Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpatrując na rozprawie sprawę ze skargi M. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia, po wznowieniu postępowania, nadpłaty w podatku od wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru, wyrokiem z dnia 18 grudnia 2008r., o sygn. akt I SA/Po 1110/08, uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...]. W pkt. II powyższego wyroku Sąd zasądził od Dyrektora Izby Celnej w P. na rzecz skarżącego kwotę 200 złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych.
Na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania zawarte ww. wyroku z dnia 18 grudnia 2008r. strona skarżąca, zastępowana przez pełnomocnika, pismem z dnia 11 lutego 2009r. złożyła zażalenie.
W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że strona w skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] złożyła wniosek o zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw oraz określiła wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę [...]. Wobec powyższego zwrot kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw powinien wynosić łącznie [...](wpis od skargi 200 zł, wynagrodzenie doradcy podatkowego [...] i opłata skarbowa 17 zł).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. Art. 194 § 1 pkt9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływana jako p.p.s.a.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest m.in. zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej.
Zgodnie natomiast z art. 195 § 2 p.p.s.a. jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.
Tymczasem wniesione w niniejszej sprawie zażalenie jest oczywiście uzasadnione.
W złożonej w niniejsze sprawie skardze strona wniosła m.in. o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.
Zgodnie z art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zakres kosztów niezbędnych określa art. 205 p.p.s.a.
Art. 205 § 2 p.p.s.a. stanowi, że do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
W rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 02 grudnia 2003r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego (Dz.U. z 2003r., Nr 212, poz. 2075 ze zm.) w § 2. 1 lit.c ustalono, że wynagrodzenie doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w pierwszej instancji w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 1.500 zł do 5.000 zł wynosi [...]. Natomiast w rozpatrywanej sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia wynosiła [...].
W konsekwencji uzasadnione jest stanowisko strony skarżącej, że Sąd poza kwotą 200 złotych zwrotu kosztów sądowych w postaci wpisu uiszczone w kwocie 200 złotych powinien zasądzić również koszty zastępstwa procesowego w kwocie [...].
Uzasadniony jest również żądanie zaliczenia do kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw kwoty opłaty skarbowej w wysokości 17 złotych uiszczonej w związku z przedłożeniem pełnomocnictwa.
Dlatego Sąd orzeł jak w sentencji na podstawie cyt. art. 195 § 2 p.p.s.a.
/-/ R. Wiatrowski