Uzasadnienie
A. L.-N. i L. N. wnieśli skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, który odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne.
Postanowieniem z dnia [...] Sąd oddalił wniosek skarżących o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego.
Na powyższe postanowienie skarżący wnieśli zażalenie wyjaśniając jednocześnie, że w innych sprawach dotyczących decyzji podatkowych a nie przywrócenia terminu do wniesienia zarzutów Sąd wstrzymał wykonanie decyzji podatkowych. Skarżący zasadnie uznali, że w takich okolicznościach ich wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego stał się bezprzedmiotowy. Wobec sprzeczności między zażaleniem a stwierdzeniem, iż wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego stał się bezprzedmiotowy, Sąd wezwał skarżących do wyjaśnienia swojego stanowiska wyrażonego w zażaleniu.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący potwierdzili, że postępowanie egzekucyjne w wymienionych wyżej sprawach zostało wstrzymane. Stwierdzili też, że: " jeżeli to nie naruszy naszych praw, to można potraktować niniejsze pismo jako cofnięcie wniosku".
Skoro wskutek postanowień Sądu o wstrzymanie wykonania decyzji podatkowych, będących przedmiotem skarg w sprawach [...], [...] i [...] postępowanie egzekucyjne nie może się toczyć, to wniosek o wstrzymanie wykonania postępowania egzekucyjnego zgłoszony w sprawie o przywrócenie terminu do zgłoszenia zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne (co słusznie zauważyli skarżący) stał się bezprzedmiotowy. Należało zatem uznać pismo skarżących z dnia [...] jako wniosek o umorzenie postępowania zażaleniowego i go uwzględnić.
Postanowiono więc na podstawie art. 60 w związku z art. 171 § 1 pkt 4, 197 § 2, 103 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) umorzyć postępowanie zażaleniowe.
/-/ J.Ruszyński uk