Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opoluz 27 lipca 2022 r., sygn. akt I SA/Op 185/22

Uzasadnienie

Przedmiotem skargi wniesionej przez S. K. (dalej jako skarżący, strona, wnioskodawca) jest rozstrzygnięcie z 6 czerwca 2022 r. Instytucji Zarządzającej RPO WO 2014-2020, którym to Instytucja Zarządzająca rozpatrzyła negatywnie protest wniesiony przez skarżącego dotyczący negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu nr [...], pn. "Zakup i wdrożenie nowoczesnych technologii informacyjno - komunikacyjnych [...]", złożonego w ramach V naboru wniosków do Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Opolskiego na lata 2014-2020, nr Osi priorytetowej II Konkurencyjna gospodarka, nr działania 2.1 Nowe produkty i usługi w MSP, nr poddziałania 2.1.2 Wsparcie TIK w przedsiębiorstwach.

Rozstrzygnięcie to zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Skarżący złożył 14 października 2021 r. w Opolskim Centrum Rozwoju Gospodarczego (OCRG – Instytucja Pośrednicząca) wniosek o dofinansowanie projektu pn. Zakup i wdrożenie nowoczesnych technologii informacyjno - komunikacyjnych [...]".

W wyniku przeprowadzonej oceny merytorycznej wniosku, pismem z 7 kwietnia 2022 r. poinformowano skarżącego, że Komisja Oceny Projektów dokonała oceny niniejszego wniosku, w wyniku której projekt otrzymał 40 punktów na 45 możliwych do osiągnięcia, co stanowi 88,89 % maksymalnej liczby punktów, jednak nie spełnił bezwzględnych kryteriów merytorycznych uniwersalnych. Dodano, iż szczegółowe uzasadnienie oceny znajduje się w listach sprawdzających kryteria merytoryczne, które stanowią załącznik do niniejszego pisma. W piśmie tym zawarto również pouczenie o trybie i zasadach określonych w art. 53 oraz 54 ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki wspólności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. 2020, poz. 818 ze zm. zwanej dalej ustawą wdrożeniową) dotyczących możliwości złożenie pisemnego protestu do Instytucji Pośredniczącej.

Jak wynika z akt sprawy, w przeprowadzonej ocenie uznano, że projekt złożony przez skarżącego nie spełnia trzech kryteriów bezwzględnych, tj. kryterium nr 2 pn. "Wykonalność i efektywność projektu", nr 4 pn. "Kwalifikowalność wydatków", nr 5 pn. "Kwalifikowalność wydatków w zakresie finansowo – ekonomicznym". Podstawą przyjęcia, że projekt skarżącego nie spełnia ww. kryteriów bezwzględnych było uznanie przez ekspertów, że wydatki przedstawione przez skarżącego we wniosku odnoszące się do stawek za wykonanie usługi dedykowanej, spersonalizowanej platformy sprzedażowej - [...], są zawyżone w stosunku do aktualnych cen rynkowych branży IT.

Nie zgadzając się z powyższym skarżący złożył protest, w których zakwestionował negatywną ocenę złożonego przez niego wniosku o dofinansowanie. Nie zgadzając się z decyzją Instytucji Pośredniczącej (OCRG), skarżący wskazał, że kwestie związane z ustaleniem stawek rynkowych i ich ewentualne zawyżenie podlegać może wyłącznie w ramach kryterium bezwzględnego nr 5 pn. "Kwalifikowalność wydatków w zakresie finansowo – ekonomicznym", nie stanowi natomiast przesłanki podlegającej ocenie w ramach pozostałych kryteriów. Nadto odnosząc się do kwestii merytorycznych i oceny projektu w zakresie, w jakim uznano, że przyjęte przez wnioskodawcę stawki dotyczące usług informatycznych są zawyżone w stosunku do stawek rynkowych, wnioskodawca podniósł, że ocena przeprowadzona w tym zakresie jest nieprawidłowa i nierzetelna. Wskazywał, że zaplanowana w projekcie wysokość wydatków i nakładów na zadnia ujęte w projekcie została oszacowana w sposób przejrzysty, racjonalny, ceny są rynkowe, na dowód czego wnioskodawca przedłożył na wcześniejszym etapie dwie oferty zewnętrznych wykonawców, natomiast na etapie oceny przytoczył dodatkowo oficjalne cenniki innych oferentów, a tym samym dokonał szacowania wysokości wydatków w oparciu o prawidłowe i wymagane w konkursie dokumenty.

Zarzucił, że eksperci dokonali oceny na postawie subiektywnych odczuć, powołując się na dokumenty, które nie stanowią podstawy szacowania wydatków, nie stanowią odpowiedzi na indywidualne potrzeby wnioskodawcy i nie stanowią wymaganego regulaminem konkursowym załącznika. Raport płacowy, na który przy szacowaniu cen powołują się eksperci, nie jest cennikiem wykonawcy i nie stanowi odpowiedzi na zapytanie o cenę. Nie stanowi również oferty potencjalnego wykonawcy. Nadto eksperci w sposób nieuzasadniony powołują się na zapisy raportu płacowego Michael Page, czy raportu ze strony wynagrodzenia.pl, w których to raportach wskazuje się na wynagrodzenie pracowników.

Natomiast oferent – wykonawca usługi w ofertach wykonania usługi podaje cenę usług uwzględniającą wynagrodzenie pracownika plus koszty prowadzenia działalności, w tym koszty działalności operacyjnej, czy wreszcie marże. Wnioskodawca argumentował, że to nie pracownik składa oferty, a jego pracodawca, z tego względu przytoczone w ocenie raporty nijak nie odzwierciedlają cen rynkowych usług. Nie jest bowiem istotne, ile zarobi pracownik wykonawcy, zaś eksperci winni ocenić poprawność zbadania rynku w celu oszacowania cen usług wykonawców. Wnioskodawca podkreślał, że projekt został odrzucony ze względu na subiektywną i nieprawidłową ocenę ekspertów wysokości stawki roboczogodziny (rbh), która wynosiła 200 zł i została uznana za zawyżoną, pomimo prawidłowego jej wyliczenia.

