Uzasadnienie
P. M. (dalej określany jako: "Skarżący", "Strona") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Zarządu Województwa Opolskiego z 4 maja 2022 r. nr 4/2022 w przedmiocie zwrotu części dofinansowania przyznanego na realizację projektu w ramach RPOWO na lata 2014-2020
Skarga zawierała brak formalny w postaci braku wskazania numeru PESEL. Skarżący nie uiścił też wpisu od skargi, składając w tym zakresie wniosek o przyznanie prawa pomocy.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 lipca 2022 r., pismem z dnia 11 lipca 2022 r., wezwano Skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL. W wezwaniu wskazano skutki niedopełnienia ww. obowiązków w postaci odrzucenia skargi.
Jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy potwierdzenia doręczenia, przesyłka wobec niezastanie adresata pod adresem wskazanym w treści skargi, została złożona w placówce pocztowej w O., o czym w dniu 13 lipca 2022 r. zawiadomiono adresata umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. Powtórnego zawiadomienia dokonano w dniu 21 lipca 2022 r., a wobec niepodjęcia przesyłki w terminie, dokonano jej zwrotu w dniu 28 lipca 2022 r. Mając powyższe uznano przedmiotowe doręczenie za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o jakim mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a., tj. z dniem 27 lipca 2022 r.
Skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi, tj. nie wskazał numeru PESEL.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.) - zwanej dalej: "p.p.s.a.". Jedną z tych przesłanek jest nieuzupełnienie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W tej kwestii wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a zatem - w myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., pierwsze pismo wnoszone do sądu (w tym skarga) powinno zawierać w szczególności PESEL strony skarżącej będącej osobą fizyczną.
W przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W świetle tej regulacji niezachowanie wymogów formalnych skargi skutkuje wezwaniem przez sąd do uzupełnienia jej braków w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawę odrzucenia skargi stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie.
Oceniając dopuszczalność wniesionej skargi odnotować trzeba, że zawierała ona braki formalne polegające na niepodaniu numeru PESEL Skarżącego. Z tych względów Skarżący został wezwany, w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru PESEL, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 p.p.s.a. pismo strony powinno ponadto zawierać, w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Brak podania w piśmie wszczynającym postępowanie sądowoadministracyjne numeru PESEL strony będącej osobą fizyczną stanowi brak formalny takiego pisma, zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. Jednocześnie Sąd wskazuje, że kwestie wymogów określone w art. 46 § 2 pkt 1 lit. c.p.p.s.a dotyczą podmiotów nie będących osobą fizyczną. W związku z powyższym Skarżący, będący osobą fizyczną, został wezwany do uzupełnienia braku. Stosowne wezwanie nie zostało przez Skarżącego podjęte z urzędu pocztowego.
Zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających (art. 65-72 p.p.s.a.), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). Stosownie do § 3 tego artykułu w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie zaś z § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.
W takim przypadku zachodzi tzw. domniemanie doręczenia przesyłki adresatowi. Domniemanie, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby rozpoczyna swój bieg termin do uzupełnienia braków formalnych skargi. Fikcja prawna doręczenia przewidziana w art. 73 p.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia. Doręczenie jest oparte na domniemaniu, iż zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 kwietnia 2014 r., sygn. akt II GSK 589/14, z dnia 16 grudnia 2011 r., sygn. akt II GSK 2302/11).
Z adnotacji poczynionych na potwierdzeniu odbioru oraz na kopercie, w których znajdowała się przesyłka wynika, że pismo Sądu nie mogło zostać doręczone osobiście, gdyż adresat był nieobecny. Jednocześnie ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika w sposób jednoznaczny i niebudzący jakichkolwiek wątpliwości, gdzie doręczyciel umieścił zawiadomienie o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej, na okres wskazany w art. 73 § 1 p.p.s.a. W miejscu określającym na druku wskazanie informacji o umieszczeniu zawiadomienia o przesyłce dla adresata zaznaczono wyraźnie: "w oddawczej skrzynce pocztowej". Zawiadomienie o złożeniu pisma w placówce pocztowej, w myśl art. 73 § 2 p.p.s.a. powinno nastąpić przez jego umieszczenie w skrzynce oddawczej. Dopiero gdy ten sposób zawiadomienia nie jest możliwy, informację należy umieścić w jednym z miejsc wskazanych w powołanym przepisie.
Jak wynika z adnotacji poczynionych przez pracownika poczty, przesyłka wobec niezastania adresata pod adresem wskazanym w treści skargi, została złożona w placówce pocztowej w O., o czym w dniu 13 lipca 2022 r. zawiadomiono adresata umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. Powtórnego zawiadomienia dokonano w dniu 21 lipca 2022 r., a wobec niepodjęcia przesyłki w terminie, dokonano jej zwrotu w dniu 28 lipca 2022 r. Mając powyższe na uwadze należało uznać przedmiotowe doręczenie za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o jakim mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a., tj. z dniem 27 lipca 2022 r. (środa). W konsekwencji brak formalny skargi nie został przez Skarżącego uzupełniony w ustawowym, siedmiodniowym terminie.
W tym miejscu Sąd wyjaśnia, że w art. 49 § 1 p.p.s.a. ustawodawca wyraźnie zakreślił termin siedmiodniowy na uzupełnienie braków formalnych, który to termin jest terminem ustawowym, a więc nie może być przedłużony ani skrócony. Jedynie zastosowanie się przez stronę do wezwania w tym terminie sanuje braki pisma ze skutkiem od chwili jego wniesienia. Bezskuteczny natomiast upływ terminu siedmiodniowego powoduje anulowanie wszelkich skutków, jakie zostały wywołane wniesieniem pisma procesowego do sądu.
Zauważyć również należy, że ustawodawca nie przewidział żadnych prawnych możliwości uzupełnienia braków formalnych pism procesowych przez sąd, a przepisy art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., art. 49 § 1 p.p.s.a. i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. mają charakter bezwzględnie obowiązujący i nie zawierają wyjątków. Tym samym w przypadku nieuzupełnienia przez stronę braku formalnego w postaci podania numeru PESEL w ww. terminie, Sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 29 listopada 2019 r., sygn. akt III SA/Gd 700/19, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 31 października 2018 r., sygn. akt II SA/Po 774/18, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lutego 2020 r., sygn. akt I OZ 75/20).
Mając na uwadze powyższe okoliczności jak i wskazane regulacje normatywne Sąd odrzucił wniesioną skargę, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.