Uzasadnienie
Skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – radcę prawnego pismem z dnia 07 lipca 2016 r., wniósł do tutejszego Sądu skargę na wymienioną w rubrum niniejszego orzeczenia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] określającą skarżącemu wysokość zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych na kwotę [...]zł.
W skardze wniesiono o wstrzymanie przez Sąd wykonania zaskarżonej decyzji wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji wskazując, że wykonanie tych decyzji grozi wyrządzeniem wnioskodawcy znacznej szkody w jego majątku, w postaci pobrania bezpodstawnie i wadliwie określonego podatku dochodowego. Uzasadniając wniosek w tym zakresie podniesiono, że ściągnięcie od wnioskodawcy zobowiązania podatkowego w wysokości określonej decyzją organu I instancji, spowoduje znaczny uszczerbek w majątku oraz narazi byt rodziny skarżącego, której to wnioskodawca jest jedynym żywicielem. Wyjaśniono, że skarżący posiada na utrzymaniu czwórkę małoletnich dzieci oraz małżonkę, która obecnie pozostaje bezrobotna.
W ocenie wnioskodawcy w tym stanie rzeczy wykonanie decyzji organu I i II instancji spowoduje powstanie znacznej i oczywistej szkody, która odbije się na sytuacji majątkowej jego rodziny. Do skargi dołączono druki zgłoszenia do ZUS danych dzieci skarżącego dla celów ubezpieczenie zdrowotnego.
Postanowieniem z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając to rozstrzygnięcie wskazano, że uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji jest bardzo ogólnikowe. Zdaniem organu skarżący nie wykazał, jaka jest jego sytuacja majątkowa. Przedłożone formularze nie obrazują w żaden sposób okoliczności uzasadniających potrzebę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej: "p.p.s.a.") wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość. Z uwagi na treść normatywną powyższych przepisów należy stwierdzić, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić wyłącznie w wyniku złożonego przez skarżącego wniosku oraz w granicach luzu decyzyjnego przyznanego Sądowi przez ustawodawcę, wyznaczonego zakresem znaczeniowym przesłanek sformułowanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zaznaczyć należy, że chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, skarżący ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06, publ. orzeczenia.nsa.gov.pl).
W celu uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji należy zatem przedstawić dokumenty, które uprawdopodobnią opisywaną sytuację, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Potwierdza to orzecznictwo sądowoadministracyjne, np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 grudnia 2013 r., sygn. akt I FSK 2109/13, w którym Sąd wyraźnie wskazał, że "wniosek (o wstrzymanie wykonania decyzji) poparty zostać powinien stosownymi dokumentami potwierdzającymi okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Przy czym sąd administracyjny w razie braku takich dokumentów, czy to w aktach sprawy, czy też z powodu niedołączenia ich do wniosku nie jest uprawniony, przed rozpoznaniem wniosku o wstrzymanie do wzywania strony o ich przedstawienie. W przypadku bowiem wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje – jak choćby w ramach instytucji prawa pomocy – możliwości skorzystania z uzupełniającego postępowania dowodowego".
Co więcej w orzecznictwie wskazuje się również, że ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu [tak: postanowienie NSA z dnia 12 września 2014 r. sygn. akt I FZ 332/14, dostępne pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl].
Rozpoznając wniosek skarżącego należy w pierwszej kolejności wyjaśnić, że w skardze wniesiono o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jak też poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, tj. decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] określającej skarżącemu wysokość zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych na kwotę [...]zł. Zaznaczyć, w tym miejscu należy, że stosownie do postanowień art. 239a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm. – dalej w skrócie "O.p") decyzja nieostateczna, nakładająca na stronę obowiązek podlegający wykonaniu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nie podlega wykonaniu, chyba że decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Stosownie do poglądów doktryny wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają tego wykonania a tym samym takich, które wywołują skutki prawne.
Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu (patrz: T. Woś "Postępowanie sądowoadministracyjne" Wyd. Prawn. Warszawa 2000 r. str. 154). Jak wskazuje się ponadto w orzecznictwie – problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na postawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony [tak: postanowienie NSA z dnia 10 maja 2012 r. sygn. akt II FZ 358/12, dostępne pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl]. Poprzez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy natomiast rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. J.P.
Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Warszawa 2004, str. 122). Odnosząc powyższe rozważania do realiów niniejszej sprawy należy stwierdzić, że decyzja organu I instancji nie nosi z mocy art. 239a O.p. znamion wykonalności i tym samym nie jest możliwe wstrzymanie jej wykonania w oparciu o regulacje art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd potraktował wniosek skarżącego jako wniosek o wstrzymanie wykonania objętej skargą decyzji wskazanej w rubrum niniejszego postanowienia.
Odnosząc się do uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania objętej skargą decyzji należy stwierdzić, że skarżący nie wywiódł w sposób przekonujący zaistnienia przesłanek warunkujących wydanie zgodnego z jego oczekiwaniami rozstrzygnięcia. Wnioskodawca nie przedłożył żadnych dokumentów świadczących o tym, że wykonanie zaskarżonego aktu – określającego zobowiązanie podatkowe na kwotę [...]zł – może narazić go, jak też jego bliskich na wyrządzenie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszy wniosek, wydanie orzeczenia w przedmiocie ochrony tymczasowej musi zostać poprzedzone porównaniem sytuacji majątkowej i finansowej strony z wielkością obowiązku wynikającego z zaskarżonej decyzji. Powyższe wymaga przedstawienia dokumentów, które pozwolą na rzetelne ustalenie sytuacji majątkowej i finansowej strony skarżącej, w tym wielkości całego majątku.
W niniejszej sprawie twierdzenia skarżącego, w zakresie w jakim zmierzają do wykazania, że wykonanie objętego skargą aktu spowoduje znaczny uszczerbek w jego majątku oraz narazi byt rodziny, której jest żywicielem są gołosłowne na skutek nie poparcia ich żadnego rodzaju dowodami obrazującymi stan majątkowy wnioskodawcy. W aktach sprawy brak jest ponadto dokumentów, na podstawie których możliwe byłoby dokonanie przez Sąd samodzielnej oceny tego czy sytuacja majątkowa wnioskodawcy w połączeniu z wykonaniem wynikającego z zaskarżonej decyzji obowiązku doprowadziłaby w rzeczywistości do wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu.
W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.