Nadto wskazał, że tym samym konkursie przyjęto do dofinansowania dwa projekty, w których stawka 200 zł/ rbh została przez ekspertów zaakceptowana: tj. projekt [...] (250 zł/ rbh) i projekt [...] (200 zł/rbh). Zwracał przy tym uwagę, że zasada równego traktowania wnioskodawców rozumiana jest jako zakaz stosowania regulaminu konkursu w sposób skutkujący faworyzowaniem pozostałych wnioskodawców oraz dokonywanie zmian regulaminu konkursu, które miałyby taki sam skutek, a przyjęcie do dofinansowania projektów ze stawką rbh na tym samym i wyższym poziomie stanowi złamanie tej zasady.

W odpowiedzi na powyższy protest Instytucja Pośrednicząca (OCRG) na podstawie art. 56 ust.2 pkt 3 ustawy podtrzymała dokonaną przez siebie ocenę w całości i skierowała protest do Instytucji Zarządzającej.

Instytucja Zarządzająca, w wyniku analizy dokumentacji wniosków oraz zapisów Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Opolskiego na lata 2014- 2020, wersja 7 dokument zatwierdzony Decyzją Wykonawczą Komisji C(2021)7454 z dnia 03.11.2021 r.), zwanego dalej; "RPO WO 2014-2020", Wyciągu ze szczegółowego opisu osi priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Opolskiego na lata 2014- 2020, Zakres: Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego (wersja nr 51) w zakresie działanie 2.1.2 Wsparcie TIK w przedsiębiorstwach (Wersja 1, sierpień 2021 r.), zwanego dalej: "Wyciąg z SZOOP", Regulaminu Konkursu Regionalnego Programu Operacyjny Województwa Opolskiego na lata 2014-2020 OŚ PRIORYTETOWA II Konkurencyjna gospodarka PODDZIAŁANIE 2.1.2 Wsparcie TIK w przedsiębiorstwach (dokument przyjęty przez Zarząd Województwa Opolskiego Uchwałą nr 5381/2021 z 24 sierpnia 2021 r. ze zm.) wraz z załącznikami, zwanego dalej: "Regulaminem konkursu (...)", a także Regulaminu pracy komisji oceny projektów oceniającej projekty w ramach EFRR RPO WO 2014-2020 - dotyczy konkursowej i pozakonkursowej procedury wyboru projektów, wersja nr 18 (dokument przyjęty przez Zarząd Województwa Opolskiego Uchwałą nr 381/2015 z 19 marca 2015 r. ze zm.), zwanego dalej "Regulaminem Pracy KOP, uznała, że ocena wniosku o dofinansowanie złożonego przez skarżącego została przeprowadzona prawidłowo w zakresie kryteriów: nr 2 pn." Wykonalność i efektywność projektu" i nr 5 pn." Kwalifikowalność wydatków w zakresie finansowo – ekonomicznym, natomiast w zakresie kryterium nr 4 pn. "Kwalifikowalność wydatków" została przeprowadzona w sposób nieprawidłowy.

Przechodząc do oceny projektu w zakresie spełnienia kryteriów: nr 2 pn. "Wykonalność i efektywność projektu" organ wskazał, że zarzut wnioskodawcy, iż przedmiotowe kryterium zostało spełnione z uwagi na to, ze żadna z przesłanek wymienionych w definicji nie została podważona przez oceniających, a wysokość stawki za 1 rbh nie podlega ocenie w niniejszym kryterium, jest nieuzasadniony. Organ, wskazał, że zgodnie z definicją przedmiotowego kryterium oceniający w oparciu o zapisy wytycznych/procedur konkursowych i informacji przedstawionych w dokumentacji projektowej, mają obowiązek zbadać wykonalność projektu z uwzględnieniem m.in. realności i zasadności planowanych wydatków do jego realizacji. Wskazana w wydatku projektu cena 200 zł netto/godz. za wykonanie usługi dedykowanej, spersonalizowanej platformy sprzedażowej - [...], jest zawyżona w stosunku do aktualnych cen rynkowych branży IT. W związku z czym planowany do poniesienia wydatek nie jest zasadny i nie spełnia jednej z przesłanek kryterium pn.

Wykonalność i efektywność projektu. Organ wskazał przy tym, że ocena projektu została szczegółowo i obszernie udokumentowana w Listach sprawdzających. Ocena w tym zakresie jest prawidłowa, oceniający odpowiedzialni są za jakość podejmowanych decyzji, zgodnie z Regulaminem pracy KOP i zgodnie z wiedzą oraz doświadczeniem dokonali rzetelnej oceny. Wnioskodawca w ramach rozwiązania B2C zaplanował m.in. zakup usługi dedykowanej, spersonalizowanej platformy sprzedażowej - [...] w kwocie 310.000,00 zł. Podczas oceny merytorycznej, oceniający poprosili o wyjaśnienia w sprawie liczby roboczogodzin i stawki 200 zł/godz. na wykonanie ww. usługi. W szczególności zwrócono uwagę, że stawka 200 zł jest nieracjonalnie wysoka w stosunku do wartości rynkowych wahających się na poziome od 120 do 160 zł. Poproszono o obniżenie wydatku do stawki rynkowej, która nie przekracza 150 zł/godz.

W dalszej części organ podał, że wnioskodawca w wyjaśnieniach wskazuje, że wartości oszacowane zostały na podstawie ofert od kilku wykonawców, jednakże zwrócił uwagę, że druga z ofert jest tylko wstępną kalkulacją i nie zawiera pełnej informacji na temat stawki za 1 rbh, w efekcie do dokumentacji dołączono de facto tylko jedną ofertę, na podstawie, której dokonano rozeznania rynku.

