarżone rozstrzygnięcie narusza prawo i jako takie może być skutecznie zakwestionowanie przez Sąd.

Skoro zatem w niniejszej sprawie wszystkie zarzuty skargi okazały się nieuzasadnione, a przeprowadzona kontrola zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem nie wykazała naruszenia prawa materialnego, jak też naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, w tym stanie rzeczy Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a.