Uzasadnienie
W dniu 24 grudnia 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wpłynęło pismo S. K., w którym zawarł skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 9 września 2010 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i na Fundusz Pracy.
W wyniku złożonego przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy postanowieniem z 26 stycznia 2011 r. przyznał prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Orzeczenie to stanowiło podstawę do zwrócenia się do Okręgowej Rady Adwokackiej w Opolu o wyznaczenie adwokata dla skarżącego, co też Sąd uczynił pismem z 27 stycznia 2011 r. W odpowiedzi Okręgowa Rada Adwokacka pismem z 2 lutego 2011 r. poinformowała o wyznaczeniu jako pełnomocnika skarżącego – adwokata P. P. W rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu w dniu 23 marca 2011 r. uczestniczył osobiście adwokat P. P. Po zakończeniu rozprawy zapadł wyrok oddalający skargę na powołaną na wstępie decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. W wyroku tym orzeczono również o przyznaniu pełnomocnikowi tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną świadczoną z urzędu kwotę brutto 295,20 zł (w tym podatek VAT 55,20 zł).
W piśmie z 18 maja 2011 r. pełnomocnik skarżącego P. P. zawarł opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu za sporządzenie tej opinii. W piśmie tym również złożono oświadczenie, że nie dokonano na jego rzecz żadnych opłat w tym względzie oraz oświadczenie o przekazaniu tej opinii skarżącemu S. K. Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi referendarz sądowy zważył, co następuje
Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa, obejmują zgodnie z § 19 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) - zwanego dalej rozporządzeniem, opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5, rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynoszą 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, jednak nie mniej niż 120 zł. Zgodnie bowiem z § 18 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia stawka minimalna w innej sprawie niż w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna wynosi 240 zł. Stąd też należne wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie wynosi 120 zł.
Obliczoną w sposób opisany powyżej kwotę wynagrodzenia adwokata podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 454, poz. 535 ze zm.) stawka podatku od towarów i usług wynosi 23%. Jest to stawka podstawowa i obowiązuje ona podatników świadczących usługi prawnicze.
Zatem mając na względzie dyspozycję powyższych przepisów odnośnie wynagrodzenia adwokata za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej orzeczono jak w sentencji.