Uzasadnienie
MP, reprezentowany przez pełnomocnika w osobie brata RP, pismem z dnia [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zarzuty na prowadzone postępowanie egzekucyjne.
Następnie RP złożył sporządzony na urzędowym formularzu w dniu [...] wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. RP wystąpił o zwolnienie od kosztów sądowych we własnym imieniu i na własną rzecz. Do wniosku załączył kserokopię zaświadczenia z dnia [...] o wpisaniu do Rejestru Dłużników Niewypłacalnych.
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Strona, której przyznane zostało prawo do pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym (prawo pomocy), w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych – art. 239 P.p.s.a.
Stroną postępowania sądowoadministracyjnego jest skarżący (art. 32 P.p.s.a.) oraz uczestnik postępowania, czyli osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego (art. 33 §1 P.p.s.a.).
Wyjaśnić więc należy, że RP nie jest stroną przedmiotowego postępowania sądowoadministracyjnego, lecz jedynie pełnomocnikiem skarżącego. Adresatem zaskarżonego postanowienia jest tylko MP.
Pełnomocnik nie ma obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. W konsekwencji RP nie będąc stroną niniejszego postępowania nie ma interesu prawnego w uzyskaniu prawa pomocy polegającego na zwolnieniu go od tych kosztów.
Wobec powyższego na podstawie art. 243 § 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.