Uzasadnienie
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 4marca 2013 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia pojazdu skarżąca A. K. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie podając żadnych argumentów na jego uzasadnienie.
Zarządzeniem z dnia 10 czerwca 2013 r. wezwano skarżącą do przedstawienia dowodów wskazujących na wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270)-dalej p.p.s.a., wraz dokumentami dotyczącymi jej sytuacji majątkowej i finansowej, w tym dokumentami świadczącymi o uzyskiwanych dochodach, ponoszonych kosztach bieżącego utrzymania oraz wyciągami z kont i lokat bankowych za ostatnie 3 m-ce
Wezwanie to skarżąca pozostawiła bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Instytucja wstrzymania wykonania decyzji przewidziana w powołanym art.61 § 3 p.p.s.a. ma charakter szczególny - jako zasadę przyjmuje się bowiem, że ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu. Przesłanki przewidziane w cytowanym przepisie nie mogą zatem podlegać wykładni rozszerzającej.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. post. NSA z 20.12.2004 r. sygn. akt GZ 138/04, dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl., jak i pozostałe powołane poniżej orzeczenia). Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie z dnia 3 sierpnia 2006 r. sygn. akt II SA/Bk 352/06).
Zatem przesłankami warunkującymi wstrzymanie wykonania aktu nie są jakiekolwiek skutki i jakakolwiek szkoda, ale szkoda i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu (tak m.in: postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004 r., OZ 889/04, postanowienie NSA z dnia 8 grudnia 2004 r., OZ 694/04, postanowienie z dnia 9 marca 2005 r., II OZ 52/05).
Sąd w kwestii wstrzymania zaskarżonej decyzji działa wyłącznie na wniosek strony, zatem uprawdopodobnienie okoliczności, które przemawiałyby za wstrzymaniem zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej. Jak podkreśla się w orzecznictwie, strona skarżąca jest wręcz zobligowana do przedstawienia argumentów i uzasadniających je dokumentów pozwalających sądowi na wszechstronną analizę przesłanek skorzystania z art. 61 § 3 ustawy (por. postanowienie NSA z 6 lutego 2009 r., sygn. akt II FZ 39/09).
Tymczasem skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wskazała żadnych okoliczności, na podstawie których można byłoby stwierdzić, iż w świetle przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania decyzji w ich przypadku byłoby uzasadnione. Ponadto, mimo skierowanego do skarżącej wezwania Sądu w tym zakresie, nie odpowiedziała ona na wezwanie Sądu i nie podała żadnych konkretnych okoliczności, które mogłyby sugerować wystąpienie nieodwracalnych skutków lub niebezpieczeństwo powstania znacznej szkody, ani też nie przedłożyła jakichkolwiek dowodów w tym względzie, zwłaszcza dotyczących jej sytuacji majątkowej i finansowej. Jak stanowczo i jednoznacznie wskazuje się w orzecznictwie NSA, twierdzenia podnoszone we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinny bezwzględnie zostać poparte dokumentami źródłowymi.
Zauważyć przy tym należy, że faktu egzekwowania obowiązku pieniężnego wynikającego z ostatecznej decyzji nie można utożsamiać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody (czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków - por. postanowienie NSA z dnia 28.07.2009 r.). Skutkiem trudnym do odwrócenia nie może być - sama w sobie - zapłata podatku, bowiem w przypadku uchylenia decyzji ustalającej zobowiązanie podatkowe dochodzi do zwrotu spełnionego świadczenia pieniężnego wraz z odsetkami.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.