Uzasadnienie
Dnia 7 stycznia 2008 r. skarżącej I. K. doręczono decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego skarżącej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. Decyzja zawierała pouczenie, że stronie przysługuje prawo do wniesienia na tę decyzję skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia "za pośrednictwem tut. organu podatkowego".
Dnia 5 lutego 2008 r. skarżąca wniosła adresowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, ale pismo zawierające tę skargę złożyła w kancelarii Pierwszego Urzędu Skarbowego w O. Pismo to zostało przekazane Dyrektorowi Izby Skarbowej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego dnia 7 lutego 2008 r.
Po przekazaniu tej skargi wraz z aktami postępowania podatkowego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu Sąd ten postanowieniem z dnia 17 marca 2008 r. skargę tę odrzucił jako spóźnioną stwierdzając, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) [dalej: P.p.s.a.], upływał dnia 6 lutego 2008 r. i najpóźniej tego dnia skarga powinna wpłynąć do Dyrektora Izby Skarbowej, względnie najpóźniej w tym terminie powinna zostać wysłana pocztą na jego adres. Ponieważ skarżąca wniosła skargę za pośrednictwem niewłaściwego organu, to jest organu podatkowego pierwszej instancji, za datę wniesienia skargi należy uznać datę przekazania skargi przez ten organ organowi właściwemu, a to nastąpiło już po upływie terminu do wniesienia skargi.
Sąd zauważył także, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nie stosuje się art. 170 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), w myśl którego niewłaściwy organ podatkowy, do którego wniesiono podanie, powinien niezwłocznie przekazać je organowi właściwemu, a w takim wypadku pismo wniesione przed upływem terminu do organu niewłaściwego uważa się za wniesione z zachowaniem terminu. Ponadto Sąd wskazał, że jeżeli skarżąca uważa, że uchybiła terminowi bez swojej winy, może rozważyć wystąpienie z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi pamiętając, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Postanowienie o odrzuceniu skargi zostało doręczone skarżącej dnia 26 marca 2008 r.
Dnia 28 marca 2008 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. podnosząc, że uchybiła terminowi bez swojej winy, gdyż skargę złożyła w terminie w Urzędzie Skarbowym, który to Urząd nie przekazał sprawy do Izby Skarbowej. Podniosła też, że o fakcie uchybienia terminu dowiedziała się z postanowienia o odrzuceniu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zasługuje na uwzględnienie.
Art. 86 § 1 P.p.s.a. stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, a art. 87 § 1 P.p.s.a. - że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Zdaniem Sądu skarżąca uchybiła terminowi do złożenia skargi bez swojej winy, ponieważ we właściwym terminie skargę tę wniosła - tyle, że złożyła ją w kancelarii niewłaściwego organu. Kancelarie Pierwszego Urzędu Skarbowego w O. oraz Izby Skarbowej w O. mieszczą się pod tym samym adresem (O., ul. O. 19). Dla zachowania terminu wystarczyło, by Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego przekazał wadliwie wniesione pismo skarżącej w dniu, w którym je otrzymał lub dnia następnego. W sensie technicznym sprowadzało się to do przeniesienia pisma na inne piętro tego samego budynku.
Nawet uwzględniając konieczne czynności techniczne związane z rejestrowaniem wpływającego pisma, okres dwóch dni na dopełnienie tych czynności wydaje się zbyt długi. Z tych też względów należało uznać, że skarżąca nie ponosi winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi, gdyż pomimo złożenia jej w niewłaściwym organie termin zostałby zachowany, gdyby organ ten nie działał opieszale w zakresie przekazania pisma organowi właściwemu. Ponieważ skarżąca o uchybieniu terminu dowiedziała się z postanowienia o odrzuceniu skargi, zachowany został siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, liczony od chwili ustania przyczyny uchybienia terminu, czyli od doręczenia skargi.
Na marginesie Sąd wyjaśnia, iż wprawdzie zgodnie z art. 87 § 3 P.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, niemniej z uwagi na fakt, że akta podatkowe wraz z odpowiedzią na skargę znajdowały się już w Sądzie, wymaganie, by skarżąca dostosowała się do tego trybu składania wniosku nie było celowe.