Uzasadnienie
Dnia 7 stycznia 2008 r. skarżącej I. K. doręczona została decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 3 stycznia 2008 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2005. W decyzji tej zawarto pouczenie, że strona może wnieść skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu za pośrednictwem "tut. organu podatkowego" w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia.
Skarżąca dnia 5 lutego 2008 r. skargę adresowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu złożyła w Pierwszym Urzędzie Skarbowym w O. Naczelnik tego Urzędu przekazał skargę Dyrektorowi Izby Skarbowej w O. dnia 7 lutego 2008 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do przepisu art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) [P.p.s.a.} skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin do wniesienia skargi w rozpoznawanej sprawie upływał zatem dnia 6 lutego 2008 r. Stosownie jednak do art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W rozpoznawanej sprawie organem, którego działanie stało się przedmiotem skargi, jest Dyrektor Izby Skarbowej w O. i skarga powinna zostać wniesiona za jego pośrednictwem. Pouczenie zawierające informację odnośnie terminu i sposobu wniesienia skargi zostało zamieszczone w skarżonej decyzji. Oznacza to, że najpóźniej dnia 6 lutego 2008 r. skarga powinna wpłynąć do Dyrektora Izby Skarbowej w O., względnie najpóźniej w tym terminie powinna zostać wysłana pocztą na jego adres.
Ponieważ skarżąca wniosła skargę za pośrednictwem niewłaściwego organu, to jest organu podatkowego pierwszej instancji, za datę wniesienia skargi należy uznać datę przekazania skargi przez ten organ organowi właściwemu. Oznacza to, że skarga została wniesiona przez skarżącą dopiero dnia 7 lutego 2008 r., kiedy doszło do jej przekazania organowi właściwemu.
W myśl art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Ponieważ w konsekwencji wniesienia jej za pośrednictwem organu niewłaściwego skarżąca wniosła skargę po upływie terminu do jej wniesienia, skarga ta podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Na marginesie Sąd zauważa, że w postępowaniu podatkowym obowiązuje przepis art. 170 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) [O.p.], w myśl którego niewłaściwy organ podatkowy, do którego podanie wniesiono, powinien niezwłocznie przekazać je organowi właściwemu, a w takim wypadku pismo wniesione przed upływem terminu do organu niewłaściwego uważa się za wniesione z zachowaniem terminu. Jednakże - jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 23 listopada 2006 r. (II FSK 1309/05, Lex nr 286679) -zasady wynikającej z tego przepisu nie stosuje się w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Postępowanie wywołane wniesieniem skargi do sądu administracyjnego jest postępowaniem przed sądem administracyjnym, mimo, że wniesienie skargi odbywa się za pośrednictwem organu podatkowego (lub innego organu administracji publicznej).
Dlatego też ochrona strony wynikająca z art. 170 O.p. na postępowanie wywołane wniesieniem skargi nie rozciąga się. Należy jednak zwrócić uwagę, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 P.p.s.a.). Jeżeli zatem skarżąca uważa, że uchybiła terminowi bez swojej winy, może rozważyć wystąpienie z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, pamiętając, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). Za ustanie przyczyny uchybienia terminu może być uznane powzięcie wiadomości o jego uchybieniu z postanowienia o odrzuceniu skargi.