Uzasadnienie
Skarżąca A Spółka z o. o. w [...] zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu interpretację indywidualną Ministra Finansów - Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 9 listopada 2011 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych, W zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów spółki straty z tytułu likwidacji nie w pełni umorzonych inwestycji w obcych środkach trwałych.
W wydanej interpretacji organ, uznając stanowisko spółki za nieprawidłowe, jako materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia wskazał m.in. art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy dnia 15 lutego 1992 r. o podatku od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późno zm.) - zwanej dalej: "u.p.d.o.p."
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie.
Na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2012 r. ujawniono że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2012 r. w sprawie o sygn. akt II FSK 1312/11 przedstawił składowi siedmiu sędziów NSA do rozstrzygnięcia zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, tj: "czy w świetle art. 15 ust. 1 ustawy dnia 15 lutego 1992 r. o podatku od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późno zm.) możliwe jest zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów straty odpowiadającej niezamortyzowanej wartości początkowej inwestycji w obcym środku trwałym, niespełniającej przesłanek z art. 16 ust. 1 pkt 6 tej ustawy?"
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Postępowanie sądowe należało zawiesić.
Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz.270) - /dalej jako p.p.s.a/, sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Rozstrzygnięcie sprawy zależy od innego postępowania wówczas, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić jedną z głównych podstaw rozstrzygnięcia w postępowaniu zawieszonym. W takim przypadku w sprawie sądowoadministracyjnej pojawia się tak zwana kwestia prejudycjalna, czyli przeszkoda, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania.
Nadto, zgodnie z art. 187 § 2 p.p.s.a. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego jest w danej sprawie wiążąca. Jednakże, uchwała, poza mocą indywidualnie wiążącą w określonej sprawie, wywołuje również pośrednie skutki prawne w odniesieniu do innych postępowań sądowoadministracyjnych. Składy sędziowskie podczas orzekania w sprawach o tożsamym stanie faktycznym i prawnym powinny uwzględniać wyrażoną w niej wykładnię przepisów prawa dopóki nie zostanie ona zmieniona inną uchwałą. Pogląd ten wyraził również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 29 lutego 2008 r. sygn. akt I OSK 254/07.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy, stwierdzić należy, że zagadnienie prawne przedstawione do rozstrzygnięcia poszerzonemu składowi Naczelnego Sądu Administracyjnego jest analogiczne, jak to wymagające rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, zatem wykładnia przepisów prawa, która zostanie dokonana przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyniku pytania prawnego postawionego w sprawie o sygn. akt II FSK 1312/11 będzie miała wpływ na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie.
Wobec powyższego, na mocy art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu orzekł jak w sentencji.