Uzasadnienie
Przewodniczący I Wydziału w związku z odpowiedzią Poczty Polskiej SA z dnia [...] lutego 2014 r. uznającą za zaginioną przesyłkę skierowaną do skarżącego i zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, wydał zarządzenie z dnia [...] lutego 2014 r. (k. - [...] akt sądowych), którym ponownie wezwał skarżącego do wniesienia, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało wysłane na adres: "[...] ". Dwukrotne próby doręczenia przesyłki, okazały się bezskuteczne (k. - [...] akt sądowych). Przesyłka była przechowywana w placówce pocztowej przez okres ponad 14 dni, tj. od [...] marca 2014 r. do [...] marca 2014 r. Po czym z adnotacją "zwrot – nie podjęto w terminie" została zwrócona nadawcy. Przesyłka została uznana więc za doręczoną zastępczo.
Sąd biorąc pod uwagę fakt, że przesyłkę zawierającą wezwanie do opłacenia skargi awizowano po raz pierwszy w dniu [...] marca 2014 r., a wezwanie doręczono z dniem [...] marca 2014 r., przeto uznał, że siedmiodniowy termin do wykonania tego wezwania upłynął bezskutecznie z dniem [...] marca 2014 r. (środa). W związku z powyższym sąd postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2014 r., odrzucił skargę, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a." Odpis powyższego postanowienia o odrzuceniu skargi doręczono skarżącemu także w trybie doręczenia zastępczego. Postanowienie z dnia [...] kwietnia 2014 r. uprawomocniło się od dnia [...] czerwca 2014 r.
Skarżący pismem z dnia [...] września 2014 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o zwolnienie od wpisu sądowego. W uzasadnieniu wyjaśnił, że [...] listopada 2013 r. skierował skargę, jednak od tego czasu "nic się nie działo". W związku z powyższym zwrócił się do pełnomocnika o ustalenie jaki jest stan sprawy i przejrzenie akt. Po otrzymaniu informacji od pełnomocnika skarżący wyraził głębokie zdziwienie, że korespondencja była wysyłana na jego dawny adres tj.: [...], albowiem nie mieszka tam już od trzech lat. Obecnie mieszka pod adresem: [...], który dobrze znany jest organom podatkowym.
Skarżący zarzucił, że korespondencja musiała być nieprawidłowo doręczona, ponieważ na kopercie powinna być adnotacja, że adresat pod wskazanym adresem nie zamieszkuje, a nie, że nie podjął korespondencji w terminie. Jednocześnie wyjaśnił, że wskazany w skardze adres jest wynikiem błędu, ponadto był przekonany, że skoro adres "[...]" jest organom znany, to również sąd będzie wysyłał korespondencję na ten adres. Do wniosku załączył wypełniony i podpisany formularz PPF.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek należało odrzucić.
Przepisy nie przewidują terminu do wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, tak więc strona może składać taki wniosek w dowolnym czasie w toku trwającego postępowania. Naczelny Sąd Administracyjnego w postanowieniu z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt l FZ 161/08 (LEX nr 479135) zwrócił uwagę, że zgodnie z art. 243 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Wniosek nie podlega merytorycznej ocenie zmierzającej do rozstrzygnięcia, czy wnioskodawca spełnił przesłankę braku winy w uchybieniu terminu, czy też nie (tak: postanowienie z dnia 14 stycznia 2014 r., sygn. akt I SA/Wr 269/12 i z dnia 17 września 2014 r., sygn. akt II SA/Go 1114/13 publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.nsa.gov.pl). Skoro wniosek o przyznanie prawa pomocy nie jest ograniczony żadnym terminem, to tym samym nie jest możliwe uchybienie takiemu terminowi, a co za tym idzie również nie jest możliwe przywrócenie uchybionego terminu.
W takiej sytuacji wniosek o przywrócenie terminu, jako niedopuszczalny z mocy ustawy, podlega odrzuceniu niezależnie od argumentacji w nim podanej. Gdyby skarżący złożył sam wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w otwartym terminie na uiszczenie wpisu od skargi, taki wniosek przerwałby bieg terminu do uiszczenie wpisu do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia w zakresie zwolnienia od kosztów. Tymczasem wniosek o zwolnienie od kosztów został złożony po upływie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W takiej sytuacji skarżący nie może oczekiwać, by ten termin (na uiszczenie wpisu) uległ skutecznemu przerwaniu.
Z tych powodów sąd, na podstawie art. 88 p.p.s.a., odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o zwolnienie od wpisu sądowego, jako niedopuszczalny.