Powyższe, w ocenie organu dowodzi, że wnioskodawca nie przygotował dokumentacji rzetelnie, a wysokość usługi ustalił na podstawie oferty jednego wykonawcy. Nadto organ wskazał, że oceniający zasadnie nie uwzględnili wyjaśnień wnioskodawcy. Pierwszy oceniający w Liście sprawdzającej (...) powołał się na przeciętne wynagrodzenie brutto programistów ustalone w 2022 r., udowodnił także przeciętne wynagrodzenie brutto programistów zatrudnianych w dziewięciu firmach na poziomie ponad dwukrotnie niższym. Powyższe potwierdza, zdaniem organu, że na rynku branży IT istnieją firmy oferujące znacznie niższe stawki/ceny za wykonanie usługi wykonania dedykowanego oprogramowania.

Ponadto w opinii organu, rację ma oceniający, który zwraca uwagę na fakt, że podana stawka 200 zł/godzin stanowi kwotę netto, w związku z czym wartość brutto za jedną godzinę to 246 zł. Drugi oceniający również nie zaakceptował zaproponowanej w projekcie ceny 200 zł/godzinę, powołując się na wiarygodne źródło informacji w tym zakresie. Powyższe potwierdza, że usługa zakupu dedykowanej, spersonalizowanej platformy sprzedażowej - [...] może zostać wykonana w niżej cenie. W związku z powyższym organ uznał, że ocena w tym zakresie jest prawidłowa.

Odnosząc się do kryterium nr 5 pn. "Kwalifikowalność wydatków w zakresie finansowo – ekonomicznym" organ wskazał, że zgodnie z Regulaminem Pracy KOP to eksperci są odpowiedzialni za jakość podejmowanych decyzji, a każdy z oceniających dokonuje własnej oceny projektu. Jednocześnie rozpatrując protest, ma prawo i obowiązek odnosić się tylko i wyłącznie do oceny danego projektu. Ponadto zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 7 lipca 2016 r. (sygn. akt III SA/Po 375/16): (...) W trakcie procedur konkursowych (w tym również procedur odwoławczych) nie ma możliwości opierania się na rozstrzygnięciach (ocenach) podobnych projektów. Niemożliwe jest skuteczne podważanie prawidłowości oceny konkursowej przez powołanie się na ocenę innego wniosku konkursowego. Wykluczone jest również badanie podniesionych w skardze zarzutów dotyczących prawidłowości innych wniosków konkursowych.

Poza ramami kontroli pozostaje bowiem ocena innych projektów konkursowych złożonych w ramach określonego konkursu przez innych wnioskodawców Niedopuszczalna jest więc weryfikacja złożonych w konkursie wniosków projektowych, w ramach zarzutów złożonej skargi nawet jeżeli strona skarżąca powołuje się na nie przez pryzmat zasady równości (wyrok WSA w Poznaniu z 22 maja 2013 r., sygn. akt III SA/Po 528/13). Z tego względu organ uznał za niedopuszczalne powoływanie się przez wnioskodawcę na stawki przyjęte przy ocenie innych projektów złożonych w tym samym konkursie.

Nadto organ podniósł, że wskazany przez oceniającego w Liście sprawdzającej (...) raport płacowy jest jednym z argumentów uzasadniających możliwość wykonania usługi za niższą stawkę godzinową, niż przewidziano w przedmiotowym projekcie. Ponadto raport płacowy wskazany został także w odpowiedzi na wyjaśnienia Wnioskodawcy z 11 marca 2022 r. Wnioskodawca w wyjaśnieniach podał bowiem adresy stron internetowych wybranych przez siebie podmiotów, których ceny jednostkowe za 1 rbh nie są konkurencyjne na rynku sektora IT, a cytowana wypowiedź jednego z analityków biznesowych na temat rosnących zarobków pracowników branży IT nie stanowi potwierdzenia prawidłowego rozeznania przez Wnioskodawcę rynku. Oceniający udowadniają bowiem stawkę 1 rbh specjalistów IT w kwocie nawet o ponad połowę niższą. Organ wskazał, że prawdą jest, że oferty poszczególnych podmiotów mogą zawierać ceny powiększone o poszczególne składowe pozostałych kosztów działalności, niemniej jednak to po stronie Wnioskodawcy leży obowiązek należytego przygotowania dokumentacji, w tym udokumentowania zasadności poniesionych w projekcie kosztów z uwzględnieniem zasady konkurencyjności.

W przedmiotowym projekcie te aspekty nie zostały przez wnioskodawcę należycie udokumentowane, a w dokumentacji projektowej wniosku o dofinansowanie, koszt 1 rbh za wykonanie dedykowanej usługi, pomimo prośby oceniających, nie został obniżony.

Natomiast odnośnie kryterium nr 4 pn. "Kwalifikowalność wydatków" organ uznał, że ocena w tym zakresie została przeprowadzona w sposób nieprawidłowy. Zgodnie bowiem z definicją przedmiotowego kryterium, oceniający mają obowiązek zbadać racjonalność i efektywność wydatków zaplanowanych w projekcie, a także niezbędność danego wydatku do osiągnięcia zakładanych celów projektu. Zakres rzeczowy projektu musi natomiast spełniać wymogi określone w Regulaminie konkursu (...) oraz obowiązujących Wytycznych w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności na lata 2014-2020 (tj. z dnia 21 grudnia 2020 r.) (zwanych dalej: Wytycznymi w zakresie kwalifikowalności (...)).W związku z powyższym, przedstawione w proteście zarzuty Wnioskodawcy w całości należy uznać za zasadne. W przedmiotowym kryterium bada się przede wszystkim, czy wydatki można uznać za kwalifikowalne i czy są niezbędne do realizacji projektu, co potwierdza inny zakres badanego obszaru. Wysokość stawek jednostkowych/zawyżenie wydatków w stosunku do cen rynkowych podlega ocenie w kryterium nr 5 pn. "Kwalifikowalność wydatków w zakresie finansowo – ekonomiczny".

