Uzasadnienie
Skargą z dnia 21 marca 2011 r. nadaną listem poleconym w dniu 23 marca 2011r. skarżący J. T. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 4 lutego 2011 r., Nr [...]. Zaskarżona decyzja została wydana na skutek odwołania od decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu z dnia 16 września 2010 r. określającej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. Decyzja Dyrektora zawierała pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego stosownie do treści art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a. Decyzję organu odwoławczego doręczono w dniu 18 lutego 2011 r. dorosłemu domownikowi tj. I. T. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Stosownie do wskazanych przepisów, termin do wniesienia skargi jest zachowany, gdy skarga zostanie złożona w organie lub wysłana do organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni, od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie. Początkową datą wskazanego terminu będzie- zgodnie z art. 111 § 1 K.c. w zw. z art. 83 § 1 P.p.s.a.- dzień następny po dniu, w którym stronie zostało doręczone rozstrzygnięcie podlegające zaskarżeniu. Powyższe oznacza, że po otrzymaniu rozstrzygnięcia strona postępowania ma trzydzieści dni na oddanie skargi w siedzibie organu, bądź nadanie jej na adres organu za pośrednictwem polskiego urzędu pocztowego.
Stosownie bowiem do art. 83 § 3 P.p.s.a., data nadania przesyłki w polskim urzędzie pocztowym jest datą wniesienia skargi do sądu. Jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy - zgodnie z art. 83 § 2 P.p.s.a..
Z akt sprawy niniejszego postępowania wynika, iż zaskarżona decyzja z dnia 4 lutego 2011 r. została doręczona 18 lutego 2011 r. dorosłemu domownikowi, który podjął się oddania pisma stronie (patrz, zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 407 akt administracyjnych). Takie doręczenie uznaje się za skuteczne stosownie do treści art. 149 ustawy z dnia z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. 2005 nr 8, poz. 60, ze zm.) Wobec powyższego, skoro zaskarżona decyzja - zawierająca prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wnoszenia skargi - została doręczona stronie skarżącej w dniu 18 lutego 2011 r., to bieg trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi rozpoczął się 19 lutego 2011 r., a upłynął z końcem dnia 20 marca 2011 r. Jednakże z uwagi na fakt, iż ostatnim dniem terminu była niedziela, a jest ona dniem wolnym od pracy, termin upłynął dnia następnego tj. 21 marca 2011 r. Tymczasem skarga wniesiona przez skarżącego została nadana do organu listem poleconym w dniu 23 marca 2011 r., wobec czego trzydziestodniowy termin z art. 53 § 1 P.p.s.a. nie został zachowany.
Na zasadzie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Dlatego z uwagi na powyższe skargę należało odrzucić.