Uzasadnienie
Przedmiotem skargi S. K. jest decyzja Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 9 września 2010 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i na Fundusz Pracy.
Skarżący, na sporządzonym w dniu 27 grudnia 2010 r., urzędowym formularzu, o którym mowa w art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) –zwanej dalej p.p.s.a., zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
Odnośnie swojej sytuacji rodzinnej, majątku i dochodach skarżący oświadczył, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, nie posiada żadnego majątku, oraz że uzyskuje dochody z działalności gospodarczej w wysokości 728,98 zł brutto miesięcznie (623,25 zł netto). Poza tym skarżący, wezwany pismem z 30 grudnia 2010 r., przedłożył deklaracje podatkowe PIT-5, zestawienia obrotów i wyciągi z banku ING Bank Śląski (karty 33-48). Z dokumentów tych m.in. wynika, iż prowadząc gospodarczą za 11 miesięcy 2010 r. skarżący uzyskał dochód w wysokości 8.018,73 zł (przychód – 20.170 zł, koszty uzyskania przychodu - 12.151,27 zł), co też potwierdza wykazaną w formularzu PPF wielkość dochodów uzyskiwaną w skali miesiąca.
Rozpatrując na podstawie art. 258 § 2, pkt 7 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Powyższe wskazuje, iż przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 1, pkt 2 ustawy) dotyczyć będzie osób charakteryzujących się ubóstwem w takim stopniu, że zapłata kosztów sądowych w określonej wysokości mogłaby spowodować utratę możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb egzystencji tych osób oraz ich rodzin. Oznacza to w tym przypadku, że przy rozpatrywaniu wniosku o prawo pomocy winno się uwzględniać, z jednej strony wysokość obciążeń finansowych jakie strona jest zobowiązana ponieść w konkretnym postępowaniu, z drugiej zaś strony jej możliwości finansowe. Jak bowiem zostało stwierdzone w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2004 r. (GZ 71/04, ONSA i WSA 2005, nr 1, poz. 8),, udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe ".
Mając na względzie informacje zawarte przez skarżącego we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz dane wynikające z przedłożonych dodatkowo dokumentów należało stwierdzić, iż w przypadku skarżącego zachodzi ustawowa przesłanka uzasadniająca przyznanie prawa pomocy w zakresie przez niego wnioskowanym, tj. w zakresie ustanowienia adwokata. Referendarz sądowy uznał bowiem, że z miesięcznych dochodów w wysokości 728,98 zł, obciążonych kosztami utrzymania mieszkania oraz innymi niezbędnymi dla podtrzymania egzystencji (m. in. zakup żywności, ubrań i środków higienicznych) skarżący nie jest w stanie wygenerować środki finansowe związane z ustanowieniem zawodowego pełnomocnika.
Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 258 § 2, pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.