Końcowo organ wskazał, iż pomimo, że ocena bezwzględnego kryterium merytorycznego uniwersalnego nr 4 pn. “Kwalifikowalność wydatków" została przeprowadzona nieprawidłowo, projekt nie zostaje skierowany do ponownej oceny merytorycznej z uwagi na fakt, iż nadal nie spełnia pozostałych dwóch ww. bezwzględnych kryteriów merytorycznych. Uwzględniając powyższe, Instytucja Zarządzająca przychyliła się do stanowiska OCRG wyrażonego w piśmie o. o negatywnej ocenie projektu, a także do stanowiska wyrażonego w piśmie o sygnaturze [...] z 6 maja 2022 r. o podtrzymaniu negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie nr [...] w zakresie bezwzględnych kryteriów merytorycznych uniwersalnych: nr 2 pn. Wykonalność i efektywność projektu i nr 5 pn. Kwalifikowalność wydatków w zakresie finansowo-ekonomicznym".

Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu.

W skardze zarzucił naruszenie:

1. a) art. 37 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy wdrożeniowej skutkujące nieuwzględnieniem protestu, a to w następstwie przeprowadzenia przez OCRG oceny wniosku w sposób wadliwy, sprzeczny z Regulaminem konkursu w zakresie wskazanym poniżej w uzasadnieniu i nieprawidłowej ocenie w ramach Kryterium merytorycznego uniwersalnego, w tym: kryterium 2 pn. "Wykonalność i efektywność projektu", kryterium 4 pn. "Kwalifikowalność wydatków", kryterium 5 pn. "Kwalifikowalność wydatków w zakresie finansowo - ekonomicznym.
2. b) naruszenie art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez nieprawidłową weryfikację wyników dokonanej oceny projektu w zakresie kryteriów dotyczących projektu oraz przedstawionych w proteście zarzutów, która w konsekwencji doprowadziła do nieprawidłowej oceny merytorycznej projektu poprzez uznanie, że projekt nie spełnia bezwzględnych kryteriów merytorycznych uniwersalnych.

W uzasadnieniu skargi przedstawił argumentację zbieżną z argumentacją zawartą w proteście. Podkreślał, że rozpatrzenie protestu nie może sprowadzać się do lakonicznego powołania się na opinie ekspertów, a uzasadnienie stanowiska organu nie może w rzeczywistości być dosłownym przytoczeniem ocen przedstawionych przez ekspertów przy jednoczesnym przedstawieniu jedynie lakonicznego uzasadnienia stanowiska przyjętego przez organ odwoławczy. Rozstrzygnięcie protestu powinno zawierać szczegółową, jednoznaczną, rzetelną i przejrzystą analizę kwestionowanych przez wnioskodawcę ocen operacji, z rozważeniem argumentacji zarzutów zamieszczonych w proteście. Rozstrzygnięcie podlegające kontroli sądu nie może być dowolne, musi przytaczać zrozumiałe powody, które zdecydowały o nieuwzględnieniu protest, Wskazywał, że zasada równego dostępu do pomocy nakłada na instytucje odpowiedzialne za realizację zadań polityki rozwoju obowiązek równego traktowania wszystkich beneficjentów pomocy oraz formułuje zakaz jakiegokolwiek faworyzowania lub dyskryminowania niektórych z nich.

Naruszenie którejkolwiek z zasad wymienionych w art. 37 ust. 1 ustawy, stanowi naruszenie zasady równego dostępu do pomocy". Powołując się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreślił, że "ocena projektu opiera się na swobodnej ocenie, ale nie dowolnej, gdyż jej granice wyznaczają zasady: równego dostępu i przejrzystości reguł oceny. Wynik takiej oceny powinien zawierać uzasadnienie, ze szczególnym wyjaśnieniem okoliczności, które zadecydowały o takim, a nie innym rozstrzygnięciu.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.

Na rozprawie 27 lipca 2022 r. pełnomocnik skarżącego potrzymał zarzuty i argumentację wniesionej skargi, podkreślając, że obydwie oferty złożone przez skarżącego jako załącznik do wniosku o dofinansowanie zostały przedstawione skarżącemu przez podmioty zewnętrzne w odpowiedzi na zapytanie o cenę. Z treści oferty, kwestionowanej obecnie przez organ wynika informacja na temat sposobu kształtowania ceny za usługę, stąd też należy przyjąć, że obydwie oferty są ofertami rynkowymi, zaś w kwestii nomenklatury, czyli nazwania drugiej z ofert ofertą wstępna, może mieć znaczenie takie, że ceny wynagrodzenia za tego typu usługi stale rosną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje

Skarga jest uzasadniona.

Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem. Na podstawie art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 137 ze zm.; zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a."), sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Stosownie zaś do art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, w przypadku nieuwzględnienia protestu, wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a.

W wyniku rozpatrzenia skargi, sąd może: uwzględnić skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1a); orzec, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1 b); oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia (pkt 2); umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe (pkt 3).

Z treści art. 61 ust. 8 ww. ustawy wdrożeniowej wynika, iż sąd administracyjny weryfikuje ocenę projektu w zakresie wynikającym z procedury odwoławczej, której wynik podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, biorąc pod uwagę przepisy powszechnie obowiązujące oraz akty, które stosował organ przy ocenie projektu. Punktem odniesienia są zatem przepisy prawa materialnego - przede wszystkim ww. ustawy (w stanie prawnym z daty rozstrzygania przez Instytucję Pośredniczącą i Instytucję Zarządzająca) oraz przepisy zawarte w systemie realizacji Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Opolskiego 2014-2020 (RPO WO) oraz Kryteriach wyboru projektów, opracowanych na podstawie Szczegółowego Opisu Osi Priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Opolskiego.

W świetle przepisów ustawy wdrożeniowej ocena merytoryczna wniosku ma na celu dokonanie rzetelnej i bezstronnej oceny projektu w procesie jego wyboru i w tym właśnie celu przeprowadzona ma być przez ekspertów posiadających specjalistyczną wiedzę lub umiejętności z poszczególnych dziedzin objętych programem operacyjnym, a jej wyniki mają być udokumentowane i uzasadnione w sposób przejrzysty poprzez umieszczenie ich w kartach oceny projektu.

