Uzasadnienie
W dniu 12 grudnia 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wpłynęła skarga J. J., S. J. Spółki jawnej S z siedzibą w B. (dalej jako skarżąca, Spółka) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 12 października 2012 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące od lipca do grudnia 2005 r.
Po rozpoznaniu powyższej skargi Sąd w wyroku z dnia 6 marca 2013 r., sygn. akt I SA/Op 477/12 w pkt I uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące wrzesień, październik i listopad 2005r.; w pkt II oddalił skargę w pozostałej części; w pkt III określił, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w części uchylonej; w pkt IV zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu na rzecz skarżącej Spółki kwotę 1.133 zł tytułem częściowego zwrotu kosztów postępowania w tym kwotę 733 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
W uzasadnieniu wyroku w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania Sąd wskazał, iż orzeczenie to wydaje w oparciu o art. 200 i 206 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270), dalej jako [p.p.s.a.].
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł pełnomocnik Spółki zaskarżając orzeczenie w części, co do pkt III oraz IV. Wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w zaskarżonej części. Pełnomocnik zarzucił naruszenie przepisów postępowania i prawa materialnego, a to m.in. art. 200, art. 205, art. 209 p.p.s.a. poprzez błędne określenie wysokości kosztów podlegających zwrotowi. Zdaniem pełnomocnika, skoro Sąd uznał, że w zakresie kwoty 109.827 zł zaskarżona decyzja nie może się ostać, to winien zasądzić zwrot wyższych kosztów postępowania, w tym kwotę 3.600 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego. Tymczasem Sąd orzekł o zwrocie kwoty łącznej 1.133 zł w tym kwotę 733 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł również Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu zaskarżając orzeczenie w części, co do pkt I, III oraz IV. Wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania w uchylonej części oraz zasądzenie od skarżących zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 6 czerwca 2014 r., sygn. akt I FSK 1038/13 (pkt I wyroku) uchylił zaskarżony wyrok w punkcie IV i w tym zakresie przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Opolu, a w pozostałej części oddalił skargę kasacyjną J. J., S. J. spółki jawnej S z siedzibą w B.; w pkt II oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu; w pkt III na zasadzie przepisu art. 207 § 2 p.p.s.a. odstąpił od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości.
W uzasadnieniu wyroku Naczelny Sąd Administracyjny podniósł m.in., że uznając za uzasadnione zarzuty pełnomocnika skarżącej Spółki dotyczące punktu IV uchylił wyrok w tej części i przekazał Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania sprawę wysokości podlegających zwrotowi kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 190 p.p.s.a. sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Obowiązek ten – jak podkreśla się w orzecznictwie sądowym – może być wyłączony tylko w przypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2008 r., sygn. akt I OSK 1311/07, dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zgodnie z art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że sąd może orzec o zwrocie kosztów postępowania na rzecz skarżącego tylko w przypadku, gdy skarga okaże się zasadna. Natomiast w świetle przepisu art. 205 § 2 tej ustawy do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Przepis ten, zgodnie z art. 205 § 4 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio do strony reprezentowanej przez doradcę podatkowego (jak to ma miejsce w sprawie niniejszej) lub rzecznika patentowego.
W przedmiotowej sprawie Sąd prawomocnym już wyrokiem z dnia 6 marca 2013 r. częściowo uwzględnił skargę i uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące wrzesień, październik i listopad 2005 r., w pozostałej części skargę oddalając. W takiej sytuacji procesowej Sąd orzekając o kosztach, może zastosować przepis art. 206 p.p.s.a., zgodnie z którym, w razie częściowego uwzględnienia skargi sąd może w uzasadnionych przypadkach zasądzić na rzecz skarżącego od organu tylko część kosztów, w szczególności jeżeli skarga została uwzględniona w części niewspółmiernej w stosunku do wartości przedmiotu sporu ustalonej w celu pobrania wpisu.
Jednakże, Sąd rozstrzygając sprawę ponownie, będąc związany stanowiskiem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 6 czerwca 2014 r., sygn. akt I FSK 1038/13, zasądził na rzecz skarżącej Spółki pełną kwotę kosztów postępowania (5617 zł), zgodnie z treścią przepisu art. 200 p.p.s.a.
Sąd przyjął, że stronie przysługuje zwrot faktycznie poniesionych i udokumentowanych kosztów postępowania w przedmiotowej sprawie – z uwzględnieniem pkt III wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 czerwca 2014 r., sygn. akt I FSK 1038/13, w którym Naczelny Sąd Administracyjny odstąpił od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości na podstawie art. 207 powołanej ustawy, kierując się zasadą słuszności.
Na sumę zasądzonych w sentencji niniejszego postanowienia kosztów postępowania w przedmiotowej sprawie, w rozumieniu art. 200 w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a., składają się: kwota 2000 zł (§ 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) - uiszczona przez skarżącą w dniu 13 listopada 2012 r. tytułem wpisu sądowego od skargi, której przedmiotem było określenie zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące od lipca do grudnia 2005 r., a łączna wartość przedmiotu zaskarżenia (WPZ) w sprawie wynosiła 133.380 zł (tj. przy uwzględnieniu, że decyzja organu I instancji w części dotyczącej określenia zobowiązań podatkowych za lipiec i sierpień 2005 r. została przez organ II instancji uchylona i w tym zakresie postępowanie umorzono, na WPZ składały się: różnice pomiędzy zobowiązaniem w podatku VAT zadeklarowanym przez stronę a określonym w decyzji organu II instancji w wysokości odpowiednio; za wrzesień 2005 r. w kwocie 46.257zł, za październik 2005 r. w kwocie 33.569 zł, za listopad 2005 r. w kwocie 23.874 zł, za grudzień 2005 r. w kwocie 29.680 zł), tytułem zastępstwa procesowego kwota 3.600 zł wynikająca z § 3 ust. 1 pkt 1 lit. f rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U z dnia 11 lutego 2011r., nr 31, poz. 153) oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł. Z powyższych względów, na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.