Uzasadnienie
Pismem z dnia 07 lipca 2016 r., skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – radcę prawnego wniósł skargę na wymienioną w rubrum niniejszego orzeczenia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z dnia 17 listopada 2015 r., nr [...] określającą wysokość zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych na kwotę [...]zł. Do skargi dołączono odpis nieprawomocnego wyroku tutejszego sądu z dnia 27 kwietnia 2016 r., I SA/Po 2176/15 uchylającego wydaną wobec skarżącego interpretację indywidualną w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie odpłatnego zbycia nieruchomości. Analiza uzasadnienia wskazanego wyroku prowadzi do wniosku, że stan faktyczny przedstawiony we wniosku o wydanie interpretacji odpowiada realiom sprawy zakończonej wydaniem poddanej sądowej kontroli decyzji. We wskazanym wyroku za niegodny z prawem uznano pogląd organu analogiczny do reprezentowanego przez organ w niniejszej sprawie. Od wskazanego wyroku została wywiedziona przez pełnomocnika organu skarga kasacyjna oczekująca obecnie na rozpoznanie przez NSA.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej: "p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Rozstrzygnięcie sprawy zależy od innego postępowania wówczas, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić jedną z głównych podstaw rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie występuje zagadnienie wstępne, którego uprzednie rozstrzygnięcie może wpływać na wynik postępowania. W orzecznictwie podnosi się, że zawieszenie postępowania z przewidzianych w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyczyn ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu.
Zawieszenie powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości oraz ekonomiki procesowej. Rozstrzygając o zawieszeniu postępowania sąd powinien jednak oceniać wszelkie przesłanki w kontekście konieczności rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być także istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania [tak: postanowienie NSA z dnia 19 października 2010 r., II FSK 912/10, dostępne pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl].
Wychodząc z powyższych założeń w ocenie sądu rozpoznającego niniejszą sprawę zasadnym jest zawieszenie postępowania do czasu rozpoznania przez NSA skargi kasacyjnej organu od wyroku WSA w Poznaniu z dnia 27 kwietnia 2016 r., I SA/Po 2176/15 uchylającego wydaną na wniosek skarżącego interpretację indywidualną. Na podkreślenie w tym miejscu zasługuje, że uchylona wskazanym wyrokiem interpretacja indywidualna została wydania w okolicznościach zbliżonych do realiów postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji. Sporna w postępowaniu wywołanym skargą na interpretację indywidualną jak i w niniejszej sprawie jest wykładni art. art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. z 2012 r., poz. 361 ze zm.). Zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie do czasu rozpoznania przez NSA skargi kasacyjnej organu od wskazanego powyżej wyroku pozwoli na uniknięcie ryzyka wydania różnych rozstrzygnięć w podobnych do siebie sprawach. Powyższe świadczy o tym, że zawieszenie postępowania jest zasadne z uwagi na względy celowości, sprawiedliwości oraz ekonomiki procesowej.
W tym stanie rzeczy sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 131 i art. 16 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.