Podkreślić należy, że sąd administracyjny, co do zasady, nie jest uprawniony do weryfikacji oceny projektu dokonanej przez organ, jeśli nie zostanie stwierdzone, że naruszono prawo w zakresie procedury konkursowej, a także, jeśli nie zostanie stwierdzone naruszenie norm wynikających z ustawy wdrożeniowej. Kontrola legalności działań instytucji zarządzającej w procesie wyboru projektu do dofinansowania jest więc ograniczona. Sąd nie jest uprawniony do weryfikacji dokonanej przez ekspertów oceny pod względem merytorycznym, np. przez odmienną ocenę założeń projektu i przyznanie określonej liczby punktów ocenianemu projektowi, lecz wyłącznie do kontroli oceny projektu dokonanej przez organ w kontekście przestrzegania kryteriów tej oceny, takich jak równość, przejrzystość, bezstronność, niezmienność i rzetelność, wywodzonych z przepisów ustawy wdrożeniowej, a także kompletności tej oceny i jasności przyjętych kryteriów.

Sądowa ocena opinii eksperta polega na badaniu, czy jest ona spójna, wyczerpująca, logiczna i czy odpowiada na zasadnicze pytania. Treść merytoryczna oceny nie mieści się w granicach kontroli sądu administracyjnego, bowiem to oceniający jest ekspertem w danej dziedzinie (por. wyrok NSA z dnia 26 kwietnia 2011 r., II GSK 1115/10).

Dalej wskazać należy, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania (art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). Projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów (art. 37 ust. 2 ustawy wdrożeniowej). Z punktu widzenia przepisów ustawy wdrożeniowej, dokonując kontroli zaskarżonego aktu sąd bada, czy wybór projektu został przeprowadzony zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 37 ust. 1 tej ustawy w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewniający wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Zasada równego dostępu do pomocy nakłada na instytucje odpowiedzialne za realizację zadań polityki rozwoju obowiązek równego traktowania wszystkich beneficjentów pomocy oraz formułuje zakaz jakiegokolwiek faworyzowania lub dyskryminowania niektórych z nich.

Naruszenie którejkolwiek z zasad wymienionych w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej stanowi naruszenie zasady równego dostępu do pomocy. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów ma charakter instrumentalny w stosunku do zasady równości, formułując wobec instytucji zarządzającej nakaz jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów. Przejrzystość realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów. Rzetelność związana jest z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru (por. wyrok NSA z 3 lutego 2017 r., sygn. akt II GSK 1/17). Zasada bezstronności ustanawia zakaz wprowadzania preferencji dla określonych grup czy rodzajów wnioskodawców lub projektów (zob. J. Jaśkiewicz "Komentarz do art. 37 ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowania w perspektywie finansowej 2014 - 2020"; oraz wyrok NSA z 22 marca 2017 r., sygn. akt II GSK 339/17 wyrok WSA w Krakowie z 8 maja 2018 r., sygn. akt I SA/Kr 39/18).

Z kolei Regulamin konkursu określa kryteria wyboru projektów oraz ich znaczenie (art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy wdrożeniowej). Kryteria te winny być określone w sposób czyniący zadość przedstawionemu powyżej standardowi, a ich znaczenie odpowiadać winno celowi danego postępowania konkursowego.

Ponieważ stosownie do art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5 ustawy wdrożeniowej skarżący wskazał w proteście 3 kryteria wyboru projektów, z których oceną się nie zgadza oraz zarzuty o charakterze proceduralnym w zakresie przeprowadzonej oceny, zaś w rozstrzygnięciu protestu organ podzielił stanowisko skarżącego w zakresie nieprawidłowej oceny kryterium nr 4, to kontrola sądu w tej sytuacji polega na weryfikacji oceny projektu w zakresie kryteriów nr 2 i 5.

Przechodząc do oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia podkreślić należy, że podstawą uznania niespełnienia obu kwestionowanych kryteriów były te same okoliczności faktyczne, a mianowicie uznanie, że skarżący zawyżył wysokość stawek jednostkowych wydatków w stosunku do cen rynkowych.

Nie budzi wątpliwości Sądu, ani też stron postępowania, że co do zasady zawyżenie stawek jednostkowych wydatków w stosunku do cen rynkowych, stanowi podstawę do uznania, że projekt nie spełnia kryterium bezwzględnego określonego w punkcie 5 pn. "Kwalifikowalność wydatków w zakresie finansowo – ekonomicznym" i stanowi samodzielną podstawę negatywnej oceny projektu. Poza sporem w niniejszej sprawie pozostaje to, że aby projekt mógł zostać skierowany do dofinansowania musi spełnić łącznie wszystkie kryteria uniwersalne, tzw. bezwzględne kryteria merytoryczne.

Jak wynika natomiast z definicji tego kryterium nr 5, w jego ramach bada się racjonalność i efektywność wydatków zaplanowanych/poniesionych w ramach projektu z uwzględnieniem: kwalifikowalności wydatków zgodnie z Wytycznymi ministra właściwego ds. rozwoju w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności na lata 2014-2020 oraz w przypadku projektów objętych pomocą publiczną zgodnie z programem pomocy publicznej i odpowiednimi aktami normatywnymi; czy wydatki nie są zawyżone w stosunku do cen rynkowych; prawidłowości wyliczenia stawek jednostkowych lub ryczałtowych/kwot ryczałtowych. Ocena projektu może skutkować skierowaniem do jednorazowego uzupełnienia/poprawienia.

Z akt sprawy, w tym list sprawdzających wniosek o dofinansowanie, wynika, że obaj oceniający zakwestionowali stawki jednostkowe podane przez skarżącego z uwagi na ich zawyżenie w stosunku do stawek rynkowych. Sporny pomiędzy stronami pozostawał sposób przeprowadzenia tej oceny i wnioski z niej płynące.

Sąd dokonując analizy akt rozpoznawanej sprawy doszedł do wniosku, że ocena dokonana przez organ w tym zakresie budzi wątpliwości, bowiem wywód dotyczący tej oceny zaprezentowany zarówno przez oceniających, jak i organ, nie jest rzetelny i przejrzysty.

W ocenie Sądu stanowisko zawarte w rozstrzygnięciu protestu, że jedna z ofert złożonych w odpowiedzi na zapytanie ofertowe skarżącego nie spełnia wymogów z uwagi na zawarcie, na jej pierwszej stronie - okładce, sformułowania "oferta wstępna" bez jej oceny merytorycznej, narusza zasadę równego dostępu do pomocy i jest nadmiernym formalizmem i nie wypełnia uzasadnienia wytycznych do tego kryterium, w szczególności w sytuacji, gdy skarżący podnosi, że oferta ta został przedstawiona mu przez podmioty zewnętrzne w odpowiedzi na zapytanie o cenę, a z treści oferty oferty wynika informacja na temat sposobu kształtowania ceny za usługę, podnosząc, że obie oferty są ofertami rynkowymi, zaś kwestii nomneklatury, czyli nazwania drugiej z ofert ofertą wstępną, może mieć znaczenie takie, że ceny wynagrodzenia za tego typu usługi stale rosną. W tym miejscu Sąd dostrzega natomiast, że pewną praktyką podmiotów dokonujących wycen swoich usług w przypadku skomplikowanych procedrur technicznych jest wprowadzenie swoistego rodzaju zastrzeżeń o charakterze asekuracyjnym dających możliwości pewnych odstępów w przypadku pojawienia się okoliczności dodatkowych nieuwzględnionych przy sporządzaniu oferty.

Stąd też, zdaniem Sądu, samo lakoniczne stwierdzenie zawarte w uzasadnieniu protestu, że przedłożona przez wnioskodawcę oferta stanowiąca odpowiedź na skierowne przez niego zapytanie ofertowe, jest tylko wstępną kalkulacją i nie zawiera pełnej informacji na temat stawki za 1 rbh, nie można uznać za wystarczające do uznania, że wnioskodawca nie dokonał rzetelnego rozeznania rynku, w sytuacji gdy ani oceniający, ani organ nie dokonali analizy zapisów tej oferty w zakresie jej przydatności dla ustalenia stawek rynkowych, w szczególności nie wykazali, że oferta ta nie zawiera elementów cenotwórczych, pozwalających na proste ustalenie stawek rynkowych, np. poprzez wykonanie porstej operacji matematycznej, jaką jest podzielenie wskazanej w ofercie ceny przez liczbę wskazanych w niej roboczogodzin przyjętych jako czas realizacji zadania.

W ocenie Sądu, w takiej sytuacji, stanowisko organu w tym zakresie uznać należy za co najmniej przedwczesne. Ocena wniosku polega, bowiem na dogłębnej analizie porównawczej jego treści oraz załączników i dołączonych dokumentów na poparcie twierdzeń.

Ponadto, uznając ofertę cenową przedłożoną przez wnioskodawcę za niespełniającą wymogów rzetelnego rozeznania rynku, oceniący powinni wezwać stronę, która na skutek wezwania mogła uzyskać dokument od innego podmiotu lub zwrócić się do dotyczasowego oferenta, o wyjaśnienie lub poprawienie ewentulanych nieprawidłowści. Natomiast oceniający na takie okoliczności się nie powoływali. Tym samym istotne dla oceny wniosku kwestie, na które wskazuje organ w rozstrzygnięciu protestu, nie były przedmiotem wezwania. Co prawda organ wezwał wnioskodawcę do wyjaśnienia kwestii związanych z wysokością przyjętych stawek, nie wskazywał jednak na nieprawidłowość oferty złożonej przez potencjalnego wykonawcę, a jedynie zawyżenie stawek podanych we wniosku w stosunku od stawek wskazywanych przez innych wnioskodawców w procedurze konkursowej. Podkreślić również należy, że samo stanowisko oceniających, co do odmienności stawek wskazanych przez wnioskodawcę w stosunku do stawek wykazywanych przez innych wnioskodawców pozostawało dla strony nieweryfikowalne (jak i w efekcie na obecnym etapie postępowania - dla Sądu).

W swych ocenach oceniający powołali się w sposób nieweryfikowalny dla strony na stawki wykazane w innych wnioskach, a następnie skupili się na szczegółowej analizie raportów płacowych w sektorze IT, przedstawiając sposób wyliczenia stawki wynagrodzeń pracowników w poszczególnych gałęziach sektora IT. Niemniej jednak, na co słusznie wskazuje skarżący, nie wykazali, w jaki sposób owe stawki wynagrodzenia pracowników, przekładają się na stawki usług podmiotów funkcjonujących w branży IT. Oferty poszczególnych podmiotów zatrudniających i działających w oparciu o pracowników branży IT mogą, na co słusznie wskazywał skarżący, zawierać także inne elementy cenotwórcze, niż tylko i wyłącznie wynagrodzenie pracowników. W sposób naturalny i uzasadniony względami ekonomicznymi, oferty firm oferujących usługi uwzględniają w swych kalkulacjach pozostałe koszty działalności.

Nadto dostrzec należy, że wnioskodawca przedstawił także przykładowe cenniki innych wykonawców, z których wynikają ceny stawek godzinowych zespołów projektowych wahające się w graniach od 200 do 250 zł/h, jednak organ uznał, że cenniki te pochodzą od wykonawców z województwa mazowieckiego i kujawsko- pomorskiego, zaś rynek usług IT jest bardzo szeroki i ceny usług na terenie całego kraju są bardzo zróżnicowane. Organ nie przedstawił natomiast szczegółowej analizy w tym zakresie i nie przedstawił weryfikowalnych dla strony (a w konsekwencji i dla Sądu) informacji, które pozwalałyby zweryfikować prawidłowość przeprowadzonej w tym zakresie oceny. Poza owym ogólnikowym stwierdzeniem, nie odniósł się w sposób weryfikowalny do cen rynkowych tych usług, nie przedstawił rzeczowej argumentacji, która uzasadniałaby przedstawione przez organ i oceniających stanowisko w przedmiocie zawyżenia cen usług.

Co prawda należy zgodzić się z organem, że oceniający wykazali w swych ocenach w sposób spójny, logiczny wysokość stawek wynagrodzeń pracowników w sektorze IT, niemniej jednak nie wykazali w sposób weryfikowalny, że stawki usługodawców przyjęte przez wnioskodawcę są zawyżone w stosunku do cen rynkowych i nie spełniają kryterium wydatków w zakresie finansowo – ekonomicznym. Inaczej mówiąc, nie uzasadnili w żaden sposób owego przełożenia stawek wynagrodzeń pracowniczych na wysokość cen usług w tym sektorze. Zaś przedmiotem oceny nie była rynkowość stawek i wynagrodzeń pracowniczych, a cen usług podmiotów świadczących usługi. Wprawdzie oceniający, dokonując oceny działając w roli ekspertów posługują się wiedzą specjalistyczną i nie jest dopuszczalne wkraczanie przez sąd w merytoryczną zasadność oceny, to jednak sąd jest uprawniony i zobowiązany do badania, czy ocena ta jest jasna, logiczny, spójna, wiarygodna, zaś wyciągnięte wnioski nie są ze sobą sprzeczne.

Rola ekspertów w postępowaniu dotyczącym oceny projektów jest podobna do roli biegłych w postępowaniu sądowym i tak też powinna być traktowana przez sąd administracyjny (por. wyrok z dnia 8 maja 2018 r., sygn. akt I SA/Kr 39/18, wyrok z dnia 12 czerwca 2018 r. sygn. akt III SA/Gl 516/18). W orzecznictwie trafnie podnosi się, że dla zapewnienia realizacji zasad: równego dostępu do pomocy oraz przejrzystości kryteriów stosowanych przy ocenie projektów, jak również rzetelności i bezstronności ich oceny (art. 37 ustawy w zakresie polityki spójności), konieczne jest, by formułowane przez właściwe instytucje zarzuty, na których opierają one negatywną ocenę projektu, były szczegółowo i w sposób nie budzący wątpliwości uzasadnione. Ocena przejrzysta i rzetelna to taka, która zawiera również wyczerpujące i rzeczowe argumenty uzasadniające podstawę wywiedzionych w niej wniosków. Argumentacja oceniającego oraz organ, nie może być dowolna i winna mieścić się w granicach logicznego rozumowania.

Powinna być spójna, wyczerpująca (kompletna), odpowiadać generalnym standardom prawa, zasadom doświadczenia życiowego, pozostawać w związku z dokumentacją konkursową i ustalonymi kryteriami. Uzasadnienie musi być zrozumiałe dla strony i wyraźnie wskazywać na przyczyny rozstrzygnięcia, a w niniejszym postępowaniu nie spełnia ono tych warunków w zakresie zaskarżonego kryterium. W ocenie Sądu, nie przedstawiono argumentacji, która wyczerpująco uzasadniałaby dokonaną ocenę. Oceniający i organ winni bowiem zawrzeć uzasadnienie merytoryczne, nie co do rynkowości wynagrodzeń pracowniczych, a cen usług podmiotów świadczących usługi. W tym zakresie oceniający ani organ nie przedstawili rzeczowej argumentacji poddającej się kontroli sądu. Zdaniem Sądu ocena zaprezentowana przez organ i oceniających zawiera w tym zakresie braki, nieścisłości i niejasności, a tym samym nie pozwala na weryfikację stanowiska w niej zawartego, a dotyczącego zawyżenia cen wskazanych we wniosku skarżącego w stosunku do cen rynkowych usług. Brak jest zatem podstaw do uznania, że ocena ta została przeprowadzona w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny, tak jak wymaga przepis art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej.

Na marginesie niniejszych rozważań Sąd wskazuje, iż akceptuje pogląd wyrażany w orzecznictwie, że rozpatrzenie protestu związane jest z konkretną i indywidualną sprawą. To zaś oznacza, że organ podejmuje rozstrzygnięcie w okolicznościach tej sprawy, a jego ocena nie może być skutecznie podważona przez odwołanie się do oceny innego wniosku o dofinansowanie w tym samym, czy innym konkursie. Niemniej jednak w sytuacji, gdy oceniający i organ, w swych ocenach odnoszących się do stawek rynkowych usług, powołują się na “znane tylko sobie" stawki, wynikące ze wskazań innych wnioskodawców także w innych procedurach konkursowych, zaś skarżący przywołuje w odpowiedzi na to stawki uznane za rynkowe przez innych wnioskodawców w tym samym konkursie, to taki sposób postępowania i przeprowadzenia oceny budzi wątpliwości co do jej rzetelności i przejrzystości, w szczególności gdy ocena taka nie zawiera innego rzetelnego uzasadnienia co do wysokości stawek przyjętych przez organ za rynkowe.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 lit.a ustawy wdrożeniowej, Sąd uznał, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, dlatego przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Jak już wskazano powyżej, podstawą uznania niespełnienia obu kwestionowanych kryteriów były te same okoliczności faktyczne, a mianowicie uznanie, że skarżący zawyżył wysokość stawek jednostkowych wydatków w stosunku do cen rynkowych. Z tego powodu sama kwalifikacja prawna zawyżenia wysokości stawek wskazanych we wniosku, w stosunku do stawek rynkowych, nie ma istotnego wpływu na końcowy wynik sprawy. Bowiem, jak wskazywano powyżej i co nie jest sporne w sprawie, warunkiem pozytywnej oceny projektu jest spełnienie wszystkich kryteriów bezwzględnych (łącznie).

Odnosząc się zaś do samego kryterium nr 2 pn. "Wykonalność i efektywność projektu" to podkreślić należy, iż kryterium to zostało zdefiniowane w Regulaminie konkursu, w którym wskazano, iż w ramach tego kryterium bada się wykonalność projektu wg:

1. 1. planowanego harmonogramu;
2. 2. zakresu rzeczowego, realności i zasadności planowanych wydatków do realizacji projektu;
3. 3. złożoności procedur przetargowych;
4. 4. innych okoliczności warunkujących terminową realizację projektu;
5. 5. wykonalność instytucjonalną (w tym bada się, czy wnioskodawca posiada zdolność instytucjonalną, organizacyjną i kadrową do realizacji projektu, gwarantującą stabilne zarządzanie projektem (zgodnie z przyjętymi celami)).

Bada się zgodność założeń projektu z:

1. 1. innymi regulacjami prawnymi;
2. 2. a także Wytycznymi ministra właściwego ds. rozwoju;
3. 3. zapisami Szczegółowego opisu osi priorytetowych RPO WO 2014-2020.

Ocena projektu może skutkować skierowaniem do jednorazowego uzupełnienia /poprawienia.

Organ stoi na stanowisku, że w ramach oceny realności i zasadności planowanych wydatków, do realizacji projektu dopuszczalna jest weryfikacja wysokości cen usług wydatków wskazanych we wniosku, a uzasadnieniem niespełnienia tego kryterium może być okoliczność, że wskazana w wydatku projektu cena 200 zł/netto za wykonanie usługi dedykowanej, spersonalizowanej platformy sprzedażowej – [...], jest zawyżona w stosunku do aktualnych cen rynkowych branży IT.

W tym miejscu, w ocenie Sądu, należy zwrócić uwagę, że jak już wskazywano powyżej, w kryterium merytorycznym bezwzględnym nr 5 pn. "Kwalifikowalność wydatków w zakresie finansowo – ekonomicznym" przewidziano weryfikację tego, czy wydatki nie są zawyżone w stosunku do cen rynkowych. Brzmienie tego zapisu jest jasne, precyzyjne i nie budzi wątpliwości, co do zakresu kontroli rzeczowej przeprowadzanej w jego ramach. Nadto zauważyć należy, że jak wynika z Regulaminu konkursu, projekt który spełni wszystkie kryteria bezwzględne i uzyska co najmniej 50 % maksymalnej liczby punktów do osiągnięcia, uzyskuje ocenę pozytywną i ma możliwość otrzymania dofinansowania. Projekt, który nie spełnił wszystkich kryteriów merytorycznych, nie może zostać wybrany do dofinansowania (...) otrzymuje ocenę negatywną, a wnioskodawca zostaje o tym fakcie pisemnie powiadomiony. Inaczej mówiąc, nie spełnienie kryterium w zakresie kwalifikowalności wydatków w zakresie finansowo – ekonomicznym z uwagi na zawyżenie wydatków w stosunku do cen rynkowych skutkuje automatycznie negatywną oceną projektu i brakiem możliwości uzyskania dofinansowania.

Mając zatem na uwadze całokształt Regulaminu konkursu, wykładnię językową wspartą elementami wykładni celowościowej, w ocenie Sądu kryterium nr 2 pn. "Wykonalność i efektywność projektu", w zakresie sformułowania realności i zasadności planowanych wydatków do realizacji projektu, nie odnosi się do kwestii zawyżenia wydatków w stosunku do cen rynkowych. Podwójna ocena tych samych okoliczności w dwóch odrębnych kryteriach merytorycznych nie ma cech racjonalności. Nie budzi wątpliwości, że kwestia wysokości wydatków podlega ocenie w ramach kryterium merytorycznego bezwzględnego nr 5 pn. "Kwalifikowalność wydatków w zakresie finansowo – ekonomicznym", gdzie wprost przewidziano weryfikację tego, czy wydatki nie są zawyżone w stosunku do cen rynkowych.

Natomiast sformułowanie odnośnie realności i zasadności planowanych wydatków do realizacji projektu należy w ocenie Sądu odnosić do wykonalności i efektywności projektu, bowiem sformułowanie to uszczegóławia właśnie to kryterium. Wykonalność projektu, przyjmując potoczne znaczenie tego sformułowania to ocena, w jakim czasie, za pomocą jakich zasobów i w jakim zakresie przedsięwzięcie może zostać wykonane. To ocena możliwości technicznych, prawnych, ekonomicznych, organizacyjnych realizacji takiego przedsięwzięcia; Wykonalność przedsięwzięcia to możliwość jego skutecznej (osiągnięcie zakładanych celów) realizacji w określonych uwarunkowaniach i ograniczeniach otoczenia.

Z kolei efektywność projektu to rezultat podjętych działań, opisany relacją uzyskanych efektów do poniesionych nakładów. Mając powyższe na uwadze zasadność planowanych wydatków do realizacji projektu należy postrzegać przez pryzmat właśnie owej wykonalności i efektywności projektu. Inaczej mówiąc ocena zasadności obejmować powinna w szczególności ocenę, czy zaplanowane w projekcie wydatki są potrzebne (rzeczowo potrzebne) i czy są bezpośrednio związane z realizacją działań zaplanowanych w projekcie. Zasadność i realność wydatków zawarta została bowiem wymieniona w jednym podpunkcie z zakresem rzeczowym.

Tym samym, w ocenie Sądu, przedsiębiorca winien wykazać, a oceniający zweryfikować, zasadność rzeczową poniesienia każdego wydatku i jego związek z planowanym celem/ rezultatem projektu. Chodzi tu zatem o rodzaj i standard wydatku, a nie cenę rynkową wydatku, która podlega weryfikacji w ramach kwalifikowalności wydatków w zakresie finansowo – ekonomicznym. Inaczej rzecz ujmując, chodzi, o zasadność rozumianą jako uzasadnienie wydatków w kontekście zakresu rzeczowego projektu.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 lit.a ustawy wdrożeniowej, Sąd uznał, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, dlatego przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Stosownie do art. 153 p.p.s.a., dokonując na nowo oceny złożonego przez skarżącą projektu, należy uwzględnić ocenę prawną zawartą w niniejszym wyroku.

O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust.1 pkt c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. 2018, poz. 265). Na wysokość tych kosztów składa się uiszczony wpis od skargi, wynagrodzenie pełnomocnika strony skarżącej oraz zwrot uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa

Końcowo Sąd wskazuje, że orzeczenia sądów administracyjnych cytowane w treści niniejszego uzasadnienia, dostępne są w Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem https://orzeczenia.nsa.gov.pl.